واقعیت های پنهان جنگ در مهرماه ۶۰

 " سقوط هرکولس در کهریزک " عنوان این پست است که تقدیم شما یاران گرامی می کنم .. راستش را بخواهید از مدت ها پیش تصمیم گرفته بودم هفتم مهرماه در سالروز این سانحه دردناک پست مستقلی را منتشر کنم .. دیشب تا نزدیکی های صبح این مهم انجام شد .. فقط سخنان این بخش مانده بود که به دلیل خستگی به بعد از استراحت ام موکول کردم .. چون سرم گیج می رفت .. و می ترسیدم اشکال در نگارش پیش آید .. اما وقتی ظهر سراغ مطلب رفتم .. متآسفانه به علت خستگی زیاد فراموش کرده بودم قسمت های اخر را سیو کنم ... !! همه می دانند مطلبی که روش آدم فکر می کنه .. یک شب تا صبح خود را در حس و حال آن ایام می بره .. با پاک شدن ان دیگه محاله مطلب جالب و تآثیر گذار در بیاید .. صادقانه می گویم اگه سالروز سانحه نبود .. و اجباری برای نگارش نداشتم .. قید این پست را تا مدتی می زدم .. لذا پیشاپیش از همه شما عزیزان به خاطر هر نوع دوگانگی در انتقال حس و بیان عذر خواهی می کنم .. امید عفو دارم

توجه - توجه - توجه - توجه

به دانش آموزان معرفی شده سایت  تخفیف ویژه تعلق می گیرد .

 مرکز آپلود عکس ایرانی  

بهانه ای برای مقدمه ... !

راستش را بخواهید ابتدا قصد داشتم جزئیات اتفاقاتی که روز هفتم مهرماه ۱۳۶۰ شاهدش بودم را  تعریف کنم . اما چون دو  پست با عناوین " ناگفته هایی از سقوط هواپیمای فرماندهان ارتش (اینجا ) " و پست دیگری با نام " آیا تاکنون آتش گرفتن انسانی را دیده اید !؟ (اینجا ) " در گذشته نگاشته بودم .. بهتر دیدم به مناسبت سالروز این سانحه ، کمی به عقب تر برگشته و راوی رویداد های تاریخی جنگ از راویه دیگری باشم . ضمنآ برای آن عده از خوانندگان محترمی که تازه به جمع یاران همدل و صمیمی پیوسته اند ، بار دیگر مشاهدات ان روزم را شرح داده و در پایان تحلیل فنی و شخصی ام از سانحه را بیان خواهم کرد . امیدوارم مورد قبول شما دوستان واقع شود .

پایگاه مشهد - اوایل جنگ

 حتمآ یادتون است که در مطالب قبلی به این نکته بار ها اشاره کردم که از فردای آغاز جنگ به ما دستور دادند چندین فروند هواپیمای سی - ۱۳۰ تحت عنوان " طرح گسترش " به مشهد اعزام شده و از همان جا ماموریت های پشتیبانی از جبهه ها و مناطق جنگی را انجام دهند .. ! خب من هم مثل همیشه که یک پای ثابت پرواز های مشهد بودم ، با اولین هواپیما عازم شدیم .. ! توی هوا مدام با خود فکر می کردم .. کی و چگونه طرح گسترش برنامه ریزی شده بود که ما از ان بی خبر بودیم  .. !!؟ پس ناکس ها حتمآ می دونستند که ممکنه یک روز عراق به ایران حمله کنه .. ! بگذریم .. همکاران قدیمی ام می دونند که اغلب کار ها و برنامه هایی که نیاز به دوندگی و هماهنگی داشت من انجام می دادم !! ( اگه حمل بر خودستایی نمی گذارید ، تنها دلیلش روابط عمومی قوی و به اصطلاح  سرزبون ام بود ! ) . در مشهد هم مسئولیت گرفتن انواع  تسهیلات برای برو بچه های خط پرواز .. از اسکان گرفته تا خودرو ، یا غذای حضرتی گرفته تا کوپن سوخت به عهده من بود .. به عبارتی رگ خواب مسئولان رو خوب می دونستم . همین امر باعث شد تا سری به اداره ریشه کنی مالاریا استان خراسان زده و از ان ها تقاضای چند دستگاه خودروی جیپ اضافی کنم ( چون قبلآ یک دستگاه اهداء کرده بودند ) .. تقدیر چنین بود که بعد از سال ها دایی " رضا " یم را که مدیر کل آن اداره بود به صورت خیلی اتفاقی پیدایش کنم ... ! ( چون از چهار سالگی مادرم طلاق گرفته و رفته بود .. و من حتی نمی دونستم چند تا دایی دارم !! ) . توصیه می کنم  حتمآ این ماجرا رو که عینهو فیلم های هندی است در (اینجا ) بخوانید ..

 یک پارانتز کاملآ بی جا ... !!

 صحبت از دوندگی و پی گیری کار ها شد ، حیف ام اومد اشاره به بعضی از ان ها نکنم ..! یادمه زنده یاد تیمسار مهدی دادپی فرمانده منطقه مهرآباد قصد داشت تلویزیون رنگی برای گردان های خلبانی بوئینگ و فرند شیپ تهیه کنه ( آخه اون زمان این نوع کالا ها سهمیه بندی بود و در بازار آزاد خیلی گران تر بود ) . خدا بیامرز من رو به دفترش احضار کرد و راه و روش خرید تلویزیون به قیمت دولتی را پرسید .. بهش گفتم تیمسار .. دستور دهید نامه ای برای مدیر عامل کارخانه نوشته شود و در آن بنده را به عنوان نماینده  منطقه هوایی مهرآباد معرفی نمایند .. مقدمات کار به امر تیمسار سریع اماده شد و روز بعد صبح زود صورتم را سه تیغه اصلاح کرده و با زدن ادکلن ( مکش مرگ ما )  ای !! که همیشه در جیب لباس پروازم  داشتم ، رهسپار جاده آبعلی شدم .. یادش بخیر اون ایام ارتشی ها را مخصوصآ آن هایی که لباس پرواز به تن داشتند را خیلی زیاد تحویل می گرفتند .. خلاصه خیلی سریع خودم را در دفتر مجلل مدیر عامل دیدم .. معمولآ می دونستم آقایون طالب چه نوع اخباری هستند .. ! به همین دلیل وقتی سرگرم خواندن معرفی نامه بود ..از شما چه پنهان راست و دروغ یک سری اراجیف مدیر عامل پسند !! سر هم کردم .. با دیدن برق چشمان جناب رئیس دوزاری ام افتاد که حالا وقتش است .. !! لذا به یاد خط پرواز خودمون  افتادم که تلویزیون اش سیاه سفید و قدیمی بود ، لذا به جای دو دستگاه ، تقاضای سه تلویزیون رنگی به قیمت دولتی کردم !! هنوز کلام ( به قول آقای کرباسچی ) منعقد نشده بود که دیدم خالی بندی هایم اثر کرده و آقای مدیر دستورش را صادر کرد !! راستش رو بخواهید حیف ام آمد امتیاز بیشتری ازش نگیرم ! به همین دلیل با مشاهده پوستر تولیدات روی دیوار فکری به ذهن ام رسید ..

به آقای رئیس مشتاق جبهه و جنگ عرض کردم .. قربان من نمی دونستم شما رادیو کوچک ترانزیستوری هم تولید می کنید .. اگه بدونید برای ما در شب های شیفت که به خاطر آژیر برق ها قطع می شه ، چقدر به رادیوی کوچک نیاز داریم .. !! سخاوتمندانه پرسید چند نفر هستید .. !!؟ با یک محاسبه سر انگشتی گفتم هشتاد و دو نفر .. !! ( کل آمار خط پرواز با متعلقاتش شامل : راننده ، انبار دار ، فرمانده و سرشیقت ها و سرپرست را حساب کردم ! ) دیدم جناب رئیس که هر جا هست خدا حفظ اش کنه در زیر همان معرفی نامه نوشت ۹۰ عدد رادیوی دو موج ! واقعآ شوکه شده بودم .. سریع رفتم تو فاز تشکرات ویژه خودم ... که آن مدل قدردانی ام تآثیر مثبت اش را گذاشته و جناب مدیر با لحن بسیار مهربان گفت .. قطعآ می دانید باتری در بازار آزاد خیلی گران است .. من برای رادیو ها  می نویسم ۱۸۰ عدد باطری هم به شما تحویل دهند .. !! دیگه ترسیدم ازش تشکر کنم .. چون می دونستم یه خورده بیشتر قدردانی کنم ، ممکنه بخشی از سهام کارخانه را هم  به نام برو بچه های خط پرواز ما کنه .. جالبه بدونید چون مبنای محاسبه به قیمت دولتی بود ، کل قیمت سه دستگاه تلویزیون رنگی و ۹۰ عدد رادیو با ۱۸۰ عدد باطری سر جمع به اندازه نصف قیمت یک تلویزیون در بازار آزاد هم نشد !! خب از ان جا که ادم صادقی بودم کل اجناس را به اداره بردم .. ( در صورتی که می توانستم به غیر از دو تلویزیون مورد نیاز ، بقیه کالا ها رو برای خودم بیرون بفروشم !! ) همه همکاران متعجب شده بودند .. !! مخصوصآ برای خرید تلویزیون رنگی خط پرواز  ( هنوز هم تلویزیون کار می کنه ) .. بعد در تابلو اعلانات درشت نوشتم دوستان جهت دریافت رادیو و دو عدد باطری به من مراجعه کنند ... !! و راستی چقدر هم به درد بچه ها خورد ..

 یه جاده خاکی دیگه ... !!

باور کنید خجالت می کشم از این همه حاشیه رفتن های بی ربط  ! ولی باور کنید خواست خوانندگان محترم است . بگذریم .. همان گونه که عرض کردم یکی از کار های مهم بنده در زمان جنگ پی گیری  امور مربوط به همکاران بود .. ! یکی در دادگستری کارش گیر بود ، دیگری برای ماشین اش اتاق می خواست ، یکی دیگر در راه ماموریت اداری کشته شده بود و باید ثابت می کردم که شهید جنگی است  ..  به همین دلیل برای گرفتن نتیجه مثبت روش های خودم را داشتم ! اما گاهی اتفاقات جالب دیگری رخ می داد .. که من یکی از ان ها را برا رفع خستگی  شما یاران بیان می کنم .. بادمه یکی از همکاران مشکل بسیار بزرگی در دادگستری داشت .. و تا ان جا که یادمه مربوط به حق یتیم بود .. !  بنده خدا خیلی دوندگی کرده و حتی وکیل هم گرفته بود .. اما به پست یک قاضی خیلی زبل افتاده بود که راه نمی داد .. !! وقتی فیروز زبل ( آقای مومنی عزیز ) قضیه را به من گفت .. بهش گفتم من می توانم حق یتیم ها را بگیرم .. گفت چطوری ؟ بهش گفتم به شرطی که در دفتر قاضی جیک نزنی .. و به حرف های من نخندی .. !! فیروز قبول کرد ..  یک روز صبح به دفتر قاضی مربوطه در کاخ دادگستری رفتیم .. از فیروز خواسته بودم او هم لباس پروازش را بپوشد .. وقتی با اون تیپ و ابهت به دفتر قاضی سخت گیر وارد شدیم .. در همان نگاه اول در چشمانش خواندم .. هیبت سبیل های پرپشت و لباس منقوش به انواع پچ و اتیکت های رنگارنگ و بوی ادکلن فرانسوی من که با  فیگور نیم نگاه های مدل مرحوم بیک ایمانوردی فیروز زبل به هم آمیخته شده بود ، بد جوری نظر قاضی رو جلب کرده است .. !!

نمی دونم چه حسی همون لحظه به من گفت که کمی سر به سر این قاضی سخت گیر که همه رو اذیت کرده بود بگذارم .. !!؟ طبق معمول ابتدا رشته کلام رو کشاندم به جبهه و جنگ .. ! رئیس دادگاه پرسید .. شما در بمباران های برون مرزی هم شرکت می کنید .. !!؟ بدون هیچ درنگی در حالی که سعی می کردم خیلی عادی جلوه کنه ، با خیره شدن به چشم قاضی مربوطه گفتم .. بله قربان .. اتفاقآ ما همین الان از عراق می آئیم .. با اجازتون من " کرکوک " رو زدم !! و جناب مومنی هم پایگاه هوایی " الولید " رو داغون کرد .. !! به خوبی احساس درونی او را درک کردم .. و متوجه حس همذات پنداری اش شدم .. او با لهجه اصفهانی غلیظ اش پرسید .. ممکنه بپرسم با چی می پریدید .. !!؟ تا فیروز اومد جواب بده .. با سقلمه ای شدید بهش فهموندم که خفه خون بگیره . .. چون مطمئن بودم ناخواسته خواهد گفت .. هرکولس !! و خیلی خونسرد در پاسخ او گفتم .. ما با " چاک " می پریم !! ( چاک به الوار های چوبی کوچکی می گویند که جلوی چرخ های هواپیما قرار می دهند !! ) خب قصد من مزاح بود .. اما وقتی دیدم متوجه نشد ، سعی کردم بازی رو ادامه دهم ... دیگه افتادم تو خط مردم آزاری .. و پشت بندش افزودم .. قربان نبودید که ببینید چه غوغایی بر پا شد .. ! چند تا " پلت " ( کفی فلزی که بار ها را روی آن قرار می دهند ! ) دنبال من و جناب مومنی افتاده بود .. ! با نیم نگاهی به فیروز زبل .. دیدم بدجوری سرخ شده و عنقریب است که از خنده منفجر بشه .. !! با سقلمه ای دیگر کمی او رو آروم کردم .. و خود سناریوی حمله پلت ها رو با آب و تاب تشریح می کردم .. ! همه این آتش ها از اون جا شروع شد که جناب رئیس آرم سی - ۱۳۰ به اون گندگی رو بر روی سینه ما دو نفر نتونست تشخیص بده .. و گر نه من برنامه دیگری را براش تدارک دیده بودم .. ! خلاصه بعد از کلی تجسم گرایی یک جنگ الکترونیکی به تمام معنا ، قاضی در مورد امرمون پرسید .. ! بقیه اش را حدس بزنید .. در یک چشم به هم زدن ، حق یتیم ها برگردانده شد .. این رو هم بگم ظاهرآ طرف مقابل دعوا ادم گردن کلفتی بوده که پرونده سازی کاذب درست کرده بود .. ! وقتی خوشحال و خندان از دفتر اومدیم بیرون .. فیروز از خنده منفجر شد .. و تا پایگاه عین دیوونه ها با صدای بلند می خندید .. !!

 ارتباط نزدیک با فرماندهان سپاه و ارتش

تا مطب اصلی و جدی ام آغاز نشده ، بهتره یک نکته را یاد اوری کنم .. خدا را گواه می گیرم .. هرگز و به هیچ عنوان کسی را تمسخر نمی کردم . هرگز از موقعیت هایی که داشتم به نفع خود بهره برداری نمی کردم . می توانید از دوستان و همکارانم سئوال کنید .. ولی صادقانه اعتراف می کنم .. برای رفع مشکلات مردم حتی افرادی که نمی شناختم و برای گرفتن حق آن ها از تمام ارتباطات ام استفاده می کردم . آدمی بسیار شوخ طبع و بذله گویی بودم و از این هنر و روابط عمومی ام برای روحیه دادن به همکاران جهت تحمل فشار منفی جنگ همچنین ارتباط با مسئولان و مقامات استفاده می کردم . بگذریم .. یکی دیگر از جاهایی که به دلیل حرفه ام در ان ایام خیلی ارتباط داشتم  ، لشگر ۷۷ خراسان و فرماندهان ان بود .. و از ان جایی که خانواده و اغلب اقوام پدریم  مشهدی و قوچانی بودند ، دوستان نظامی زیادی در این لشگر داشتم . این ها را عرض می کنم تا بگم .. به لحاظ همین ارتباطات و حضور مستمر در جمع این عزیزان و بحث و گفت و گویی که اون موقع در باب جنگ و مسایل آن مطرح می شد ، خواسته و ناخواسته در جریان همه اخبار جنگی قرار می گرفتم .. حسن دیگر این نوع ارتباطات به لحاظ پرواز مستمر به مناطق جنگی و حضور در پادگان های نیروی زمینی برای امور خیری مثل اخذ مرخصی برای جوانانی که خانواده شون واقعآ از نگرانی بریده بودند !! و عرق وطن پرستی و کنجکاوی خودم باعث شده بود که بیشتر از بقیه همکاران اطلاعات جنگی ام به ویژه در باب انواع حمله های مقتدرانه ارتش و سپاه و همچنین پاتک های دشمن بیشتر باشد .. !

 تلاش برای شکستن حصر آبادان ..

فکر می کنم یکی از سیاست های مهم مسئولان نظامی و روابط عمومی های ارتش و سپاه در ایام جنگ با عراق ، خوداری از بیان اخبار منفی و پیروزی های دشمن بود ! البته حق هم داشتند .. چون در    آن ایام  انتشار هر نوع اخبار منفی تبعات کنترل نشده فراوانی به همراه داشت . از منظر علمی شاید  یک دلیلش حساس بودن روحیه ما ایرانی ها باشد .. ! به هر حال رسانه های آن روزگارفقط اخبار پیروزی های ما را مرتب اعلام می کرد .. و به جز برخی مسئولان بلند پایه نظام و فرماندهان و رزمندگان حاضر در  جبهه ها ، کم تر کسی از تصرفات عراقی ها آگاه بود .. ! البته بلندگو های تبلیغاتی هر دو طرف در گیر در جنگ با بهرگیری از چاشنی غلو سعی در تخریب روحیه افراد دشمن را داشتند ! از سوی دیگر گستردگی مرز جغرافیایی با عراق سبب شده بود که جز فرماندهان رده های بالا ، کم تر کسی اطلاعات دقیقی از وضعیت جنگ داشته باشد .. البته طبق گواه تاریخ و کارشناسان بی طرف ، جز بعضی مناطق مرزی که در روزهای نخست از تاکتیک غافلگیری عراقی ها استفاده کرده و بخشی از خاک عزیز ما را به تصرف خود در اوردند ، از همان ابتدای جنگ ایرانی های با شهامت خیلی عالی به مقابله با بعثی ها برآمدند .. بگذریم .. یکی از مناطقی که با آغاز جنگ به دست دشمن افتاده بود ، شهر آبادان بود . باور کنید خیلی دلم می خواهد حماسه نبرد تن به تن جوان های خون گرم شهر آبادان را باز گو کنم .. که چگونه با دست خالی جلوی دشمن تا دندان مسلح مردانه ایستادند .. اما حیف مجال نیست .. و مطمئن هستم در سایر رسانه ها با اندازه کافی در این مورد صحبت شده است ..

خطر تسلط دشمن بر خوزستان .. !  

یکی از آرزو های صدام حسین که مدام در رادیو تلویزیون های عربی نعره سر می داد ، تصرف استان زرخیز خوزستان بود ! او مدام خودش را سردار قادسیه خوانده و با نقشه هایی که در سر داشت سعی در عملی کردن  آرزوی پلیدش بود .. ! او تمام راه های ارتباطی اهواز به آبادان همچنین  ماهشهر به آبادان را مسدود کرده بود ! برای حفظ این موقعیت شنیدم که چند تیپ زرهی مکانیزه را به همراه چندین گردان تانک در این مسیر ها قرار داده بود .. در چهره یکایک دلاور مردان ارتشی در پرواز هایی که با ما داشتند می شد غم حصر آبادان رو دید .. خیلی خوب یادمه در همان روزها وقتی یکی دو تا ماموریت نظامی از مشهد به مقصد بندر ماهشهر به ما ابلاغ شد ، ساعت ها برای اپروچ توجیح عملیاتی شدیم . یک افسر جوان از لشگر ۷۷ خراسان به همراه دو برادر پاسدار . که هرگز تخصص خودشون را برای ما فاش نکردند ، از روی تصاویری که خلبانان قهرمان " آر - اف ۴ " از فاصله نزدیک قبل و بعد از بمباران گرفته بودند به بچه های  ترابری توضیح می دادند .. بقدری در کارشون ماهر و تسلط داشتند که حتی پیش بینی جا به جایی نیروهای مکانیزه و توپخانه را با توجه به حرکت آفتاب  را برای ما تشریح می کردند .. اما هرگز سخنی از حصر آبادان به زبان  نمی آوردند .. به قول مشهدی ها .. شاید شگون نداشت .. !! یک بار هم با آقای میرسلیم به ماهشهر رفتیم ..

 یک پارانتز ، این بار بجا .. !!

 شاید این مطلبی که الان می خواهم بنویسم ، خیلی ها قبول نداشته باشند .. ! یا عده ای به آن بخندند .. اما برای کسی که  همه عشق و زندگی اش در خاطرات گذشته اش خلاصه می شود .. برای کسی که سایت و خوانندگان اش بهترین دوست و همدم اش محسوب می شوند .. کسی که با شنیدن غم دوستان چشمانش خیس شده و با شادی  ان ها می خندد .. کسی که حتی هنگام صرف غذا به حس نگارش مطلب جدیدش می اندیشد .. و هر پیغام و کامنتی او را به همان دنیایی که متعلق به ان است ، یعنی گذشته برده و خاطرات آن ایام براش زنده می شود .. اصلآ عجیب و غیر منتظره نیست وقتی در بخش نظرات اخرین پست از زبان " رضا " بچه نازنین آبادان می خواند که دیروز ( پنجم مهر ماه ) این جا غوغایی بود .. جشن شکستن حصر آبادان .. ناخود اگاه با چشمی گریان به همان سال های ۶۰ پرتاب شده و همه خاطرات تلخ و شیرین برایش زنده می شود ... بله دوستان از مدت ها قبل برای خودم یادداشت نوشته و به کامپیوتر چسبانده بودم که .. " هفتم مهر سالگرد سانحه هواپیما کهریزک فراموش نشود " به قول قدیمی ها خواستم من هم مثل بعضی از ادم ها کاری از روی اصول و برنامه کرده باشم .. حتی حس و حال چگونگی نگارش روایت تلخ را هم در ذهن غبار گرفته ام اماده کرده بودم .. اما همان طور که گفتم .. یک پیغام ، یک خبر من را منقلب کرده .. و به یاد دلاور مردانی که آبادان را آزاد کردند ، این بار همه پیش فرض های مغزم را پاک کرده .. و از این زاویه به حادثه سقوط هواپیما می نگرم .. آخه فرماندهانی که شهید شدند .. همه قهرمانان پیروزی بزرگ در آبادان بودند که هرگز به مقصد نرسیدند .. ! نمی دونم در پایان خواهم توانست حق مطلب را ادا کنم یا خیر ... !؟   

 عاقبت آبادان آزاد شد ...

این بار خلاصه تر می نویسم .. چون احساس می کنم طولانی شد . دقیقآ نمی دونم تاریخ صدور فرمان شکستن حصر آبادان کی بوده است !؟ اما همین قدر می دانم آبان سال ۱۳۵۹ بود که با توجه به تهدیدی که شهر های مهمی چون اهواز و دزفول می شد .. حضرت امام خمینی ره در پیامی خواستار شکسته شدن این محاصره شد .. این بار مخاطب اولیه پیغام فرماندهان نظامی و سپاهی بودند .. یادمه یک بار هم خطاب به مردم در زمان محاصره پادگان های نظامی در کردستان صادر شد .. آن هایی که ان روز در خط پرواز سی - ۱۳۰ با من شیفت بودند ... خوب به خاطر دارند که فوج فوج مردم عادی .. عین روز نخست جنگ به رمپ پرواز ریختند .. ! صدای موتور هواپیماهای سی - ۱۳۰ ، یکی بعد از دیگری و غرش تیک آف مقتدرانه آن ها به سوی غرب عظمتی داشت که من نمی توانم ان را بیان کنم .. اما هر چه بود ، عرق ملی در دفاع از آرمان های ایران نازنین بود .. به هر حال این بار فرماندهان و طراحان جنگ در اتاق فکر ارتش و سپاه ترسیم کننده طرحی حساس و پیچیده ای بودند که قرار بود دشمن را از آبادان بیرون برانند  ... ! آگاهان خبره می دانستند اگر صدام موفق به دستیابی به اهواز و دزفول شود ..  تنگه حیاتی اروند رود را در اختیار گرفته و از ان جا به کنترل بخش بزرگی از خلیج همیشه فارس دست می یافت .. ! در همان ایام مسئولیت اجرای این طرح مهم را به لشگر ۷۷ خراسان واگذار کردند .. و نام طرح و حمله خود را " ثامن الآئمه ع " نامیدند .. بعد از بررسی های فراوان با پشتیبانی دلاور مردان هوانیروز ، سپاه پاسداران ، نیروی هوایی ، بسیجیان و حتی پرسنل ژاندارمری که هنوز ادغام نشده بود ..عاقبت در پنجم ماه مهر ۱۳۶۰ نه تنها آبادان آزاد شد ، بلکه ۱۵۰ کیلومتر از خاک مقدس کشور ما هم از چنگ دشمن آزاد شد .. تلفات سنگینی بر دشمن وارد امد .. اسرای زیادی را گرفتیم ..

حضور فرماندهان در منطقه ..

برای یک نظامی وطن پرست همان گونه که از دست رفتن ذره ای از خاک مقدس کشورش دردناک و عذاب آور است ، برعکس با آزاد شدن هر وجب از این خاک که با درایت ، برنامه ریزی و جدال نابرابر همراه بوده حلاوت خاصی دارد . مخصوصآ در عملیات بسیار بزرگی چون "ثامن الآئمه که فتحی بزرگ به دنبال داشت .. شیرینی و خوشحالی همه رزمندگان را از بسیجی و سپاهی گرفته تا ارتشی همراه داشت . از این رو فرماندهانی چون جواد فکوری که فرماندهی نیروی هوایی را عهده دار بود ، سرلشگر ولی الله فلاحی ، کلاهدوز ، سرلشگر نامجو و محمد جهان آراء به اتفاق تعدادی از فرماندهان رده پائین تر برای بازدید و تبریک به رزمندگان به منطقه عملیات می روند .. واقعآ پیروزی در این عملیات کاری بزرگ و سترگ محسوب می شد .. و سر آغاز پیروزی های بعدی بود . آن ها بعد از ۴۸ ساعت بازدید در مناطق آزاد شده ، عاقبت در هفتم مهر ماه ۱۳۶۰  برای ارایه گزارش به مقامات عالی کشور تصمیم بازگشت به تهران را  می گیرند .. اون ایام گردان های ترابری هرکولس از پایگاه هفتم شیراز و منطقه هوایی مهرآباد پل هوایی بین مناطق جنگی با تهران برقرار کرده بودند . و مرتب در حال پشتیبانی جنگ مخصوصآ حمل مجروحان و انتقال به بیمارستان ها بودند .. ستاد هایی با نام " ستاد تخلیه " در فرودگاه های کشور تشکیل شده بود و در ان ها پرسنلی با تجربه و اموزش دیده وظیفه انتقال و تخلیه مجروحین جنگی را به عهده داشتند البته گاهی اوقات به همراه رزمندگان زخمی تعدادی هم تابوت به داخل هواپیما حمل می کردند .. معمولآ تابوت ها را در قسمت انتهای هواپیما ( رمپ ) قرار داده و محکم می بستند .. شاید به خاطر سرد شدن سریع به محض پرواز بود ..

 هفتم مهر ماه  ۶۰  - پایگاه یکم ترابری

 در مطالب قدیمی ام دقیقآ به خاطرات این روز اشاره داشتم .. که نوبت پروازم نبود . اما به خاطر علاقه ای که به پرواز داشتم تصمیم گرفتم به جای یکی از همکاران به اهواز بروم .. ! در تابلوی اعلانات خط پرواز دیدم که هواپیمای شماره ۵۲۵ برای اهوار در نظر گرفته شده است .. داشتم خودم را اماده می کردم که پای هواپیما بروم .. از عملیات زنگ زدند که هواپیمای آماده باید به کیش اعزام شود .. یک لحظه یاد یکی از دوستان پدرم افتادم که قاضی دادگستری بود .. آخرین باری که قوچان رفته بودم او به من چند قلم جنس سفارش داده بود .. بهش قول داده بودم که هر وقت پرواز به کیش داشتم ، تهیه خواهم کرد .. دیدم بهترین فرصت است .. و حالا که افتخاری و خارج از نوبت قراره پرواز بروم ، چرا کیش نروم !!؟ به سرپرست خط پرواز گفتم .. نظرم عوض شده نام من را جلوی هواپیمای اماده روز بنویس .. دوستم علی که دست بر قضا آدم شری بود ، با گردن کلفتی یقه ام را گرفت که باید اهواز بروی .. !! او را به زبان گرفته و گفتم علی جان هر چه بخواهی برات می خرم .. !! او هم تقاضای دو قوطی شامپوی بروت کرد .. همان لحظه هواپیمای آماده دیگر هم قرار شد به بندرجاسک برود .. که یکی دیگر از دوستان قدیمی ام آقای جهانگیر ناصری قرار شد برود .. به جهان گفتم برای من هم ماهی بخر .. ! او به شوخی گفت .. بعد از سالی یک پرواز می خواهم بروم ... حالا باید برای همه ماهی بیاورم .. !! ( ما با هم شوخی داشتیم ) خلاصه من رفتم کیش و حدود ساعت هفت و نیم شب بود که به اپروچ تهران رسیدیم .. هواپیمای علی هم که از اهواز می امد ، با اختلاف ۱۵ دقیقه پشت سر ما بود .. هواپیمای جاسک هم کمی عقب تر در حال بازگشت بود ..

 شنیدن خبر سانحه در کهریزک .. !

اون موقع پارکینگ خودرو های پرسنل به مقابل پایگاه منتقل شده بود .. و من کل خرید هایی که کرده بودم را با عجله به پارکینگ بردم تا در ماشین ام بگذارم .. فقط دو بسته شامپوی علی پهلوان را دستم گرفتم تا وقتی خبر مرگش نشست به او باج سبیل بدهم ..!!! از پازکینگ بیرون آمدم و قصد ورود به داخل پایگاه را داشتم که دیدم یک از بچه ها به نام سروان رسولیان با حالتی غمگین گفت .. هواپیمای اهواز افتاد زمین .. گفتم اشتباه می کنی .. و با اشاره به سمت شرق بهش گفتم .. اون نوری که می بینی ، هواپیمای جناب صولتی است که الان باید در شورت فاینال باشه ... !! گفت می گن افتاده زمین ! بهش گفتم پشت سر ما بود .. فقط ۱۵ دقیقه فاصله زمانی داشتیم .. وقتی توضیح داد که عملیات اعلام کرده .. سراسیمه خودمون را به ساختمان دیسپچ رسوندیم .. گفتند یک هلی کوپتر برای کمک می رود .. من هم به اتفاق بچه ها عازم محل سانحه شدیم .. وقتی رسیدیم .. هنوز از نیروهای امدادی خبری نشده بود .. تعدادی ادم اطراف هواپیما بود .. علی صولتی کاپیتان هواپیما از پنجره سمت چپ خودش را پائین پرت کرده بود و از درد پا ناله می کرد .. حسابی شوکه شده بود .. نکته قابل توجه حضور تعدادی مجروح زخمی در حالی که سرم به بدن داشتند لنگ لنگان خود را به کنار هواپیما کشانیده و بعضی از ان ها به بقیه کمک می کردند .. !! ناگهان اتش کمی که از سمت چپ هواپیما مشتعل بود ، همه گیر شده و کل بدنه را در بر گرفت .. تنها کاری که ما انجام دادیم عقب کشیدن نجات یافتگان سانحه از اطراف هواپیما بود . . شعله های اتش هر لحظه بیشتر می شد ...

شجاعت خلبان باعث نجات جان بعضی مسافران  

 در همان نگاه اول به محل فرود اضطراری ، حاکی از مهارت زیاد خلبان بود . آن هایی که شب هنگام به فرودگاه مهرآباد پرواز داشته اند .. خوب می دانند که دریایی از چراغ های چشمک زن به وسعت فراوان از بالا مشاهده می شود .. در بعضی مناطق نور چراغ ها کم شده .. و جزیره هایی از تاریکی معلوم می شود .. مشخص بود کاپیتان علی صولتی در جنوبی ترین نقطه تهران یکی از همین منطقه های خاموش را نشان قرار داده و با خونسردی هواپیما را فرود اورده است .. از شانس بد مسافران .. هواپیما بعد از طی مسافتی .. بال چپ اش به تپه کوچکی برخورد کرده و مشتعل می شود .. ! اگر تابوت ها در هواپیما نبود ، به جرآت می توانم ادعا کنم که اغلب قریب به اتفاق زنده می ماندند .. چون فرود کشنده نبوده است .. اما فشار حاصل از " جی " باعث شده بود تابوت ها به سرعت هر چه تمام از جای خود در دم هواپیما کنده شده و با قدرت به سمت کابین به حرکت در آیند .. ! به همین دلیل اکثر مسافران حامل سرشان قطع یا ضربه خورده بود .. ! آن هایی که روی برانکارد بودند .. تابوت ها فقط تسمه ها را پاره کرده و مجروح به راحتی و بدون هیچ مشکلی از برانکارد به پائین عین سر سره لیز خورده و از هواپیما خارج شده بودند ... ! ولی آن هایی که نشسته بودند ، متآسفانه شهید شدند .. دو نفر از گروه های پروازی که هر یک در یک سو با دست چرخ ها را باز می کردند .. چون دولا شده بودند ، ان که قدش بلند بود ، کمرش مورد اصابت تابوت ها قرار گرفته بود .. و دیگری که کوتاه بود .. بدون هیچ آسیبی پیاده شده و الان زنده هستند ... !

 بازماندگان چه می گویند .. !؟

کاپیتان علی صولتی که با مهارت خاصی هواپیما را به زمین نشانده و الحمدالله الان زنده است و در یکی از خطوط هواپیمایی پرواز می کند در باره شب حادثه گفته است .. ( نقل به مضمون ) :

به نزدیکی های تهران رسیده بودیم ... هنوز چرخ ها را پائین نداده بودم .. که ناگهان صدای انفجار شدیدی را از دماغه هواپیما شنیدم .. بعد از ان کل برق هواپیما خاموش شد .. و موتور ها به اهستگی خاموش شدند ... هیچ ابزاری برای کنترل هواپیما نداشتم . دو نفر از بچه ها برای باز کردن دستی چرخ های عقب هواپیما پائین رفتند .. هواپیما به زمین نزدیک می شد .. یه لحظه احساس کردم که همه ما کشته خواهیم شد .. به همین دلیل با خود گفتم .. اگر قراره به زمین بخوریم ، پس بهتره هواپیما را به یک جای تاریک و بدون سکنه هدایت کنم .. تا لااقل از کشته شده تعداد زیادی از هموطنانم جلوگیری کنم .. ! به زحمت هواپیما را به سمت جنوب تهران که تاریک بود کشاندم .. نمی دانستم زیر پای ما در ان تاریکی چیست .. !!؟  دعا می کردم خانه مسکونی نباشد .. به هر مکافاتی بود هواپیما بعد از تحمل ضرباتی فرود امد .. در کابین عده ای به شهادت رسیده بودند .. پنجره کابین را باز کرده و خودم را به پائین پرت کردم .. تا بچه ها و نیروهای امداد از راه رسیدند ..

علی پهلوان  ...  

علی جزء پرسنل ناراضی نیروی هوایی بود که بار ها استعفاء داده و یا در حضور فرماندهان اعلام کرده بود که .. شما که بعضی ها را پاکسازی و اخراج می کنید .. آقا من را هم بیرون کنید .. دوست ندارم پرواز کنم .. !! دوست ندارم در نیروی هوایی باشم .. ! در باره اون شب می گوید ( نقل به مضمون ) :

نزدیک تهران بودیم که صدای انفجار و متعاقب آن خاموشی مطلق چراغ ها .. من به دنبال چراغ های اضطراری هواپیما بودم .. که جناب صولتی گفت با آقای حسینی چرخ ها را با دست باز کنید .. در حال رفتن به پائین بودم که دیدم فرمانده نیروی هوایی اومد بالا .. گفت چرا چراغ قوه همراه ندارید !!؟ بهش گفتم .. قربان شما بفرمایید پائین تا ما کارمون را بکنیم .. !! و سپس با جناب حسینی به سمت چرخ های عقب رفتیم .. با اچار شتر گلویی که در هواپیما وجود دارد . و برای این مواقع تعبیه شده است به باز کردن چرخ ها پرداختم .. نمی دانستم کامل باز شده اند یا نه ... دولا شدم تا از پنجره کف هواپیما ، وضعیت چرخ ها را در نور ماه چک کنم .. که دیدم هواپیما فرود امد .. احساس کردم یک چیزی از روی باسن من کشیده شد !! وقتی پیاده شدم و به بیمارستان منتقل شدم ، فهمیدم که عبور تابوت ها کمی خراش داده است !! حالم خوب بود و با پای خودم همان شب از بیمارستان بیرون امدم ..

تحلیل شخصی من از سانحه

من در همان پست قدیمی تا قبل از این که سخن های کاپیتان " علی صولتی " گرامی را بخوانم ، معتقد بودم که آن ها به دلیل نزدیک شدن به منطقه تهران ، مهندس پرواز می بایستی مقدار سوخت باک های طرفین بال ها را تنظیم نماید .. لذا خدا بیامرز احتمالآ خواسته با سرعت این کار را انجام بدهد تا مهارت  خودش را  به استادش جناب حسینی نشان دهد .. لذا از ان جایی که چهار کلید جنراتور های موتور دقیقآ بالای پانل و چهار کلید باک های اصلی قرار دارند .. اشتباهی به جای چرخاندن کلید های باک های اصلی ، چهار کلید اصلی برق را خاموش کرده است .. با خاموش شدن چهار ژنراتور اصلی که تامین کننده اصلی برق هواپیما در پرواز هستند ، خاموش شده و هواپیما ناگهان به تاریکی مطلق فرو رفته است .. صدای انفجار هم که به گفته شاهدان زیر کابین و پای خلبان بوده است ، صدای مرکز تغذیه اصلی برق هواپیماست ، که هر وقت شما برق هواپیما را یک مرتبه قطع کنید ، صدای " باس اصلی " را می شنوید .. خب با این حساب ان ها موتور داشته اند .. ولی به تصور این که چهار موتور خاموش است ، فورس لندینگ با مهارت نموده .. که وجود تابوت ها آن حادثه دردناک را رقم زد ..

و .. اما بعد از اظهار کاپیتان صولتی

بعد از خواندن اظهارات جناب علی صولتی که اشاره مستقیم به خاموش شدن ملخ ها کرده بود .و اظهار داشته .. که ملخ ها از چرخیدن ایستاد .. ! از ان جا که ایشان را انسانی درستکار و صادق دانسته و می دانم هرگز دروغ نمی گوید .. سخن او را پذیرفته و لذا حدس می زنم احتمال خرابکاری از سوی منافقین زیاد بوده است .. چون ان ایام مصادف با دوران پاکسازی نیروی هوایی و ارتش بود .. و گروهک های خائن منافقین برای ضربه زدن و تلخ کردن شیرینی پیروزی در جبهه ها این عمل را انجام داده اند ... تا ان جا که من می دانم تا حالا دلیل سانحه روشن نشده است .. و ان چه که من به دو صورت اعلام کردم .. تنها نظر شخصی و فاقد مبنی کارشناسی است ..

نوشدارو  بعد از مرگ سهراب ...

بعد از سانحه هواپیمای فرماندهان در منطقه کهریزک .. بخشنامه ای صادر شد که دیگر هواپیماها از حمل تابوت خودداری کنند .. ( ای کاش این دستور را قبلآ صادر می کردند تا شاهد از دست دادن بهترین انسان ها نبودیم ! ) . مورد بعدی در اختیار قرار دادن چراغ قوه ای کوچک به هر یک از گروه های پروازی بود .. تا در تاریکی با کبریت دنبال وسایل خودشون نگردند .. !!

۲۸ سال از آن سانحه گذشته است .. سالروز آزادی آبادان را به همه مردم دوست داشتنی آبادان تبریک می گویم .. مخصوصآ آقا رضا بچه آبادان خودمون .. و امروز هفتم مهر ماه را به همه بازماندگان و خانواده های شهدا تسلیت می گویم .. روحشان شاد  

در پناه ایزد منان پاینده و جاوید باشید .

بهروز مدرسی

این پست ساعت ۱۷:۱۰دقیقه   مورخه هفتم مهر ماه  ۱۳۸۸ پایان یافت .

پاینده و برقرار باد ارتشیان دلاور و قهرمان ایران

 

A-50 AWACS:

The Beriev A-50 Shmel , (NATO reporting name: 'Mainstay') is a Russian airborne early warning (AEW) aircraft based on the Ilyushin Il-76 transport. Developed to replace the Tupolev Tu-126 'Moss', the A-50 first flew in 1978. It entered service in 1984, with about 40 produced by 1992.The mission personnel of the 15-man crew derive data from the large Liana surveillancr radar with its antenna in an over-fuselage rotordome, which has a diameter of 9.00 m.The A-50 can control up to 10 fighter aircraft. The A-50 is capable of flying for 4 hours at a 1000 km from its base at a maximum takeoff weight of 190 tons. The aircraft can theoretically be refuelled by Il-78 tankers, although flight tests showed that aerial refueling was all but impossible because the rotodome would hit turbulence from the tanker, causing severe buffeting.The radar "Vega-M" is designed by MNIIP, Moscow, and produced by NPO Vega-M. The "Vega-M" is capable of tracking up to 50 targets simultaneously within 230 kilometers. Large targets, like surface ships, can be tracked at a distance of 400 km.

Some Specifications:Crew: 15/ Length: 49.59m/ Wingspan: 50.50 m/ Height: 14.76 m /Empty weight: 75,000 kg /Max take off weight: 170,000 kg /Powerplant: 4× turbofan, 157 kN/Maximum speed: 800 km/h /Range: 6,400 km /Service ceiling: 12,000 m

Source:Wikipedia BY:Alireza Sadeghi

ترجمه فارسی:

آواکس آ-50:

هواپیمای "آ-50" (بریف) با نام ناتو "ماینستی"(بمعنای تکیه گاه) هواپیمای اخطار زود هنگام روسی است که بر پایه هواپیمای "ایلیوشین-76" ترابری ساخته شده است.این هواپیما که جهت جایگزینی توپولف-126 ساخته شد نخست در 1978 به پرواز در آمد.در 1984 وارد خدمت شد و تا 1992 تقریبا 40 عدد از آن ساخته شد.خدمه 15 نفری آن اطلاعات را از رادار بزرگ 9 متری اخطار که داخل گنبد چرخان روی بدنه هواپیما قرار دارد دریافت می کنند."آ-50" قادر به کنترل 10 جنگنده می باشد و می تواند 4 ساعت در فاصله 1000 کیلومتری پایگاه خود پرواز کند.حداکثر وزن برخاست 190 تن می باشد."آ-50" از لحاظ تئوری قادر به سوختگیری هوایی توسط تانکرهای "ایلیوشین-78" می باشد اما تستهای پروازی نشان داد که سوختگیری هوایی غیر ممنکن است زیرا گنبد چرخان از توربولانس ناشی از تانکر ضربه می خورد و باعث تکانهای شدید می شود.رادار "وگا-ام" توسط "مانیپ" در مسکو طراحی و توسط "ان پی او" ساخته شد.این رادار قابلیت ردیابی بیش از 50 هدف را بطور همزمان در فاصله 230 کیلومتری دارا می باشد.اهداف بزرگ نظیر کشتی ها تا فاصله 400 کیلومتری قابل ردیابی هستند.

برخی خصوصیات:خدمه:15 نفر/طول:49.59 متر/بال تا بال:50.5 متر/ارتفاع:14.76 متر/وزن خالی:75000 کیلوگرم/بیشینه وزن برخاست:170000 کیلوگرم./پیشرانه: 4 موتور توربوفن با کشش هر یک 157 کیلو نیوتن/حداکثر سرعت:800 کیلومتر بر ساعت/برد:6400 کیلومتر/سقف پرواز:12000 متر.

منبع:ویکیپدیا گردآوری و ترجمه:علیرضا صادقی

 

_{تصویری از چگونگی حمل مجروحان در هواپیمای هرکولس}

 _{تصویری از رمپ هواپیما که قابلیت گذاشتن بار را هم دارد}

نمایی از داخل هرکولس خالی

_{نمایی از صندلی های هواپیمای هرکولس که قابلیت جمع شدن را دارد .}

پیشنهاد دو پست دولتی توسط احمدی نژاد ( اینجا )

چگونه به جای دختر خارجی ، برادر پاسداری را تحویل ام دادند !! ( اینجا )

چگونه از تهمت کودتای نوژه ، نجات پیدا کردم !!؟ ( اینجا )

به جای  قطعه هواپیما بهروز وثوقی تحویل دادند !! (اینجا )

ماجرای جدا شدن سر مسافری در مقابل چشمان خانواده اش !! (اینجا )

نقش ستون پنجم در سقوط هواپیمای آیت الله محلاتی ! ( اینجا )

آیا تاکنون آتش گرفتن انسانی رو از نزدیک دیده اید !!؟ ( اینجا )

 ادار خلبان ، نظم پایگاه را به هم ریخت !! (اینجا )

دلایل سقوط هواپیمای خبرنگاران ! ( اینجا )

 آیا زندانیان سیاسی به دریاچه نمک ریخته می شدند !!؟ ( اینجا )

چگونه به دبیر کلی حزب خران برگزیده شدم !!؟؟ ( اینجا )

انتقاد از اعلیحضرت همایونی جهت رفاه الاغ !! ( اینجا )

 با خلخالی در صحرای طبس ! ( اینجا )

چرا در پرواز آبنبات تعرارف می کنند !؟ (اینجا )

پرواز به قبیله آدمخواران !! (اینجا )

عملیات محرمانه نجات زندانیان ( اینجا )

ماجرای اشگ ننه علی ( اینجا )

شوخی با حاج آقا در جبهه ! ( اینجا  

 

 

 

نقد و بررسی سریال " گمشدگان " و اهداف پنهان آن

تصاویر مستند از یک سانحه  ،به روایت نشنال جئوگرافیک

نگاهی به زندگی سر گروهبان فاطی ..!!

 کالبد شکافی سانحه هواپیمای ۷۲۷ رامسر

 ضربه ای که از بزرگ ترین دروغ خوردم ... !!

 خانم منشی دادگاه و باقی قضایا .. !! 

 و ....

باز نویسی و تحلیل سانحه هرکولس در کهریزک

 

 به مناسبت هفتم مهرماه