درباره من
سوم دي ماه 1331 در تهران متولد شدم. پس از اتمام دوران دبيرستان به خاطر علاقه اي که به پرواز داشتم به نيروي هوايي پيوستم. در ادامه به آمريکا اعزام شدم، در بازگشت به ايران اولين پروازم را در تاريخ 18/3/53 انجام دادم و با آغاز جنگ تحميلي، به صورت شبانه روزي در مناطق جنگي پرواز داشتم و افتخار كسب مدال طلاي بالاترين ساعات پرواز را به دست آوردم. به دليل سكته قلبي و عمل جراحي باز كه ... ادامه
تبليغات
وبلاگستان
باقي قضايا
  آیا کامپیوتر برای هواپیماها مرگبارند .. !!؟

    تآملی بر سایت " آینده "     

bx151pxl9etw9pgi3uc3.gif

 

05upt8sup9xiyg119966.jpg

 " آیا کامپیوتر برای هواپیماها مرگبارند .. !!؟ " عنوان این پست است که تقدیم شما می کنم . در حقیقت چالش رسانه ای به مطلب مندرج در سایت وزین " آینده " مبنی بر زنگ خطر کامپیوتری شدن سیستم های هواپیماهای مدرن امروزی است .. پرسشی که اخیرآ بعضی از خلبانان رو نگران کرده است .. و من قصد دارم با انعکاس کامل مطلب درج شده در سایت آینده و مروری بر سختی کار و مسئولیت خلبانان نسل نخست تا امروز ،  پاسخی برای این اخطار مهم پیدا کنم . به همین خاطر از همه اگاهان و متخصصان خبره دعوت می کنم با بیان دیدگاه های خود بر این دغدغه فایق آییم .

دوستان توجه کرده اند مدتی است وقفه ای در انتشار مطالب جدید پیش امده است . و حتی این تآخیر در پاسخ به کامنت ها هم مشاهده می شود ... ضمن پوزش از همه یاران همدل و صمیمی ، قول می دهم با انتشار مطالب متنوع جبران تاخیرات رو بکنم .....  اما از ان جا که به دوست و همکار بسیار عزیزم " کاپیتان بدون هواپیما " قول داده ام هرگز سخن از سختی ها و بیماری به زبان نیاورم .. اعلام می کنم  .. دلیل این فاصله استفاده از تعطیلات تابستانی بوده است .. ! البته در این مدت بی کار ننشسته و تحقیقات مبسوطی در باره یکی از مهم ترین معضلاتی که صنعت هواپیمایی ما با آن مواجه بوده است یعنی " دلالی و واسطه گری هواپیماهای کهنه شرقی " که باعث از دست رفتن جان صد ها هموطن ما شده است  را آغاز کرده ام . و خبر خوش این که به همت مسئولان محترم و سازمان هواپیمایی کشور   دیگه ورود هواپیماهای شرقی گرفته شده است . همچنین با به دست امدن اطلاعات جدیدی از فعالیت  واسطه های شرقی از سوی نهاد های قضایی و قانونی پی گیری می شود ...

سخن آخر این که .. مدتی است بعضی از دوستان و خوانندگان محترم نظرات متفرقه خود را در پست های بسیار قدیمی درج کرده و یا در باب موضوع نوشته شده پرسش هایی رو مطرح می فرمایند ! از ان جا که واقعآ بنده حضور ذهن کافی به مطالب قدیمی ندارم ، از طرفی تعهدی که در پاسخ به یکایک دوستان در مواجه با حجم عظیمی ای میل و کامنت ها دارم همچنین به دلیل گستردگی فعالیت های اتی ، ضمن مشورت با تنی چند از خوانندگان قدیمی تصمیم گرفته شد از این به بعد تنها به کامنت های پست آخر پاسخ داده شود . و نظرات مندرج در مطالب قدیمی بدون پاسخ منعکس شود . لذا ضمن عذر خواهی از همه خوانندگان خواهش می کنم حتمآ  این موضوع رو رعایت فرمایند .

ads.gif

 مرکز آپلود عکس ایرانی  

بهانه ای برای مقدمه ...

سوانح هوایی دردناکی که اخیرآ به فاصله کم در کشورمون اتفاق افتاد و سبب از بین رفتن و مجروح شدن عده زیادی از هموطنان عزیز ما شد .. باعث شده که مردم با دقت و حساسیت خاصی اخبار و رویدادهای هوایی رو دنبال کنند . این کنجکاوی و دقت نظر برای اهالی صنعت هوانوردی به ویژه آنانی که دستی بر آتش داشته و دارند ، شدید تر شده است .. در همین حال بعضی از جماعات واسطه و دلال های نامرد هواپیما به دنبال توجیه عملکرد خود برآمده و بدنبال راه کارهای قانونی و محو اسناد خیانت خود و دارو و دسته های مفت خور خویش برآمده اند .. و بعضی ها هم که رویشان به سان سنگ پای قزوین است ، تازه طلبکار این ملت شده و عمل شون رو قانونی و خدمت قلمداد می کنند !! به امید روزی که نسل سودجویان خائن خصوصآ نوع روسی و اکراینی و دیگر کوفت و زهر مار های شرقی که از همه نامردتر و پست فطرت تر هستند برای همیشه ریشه کن شوند .. جالبه بدونید هنوز کفن شهدای مظلوم سوانح اخیر خشک نشده است ، آقایون به سرشون زده تا جنس غربی قالب کنند  !! انشاالله اگه عمری بود و زنده ماندیم تحقیقات جامعی که در این راستا به کمک جوانان دلسوز انجام داده ام را با مدرک مستند منتشر خواهم کرد . بگذریم .. درج مطلبی در باره خطرات و اتفاقات ناشی از کامپیوتر ها رو که در سایت وزین " آینده " درج شده است رو عینآ منعکس کرده و در ادامه نظر خودم رو به ان می افزایم . امیدوارم سایر کارشناسان هم در بخش نظرات دیدگاه های خود رو مطرح فرمایند ..

اینجا

  سایت آینده نوشته است :  

خلبان مي گويد: سر من به سقف كابين برخورد كرد. براي چند دقيقه گمان مي كردم همه چيز تمام شده است. همه چيزهاي اطراف او و مسافران ناگهان از كف هواپيما جدا شدند و به سقف هواپيما برخورد كردند و همانجا باقي ماندند. كنترل هواپيما ناگهان به دست كامپيوتر افتاده بود،..
در حالي كه در ايران فرسوده بودن سيستم هواپيماها عامل اصلي اختلالات و سوانح بعضا پر از قرباني است، در برخي كشورهاي پيشرفته خودكار بودن سيستمهاي هدايت هواپيما باعث ايجاد زمينه خطر مي‌شود!

به گزارش سرويس بين‌الملل آينده به نقل از اشپيگل، وجود كامپيوترها در هواپيماها پروازها را ايمن تر كرده است، اما زماني كه اين تجهيزات با مشكل روبرو شوند، اين امر مي تواند منجر به وقوع فجايع وحشتناكي شوند. مهندسان تلاش زيادي را صرف خودكار كردن سيستمهاي هواپيما مي كنند، اما خلبانان هشدار مي دهند اين روند فراتر از حد معمول است و باعث از دست رفتن كنترل انساني بر هواپيماها و در نتيجه ايجاد موقعيتهاي بسيار خطرناكي مي شوند.

بن كيو خلبان يك هواپيماي مسافربري ايرباس آ330 بود كه در ارتفاع 11278 متري از سنگاپور به مقصد شهر پرث استراليا در حال پرواز بود. آرامش جتهاي مدرن مسافربري با وزوز مداوم موتور آنها در حالي كه 3 ساعت از پرواز گذشته و 2 ساعت ديگر هم باقي مانده بود، او را به تدريج كسل كرده بود.

وي كه ديگر خسته شده بود، كمربند خود را باز كرد تا از محفظه بالاي سرش يك مجله و يك خودكار بياورد كه در اين هنگام طولاني ترين دقايق زندگي او آغاز شد.

ناگهان سيستم خلبان خودكار هواپيما در حاليكه بن در حال جستجوي محفظه بالاي سر خود بود، خود را غيرفعال كرد و چراغها و آژيرهاي خطر به صدا درآمد. كد خطاهاي بروز كرده روي مانيتور كابين ظاهر شده بود و سپس صداي شوم كامپيوتري مرتب تكرار مي كرد:

استال! استال! استال! (واماندگي در آسمان، تعليق در آسمان)
خطر: سرعت هواپيما بسيار پايين است. جريان هوا در اطراف بالها در حال كاهش است.
و سپس بلافاصله هشدار جديد ظاهر شد: سرعت بيش از حد! سرعت بيش از حد! سرعت هواپيما بسيار بالاست.

براي چند ثانيه خلبان و كمك او گمان مي كردند اشتباه از كامپيوترها نيست، اما همه چيز عادي بود. موتورها به صورت عادي كار مي كرد و هواپيما و جريان هوا كاملا در موقعيتي عادي بوده و رادارهاي وضعيت جوي هيچ گونه مشكلي را نشان نمي داد.

خلبان عصباني معمولا در چنين شرايطي، تنها كاري كه مي كند، راه اندازي دوباره سيستم كامپيوتري است يا اينكه صبر مي كند تا كامپيوتر خودش را دوباره راه اندازي كند. اما اين بار به نظر مي رسيد دستي نامرئي كنترل هواپيما را در اختيار گرفته است. چند لحظه بعد روشن شد كه اوضاع چندان هم عادي نيست و ناگهان دماغه هواپيما به سمت پايين متمايل شد و با زاويه اي 4/8 درجه اي نسبت به افق به سمت زمين حركت كرد. هواپيما در حال سقوط بود.

 خلبان كيو با يادآوري اين تجربه در 7 اكتبر 2008 مي گويد: سر من به سقف كابين برخورد كرد. براي چند دقيقه گمان مي كردم همه چيز تمام شده است. همه چيزهاي اطراف او و مسافران ناگهان از كف هواپيما جدا شدند و به سقف هواپيما برخورد كردند و همانجا باقي ماندند. خلبان با تمام قدرتش سرانجام موفق شد دستگيره كنترل هواپيما را دوباره بدست آورده و تلاش كند تا هواپيما به مسير افقي ايمن باز گردد اما براي ثانيه هايي بسيار طولاني تلاشهايش كاملا ناموفق بود. به صورتي غيرمنتظره درست همانند وضعيتي كه كنترل هواپيما ناگهان به دست كامپيوتر افتاده بود، اين بار كامپيوتر كنترل هواپيما را رها كرده و دماغه ايرباس آ 330 ناگهان به حالت عادي بازگشت و مسافران به صندليهايشان يا به كف هواپيما پرتاب شدند.

كيو مي گويد: اطراف من هرج و مرج باور نكردني بود. 3 دقيقه بعد باز هم كابوس شروع شد و شيرجه هواپيما به سمت زمين به صورتي كنترل نشده باز هم شروع شد. هواپيما در فاصله 5 دقيقه دو بار اعلام وضعيت اضطراري كرد. كيو پس از فرودي اضطراري در يك فرودگاه نظامي كوچك در سواحل غربي استراليا گفت: خلبانان واقعا قهرمان هستند.

 در اين حوادث خلبان به جاي اينكه قادر به كنترل هواپيما باشد، تنها تبديل به يك بيننده عادي مي شود و طول نمي كشد كه آنها نيز قرباني يك هواپيماي آدمكش مي شوند كه ديگر نيروي انساني قادر به متوقف كردن آن نيست. اگر شيرجه هواپيما كمي بيشتر طول مي كشيد، هواپيما مي توانست به سرعتي برسد كه خلبانان ديگر بدون قطعه قطعه شدن هواپيما قادر به كنترل آن نبودند. فاصله ميان مرگ و زندگي تنها به اندازه چند ثانيه بود.

حادثه اين هواپيما منجر به زخمي شدن 115 نفر شد كه جراحات 12 نفر آنها جدي بوده و دو نفر دچار آسيبهاي ستون فقرات شدند و سقف هواپيما در چندين نقطه به شدت آسيب ديده بود.

زخمهاي خلبان نيز از آن زمان تا كنون بهبود يافته است اما اين حادثه اثري ماندگار را بر او گذاشته است. امروز 621 فروند ايرباس آ 330 در حال پرواز هستند اما اينكه براي اين هواپيما و مدارها و سيستمهاي كامپيوتري آن چه اتفاقي افتاده بود هنوز معلوم نيست.

 متخصصان در بازخواني اطلاعات كامپيوترهاي پرواز گيج شده بودند و سرانجام به اين نتيجه رسيده بودند كه هواپيماي مسافربري با زاويه اي بالاتر از خط افقي در حال افزايش ارتفاع مداوم بوده و در مسيري افقي حركت نمي كرده است و اين باعث شده تا كامپيوترها دماغه هواپيما را به سمت پايين برگردانند بدون اينكه خلبان بتواند در برابر خطرهاي احتمالي هيچگونه واكنشي نشان دهد.

مقامهاي استراليايي نيز تأييد كردند كه در مقطعي زماني هواپيما كاملا در اختيار خودش بوده و هيچ اقدام ديگري را نمي شده انجام داد.

اين نخستين نگراني كارشناسان از ورود تكنولوژيهايي به كابين خلبان است كه به صورت مستقل عمل مي كنند. درست مانند فيلم اوديسه فضايي استنلي كوبريك در كه كامپيوترها كنترل كشتي فضايي را در دست گرفتند.

سقوط يك فروند ايرباس آ330 ديگر در 1 ژوئن 2009، نگرانيهاي مشابهي را بروز داد. پرواز 447 ايرفرانس از ريودوژانيور به مقصد پاريس بود كه ناگهان بر فراز اقيانوس اطلس ناپديد شده و همه 228 سرنشين آن جان خود را از دست دادند. ممكن است كه علت بروز اين حادثه هيچ گاه كشف نشود.

 در آن تصادف آخرين سيگنالهاي فرستاده شده از كامپيوترهاي هواپيما از طريق ماهواره هم نشان دهنده مشكلات ديجيتال كامپيوتري در كابين بوده است. پيامهاي مخابره شده به پاريس نيز نشان دهنده اين بود كه سيستمها سرعت نادرستي را روي صفحه نشان مي داده اند و كامپيوترهاي پرواز هم چون قادر به تحليل داده هاي متضاد نبودند خود را خاموش كرده بودند.

در آن شب طوفاني بر فراز اقيانوس اطلس چه اتفاقي افتاد؟ آيا خلبانان مقهور نقص سيستمهاي كامپيوتري شدند؟آيا پيامهاي اشتباه كامپيوترها باعث شد تا آنها اشتباه مرگباري را مرتكب شوند؟ جواب اين سئوالها هر چه باشد يك سئوال مهم را ايجاد مي كند كه هوانوردان تا چه براي برخورد با نقصهاي گسترده كامپيوتري در ميانه پرواز آموزش داده مي شوند.

مؤسسه بريتانيايي پرواز بين الملل هم بحثي جديد را در مسئله ايمني هوايي به ويژه در مورد سانحه هواپيماي بوئينگ خطوط هوايي تركيه در آمستردام مطرح مي كند. در آن حادثه و در هنگام فرود اختلال در نشانگر ارتفاع هواپيما باعث شد كه ارتفاع هواپيما از سطح باند تنها 2 متر اعلام شود. خلبان خودكار هواپيما بر اين اساس فكر كرد كه هواپيما در همان حال تقريبا روي سطح باند است و قدرت موتورها را كاهش داد. خلبانان هم احتمالا به اين دليل كه اعتماد زيادي به كامپيوترها داشتند اين تغييرات را ناديده گرفته بودند.

 سرانجام اين بوئينگ 737 در نزديكي باند فرودگاه به زمين برخورد كرد و 9 مسافر آن كشته شدند. پرواز بين الملل پيش بيني مي كند كه مسئله عوامل انساني و سيستمهاي خودكار اداره هواپيما اين بار بسيار مهم خواهند بود.

اين موضوع احتمالا در گزارش نهايي يك پرواز لوفتانزا در پاييز امسال نيز ذكر خواهد شد. در مارس 2008 بخشي از بال يك ايرباس آ 320 در فرودگاه هامبورگ و در باد شديد جدا شد. فيلمهاي اين حادثه كه بلافاصله در اينترنت پخش شد ميليونها بيننده داشت. در ابتدا گفته مي شد كه خلبانان به دليل نجات هواپيما قهرمان واقعي بوده اند اما گزارشات بعدي به انتقاد از خلبانان به خاطر بي تجربگي آنها پرداخت.

اينكه ورود تكنولوژي ديجيتال به هواپيماها باعق بهبود ايمني هوانوردي شده است مورد اختلاف است. در اكثريت پرونده ها اين سيستمها به جلوگيري از بروز موقعيتهاي خطرناك كمك كرده اند قبل از اينكه مشكلي را ايجاد كنند. اما اين سوانح به طور كلي نشان مي دهند كه چگونه تجهيزات ديجيتالي مي توانند تهديدي بزرگ را نيز ايجاد كنند. اختلالات مرموز بحثهايي را در صنعت هوانوردي ايجاد كرده است كه هم خطوط هوايي و هم توليد كنندگان ترجيح مي دهند از آن فاصله بگيرند. چه مقدار تجهيزات ديجيتال را مهندسان بايد وارد كابينهاي خلباني كنند؟ آيا تكنولوژي بيشتر به طور خودكار منجر به بهبود ايمني مي شود؟ و به كامپيوترهاي هواپيما قبل از پرواز بايد چه مقدار قدرت و اختيارات داد؟

به هر صورت كامپيوترها چهره اي دو گانه دارند. از يك طرف به پيشگيري از وقوع حوادث كمك مي كنند كه اين باعث مي شود كسي در لزوم استفاده از آنها شكي نداشته باشد. حتي برخي كارشناسان دوست دارند تا كامپيوترهاي بيشتري را در كابينها ببينند. ديويد ليرمونت متخصص بريتانيايي هوانوردي معتقد است كه كامپيوترها روزي مي توانند جايگزين يكي از خلبانها در كابين شوند.

از طرف ديگر خود اين كامپيوترهاي مي توانند به تهديدي براي ايمني تبديل شوند و كارشناسان استراليايي نيز در بررسي پرواز فوق الذكر متوجه شدند كه اين مشكل چندان هم غريب نبوده است. در دسامبر گذشته و دو ماه پس از حادثه هواپيماي ايرباس در غرب استراليا مشكل مشابهي در يك ايرباس آ330 ديگر رخ داد. بوئينگ رقيب ايرباس نيز از اين اختلالات كامپيوتري به دور نبوده است. در سال 2005، اختلال كامپيوتري باعث شد تا يك بوئينگ 777 700 متر بدون هيچ دليلي به سمت بالا حركت كند. اين اتفاق دو بار در طول پرواز رخ داد و باعث شد تا اين هواپيما تقريبا دوسوم سرعت خود را از دست داده و تقريبا به حالت استال برسد.

هم اكنون حدود 2 هزار كامپيوتر در ايرباس هاي مدرن آ320 وجود دارند كه سيستم تهويه، وضعيت موتورها و دستشوييها را چك مي كنند و البته در پرواز هواپيما هم كمك مي كنند. آن روزهايي كه يك خلبان به طور كامل هواپيماي خود را مي شناخت مدتهاست گذشته است و توليد كنندگان هم به خوبي از اين مشكلات آگاه هستند.

نويسندگان يك گزارش آكادمي ملي علوم آمريكا چندين حادثه هوايي را ناشي از گيچ شدن خلبان در اثر تنوع اختلافات تنظيم كامپيوترها دانستند. انجمن هوانوردي فدرال آمريكا نيز موافق است كه كامپيوتري كردن هواپيماها ارزيابي و بررسي نرم افزارها را چالش انگيز تر مي كند.

صنعت هوانوردي براي مدتي طولاني مي توانست ادعا كند كه پروازها ايمن تر شده اند. هر ساله ميليونها توريست در هواپيماها بدون هيچ اضطرابي به محل گذران تعطيلات خود مي رفتند و حتي مسافراني كه امروز از پرواز مي ترسند معتقدند كه خطرناك ترين بخش پرواز انتقال به فرودگاه با خودرو است. آمار هم اين بحث را تأييد مي كند چرا كه بسياري از مردم پس از حوادث 11 سپتامبر 2001 پرواز را ترك كرده و به خودروها روي آوردند كه منجر به افزايش تلفات جاده اي نسبت به تلفات هوايي شد. هم اكنون براي هر يك ميليون تيك آف و فرود يك حادثه مرگبار رخ مي دهد. حدود سال 1960 و در آغاز عصر جتها اين آمار 11 مورد بود و اگر ايمني هوانوردي امروزه مانند دهه 1970 بود مي بايست هر هفته يك هواپيما از آسمان به زمين بيفتد.

اما شكي وجود ندارد كه هواپيماهاي امروزي قابل اعتماد تر هستند. از كار افتادن موتورها كه يكي از معمولترين علل حوادث در گذشته بوده است هم اكنون به ندرت رخ مي دهد. سيستم تنظيم فشار هوا، هيدروليك و فرود قابل اعتمادتر نسبت به گذشته هستند و كامپيوترها مي توانند هشدار نسبت به برخورد با زمين يا هواپيماي ديگري را اعلام كرده و سيستم هدايت هواپيما به سمت باند حتي در مه شديد را نيز به دست گيرند.

اما پرواز بين الملل بر اساس حوادث اخير از يك نقطه چرخش تاريخي در صنعت هوانوردي خبر مي دهد. در حاليكه ميزان حوادث در هر دهه از زمان پرواز برادران رايت كاهش يافته است اما به نظر مي رسد كه براي اولين بار در تاريخ بشر ايمني هوانوردي بين سالهاي 2000 تا 2010 كاهش مي يابد و همين امر باعث شده تا بحث ايمني هوانوردي بار ديگر در ميان كارشناسان به شدت بالا بگيرد.

كارشناسان معتقدند افزايش ايمني با بهبود وضعيت نگهداري يا سيستمهاي پيشرفته هشدار در مورد برخورد، ديگر فرسوده شده است. علاوه بر آن تهديدات جديدي نيز مانند فضاي هوايي شلوغ تر، رقابت تخريب كننده و درنتيجه آن نگهداري و آموزش ضعيف تر ايجاد شده است و سرانجام اينكه رقابت براي كامپيوتري كردن بيشتر هواپيماها خطرهاي جديدي را ايجاد كرده كه پيچيدگيهاي ويژه خود را به دنبال داشته است.

*******

شما چه فکر می کنید ... !؟

به راستی شما چه فکر می کنید ؟ آیا واقعآ سیستم های کامپیوتر نصب شده در هواپیماها عمرشان به سر آمده است .. !!؟ آیا ممکن است کامپیوتر ها روزی بلای جان سرنشینان هواپیما ها شوند ؟ آیا این یک تهدید جدی است ؟ یا این که نویسنده ای قصد مزاح داشته است !!؟ بنده با اجازه شما یاران همدل و صمیمی جسارتآ به روال خط مش مطالب گذشته ، نگاهی به سیر تحول کامپیوتری شدن هواپیماها انداخته و با تلفیق خاطرات و دانش خود سعی می کنم در تفهیم این بحث مشارکت کرده و قضاوت نهایی رو به کارشناسان و متخصصان امر واگذار نمایم .. چون بنده به دلیل دو دهه دوری از صنعت هوایی  دانش کافی در مورد هواپیماهای مدرن امروزی ندارم .

 

هواپیماهای قدیمی ...  

راستش رو بخواهید دقیقآ نمی دونم ما جوانان دیروزی جزو کدوم نسل از صنعت هواپیمایی شناخته می شویم !؟ ورود نسل من مصادف با ایامی بود که در عرصه هواپیماهای جنگی " اف - ۸۶ " و هواپیمای حمل و نقل نظامی " داکوتا " تازه از رده خارج شده بودند ! و اغلب پیشکسوتان و اساتید ایرانی ما از نسل این دو هواپیما بودند .. ! مخصوصآ داکوتا ها که در دهه پنجاه هنوز پرواز می کردند ..! و ما در نیروی هوایی شاهنشاهی آن ایام هنوز یک چند تایی داشتیم .. به عقیده من داکوتا ها سمبل یک هواپیمای چند منظوره در عصر خود بود .. نه کامپیوتری وجود داشت و نه سیستم های مجهز ناوبری .. !! یادمه اغلب هواپیماهای ان عصر با فرامین کابلی برای خود دنیایی داشتند ... هنوز داکوتا ها در خدمت نیروی هوایی بودند که هواپیماهای مدرن تری به نام هرکولس با بهتره بگم سی - ۱۳۰ وارد نیروی هوایی شد . و طبق قراردادی که با کشور تولید کننده یعنی امریکا منعقد شده بود ، بایستی در کنار فروش این نوع هواپیماها تربیت نیروی متخصص و خلبان هم به عهده آمریکایی ها باشه .. یادمه در همون زمان به ما یاد آور می شدند که بابت هر ساعت آموزش چهل دلار از دولت ایران وصول می شود .. ! خب به این مخارج هزینه پرسنل و حق ماموریت ها رو هم اضافه کنید .. تازه این غیر از پول های گزافی بود که به مستشاران امریکایی به خاطر حضورشون در کشور پرداخت می شد .. !!

تصویر یک فروند از نخستین سری هواپیماهای سی - ۱۳۰ که در کنار یک فروند داکوتا پارک شده است .

یک مقایسه جالب ... !!  

 با ورود سری نخست هرکولس ها به ایران ، چقدر تفاوت تکنولوژی با یک نسل قدیمی تر یعنی داکوتا ها ملموس بود .. تازه می شد پی به سختی پرواز با هواپیماهای قدیمی رو درک کرد .. ! خب وقتی صحبت مقایسه و سختی کار خلبانان پیش می آید ، ذهن ما ناخودآگاه به سوی هواپیماهای قدیمی یا بهتره بگم نسل اولی می رود .. و با کمی تعمق در ابزار و ادوات پروازی هواپیماهای اولیه می بینیم که آن ها حتی فاقد کاکپیت یا حتی شیشه جلو بودند .. ! اما با این حال خلبانان شجاع به همراه نیروی های متخصص خود در طی جنگ های جهانی در سرما و گرمای طاقت فرسا ، بزرگترین حماسه ها را از نبرد های هوایی خلق کردند . و با مبارزه رو در رو  بدون داشتن کم ترین امکاناتی از استقلال کشور خود دفاع کردند ... با مشاهده فیلم های مستند و باز سازی شده از آن دوران پی به سختی واژه پرواز می بریم .   کمی بعد با اختراع رادار در جنگ جهانی دوم و پیشرفته شدن نسبی هواپیما ، کم تر کسی زبان به اعتراض گشوده و از ورود تکنولوژی مدرن گله کرد ..!! در حقیقت مدرن شدن هواپیما باعث ایمنی بیشتر و راحتی پرواز نسبت به گذشته شد . یادمه در دورانی که هنوز از ماهواره ها درناوبری و جهت یابی پرواز ها استفاده نمی شد ، پرواز های بین قاره ای و عبور از فراز اقیانوس ها واقعآ نیاز به مهارت های خاصی داشت . و بدون اغراق اعتراف می کنم انجام بیش از هزاران سورتی پرواز های لجستیک بر فراز اقیانوس آن هم بدون هیچ گونه سانحه ای واقعآ شاهکار هنر خلبانان آن روزگار محسوب می شود .. و بی عدالتی است اگه بگوییم آن ها هرگز دچار مشکل جدی نشدند !!

 مشکلات فنی بر فراز اقیانوس ها .. !!

اگر چه این صحبت در این مورد خارج از بحث اصلی است ، اما مجبورم صرفآ برای تجسم بهتر از مهارت گروه های پروازی که من آن را " هنر پرواز " می نامم ، اشاره ای هر چند کوتاه به مشکلات پرواز های به اصطلاح بین قاره ای کنم .. همه می دونید که هواپیما ها برای پرواز و ادامه مسیر خود نیاز به ارتباط با سیستم های کنترل زمینی هستند . و این امر بر روی اقیانوس ها صرفآ متکی به یکی دو تا سیستم ناوبری بود .. که با کار افتادن آن ، خلبان به همراه گروه پروازی اش بایستی از پس مشکل بر آمده و با جهت یابی مناسب هواپیما رو از روی اقیانوس عبور دهد ..در طول خدمت ام بار ها شاهد مشکل فنی بر روی اقیانوس آن هم در شرایط جوی نامناسب برای هواپیمای دوستان و خودمون بودیم !  بارز ترین آن ، فرود اضطراری در دل اقیانوس بود ( می تونید در اینجا بخوایند ) . منظورم این است ... استفاده از تجهیزات مدرن باعث افزایش ایمنی پرواز و کار های خلبان می شود .. به عنوان مثال تا قبل از ورود  سیستم مدرن ناوبری " جی پی اس " اگر روز دچار مشکل می شدیم ، تنها راه تشخیص صحیح مسیر ارتباط با کشتی های اقیانوس پیما و بازرگانی بود .. و برای شب هم با بهره گیری از سیستم رصد ستاره ها که بالای سقف کابین نصب می شد و بهره گیری از کتابچه مخصوص که در ان حرکات دقیق ستاره ها به تاریخ روز و ساعت و دقیقه مشخص شده بود ، خیلی راحت راه خود رو پیدا می کردیم .. پس می بینیم یک خلبان برای این که در تاریکی شب روی اقیانوس سرگردان نشده و با اتمام سوخت اش به دریا سقوط نکنه ، بایستی به علوم ستاره شناسی هم  آگاه باشه .. خب حالا که ماهواره کار را راحت تر کرده ، بی انصافی است که بگیم تکنولژی بلای جان ما شده است !!  

مدرن شدن هواپیما ها ...

همان گونه که اشاره کردم ، هر روز با پیشرفت علم و بهره گیری از سیستم های مدرن ایمنی پرواز بالا رفته و  از طرفی انجام پرواز برای خلبان ها آسان تر شده است .. با اجازتون دو باره به همون هرکولس های خودمون برمی گردم .. و سیر تجهیز هواپیما ها رو با ان ها مقایسه می کنم .. در رژیم قبلی روند افزایش هواپیماهای سی - ۱۳۰ همچنان ادامه داشت .. و خوب یادمه مدل های آخری خیلی نسبت به قبلی ها از نظر ناوبری مجهز تر بودند .. به طوری که ناوبر های ما نیاز به اموزش ویژه برای استفاده از ان ها رو داشتند .. و گرنه تنها در هوای صاف و روز قابل پرواز بود ! آموزش ناوبر بر های ما با آغاز شکل گیری انقلاب در کشور مواجه شد .. و با فرار مستشاران ، آمریکایی ها فکر می کردند ما قادر به استفاده از هواپیماهای سری جدید نخواهیم بود .. ! اما با دریایت و تلاش ایرانی ها این مشکل خیلی زود برطرف شد . یادمه مدل های جدید مجهز به سیستم " INS " بودند .. ( Instrument Navigation System ) اگه بدونید چقدر کار با ان دستگاه راحت بود ؟     با استفاده از این سیستم که تقریبآ می شه گفت  مشابه  " جی پی اس " های امروزی بود ، جهت یابی و پرواز نه تنها آسان تر بلکه ایمن تر هم شده بود . کافی بود پانزده دقیقه قبل از ماموریت ، مسیر هایی که باید طی می شد رو به سیستم داد .. و بعدش همه چیز رو محاسبه می کرد ! اگر مسیر باد تغیر می کرد ، خود به خود محاسبه و تغیرات رو اصلاح می کرد ..  و خلبانان واقعآ با استفاده از ان لذت می بردند .. بعد از گذشت مدتی .. کامپیوتر نقش حساسی در هواپیما ها ایفا کردند .. از دستشویی هواپیما گرفته ، تا سیستم موتور ها ، تهویه مطبوع ، مسیر پروازی و کنترل فرامین کامپیوتری شدند .. و دیگه پرواز آسان شد ...  

آیا کامپیوتر ها خطرناک اند !!؟

با ایفای نقش کامپیوترها در هواپیماهای امروزی ، همان طور که عرض کردم پرواز و مخصوصآ ناوبری و جهت یابی خیلی راحت و ایمن تر شده اند .. در مستند های نشنال جئوگرافی وقتی سوانح رو برای درج در سایت ترجمه می کردم ، از این که همه چیز اتوماتیک شده است تعجب می کردم ! زیرا ما متعلق به نسل قبل از ماهواره ای شدن هستیم .. و به قول معروف با این گونه سیستم ها نا آشنا هستیم ! و از طرفی وقتی به سیر مجهز شدن هواپیما ها می نگریستم ، می دیدم واقعآ قبل از مدرن شدن هواپیما ها پرواز چقدر سخت و مشکل بود ! خلبانان چه مسئولیت دشوار و طاقت فرسایی رو به عهده داشتد .. پرسش این است .. حد نهایی کامپیوتری شدن تا کجاست !!؟ همان گونه که سایت وزین " آینده " اشاره کرده است .. خلبانان امروزی احساس خطر می کنند .. و از ان وحشت دارند که مبادا برای دقایقی .. بله تنها دقایقی کامپیوتر ها کنترل نهایی هواپیما رو به عهده بگیرند .. هیچ کس نمی تواند عمق فاجعه رو درک کند !! آیا زمان آن نرسیده با تصویب قوانینی مرز کامپیوتری شدن هواپیما ها مشخص شود !!؟ در هواپیماهای امروزی اگه به هر دلیلی خلبان دچار اشتباه محاسباتی در مسیر و ارتفاع پیش رو شده باشد ، کامپیوتر ها قادرند با ارسال سیگنال هایی او را متوجه اشتباه مرگبارش نمایند .. اما گاهی  خطای انسانی باعث عدم استفاده از تکنولوژی می شود !! (اینجا ) . یعنی با صراحت اعلام می کنم اگه کامپیوتر هم اشتیاه کند .. مقصر آن عامل انسانی است نه کامپیوتر .. کافی است یک نفر منصفانه یکایک سیستم هایی که کامپیوتری شده اند رو با نسل قبل از ان مقایسه کند .. به راحتی متوجه راحت شدن و از همه مهم تر ایمن شدن پرواز رو احساس می کند..

همان گونه که در ابتدای مطلب اشاره کردم ... بنده هیچ اظهار نظری در باب مضرات کامپیوتری شدن هواپیما ها نمی کنم .. اما با مثال هایی که زدم .. ذهن شما رو نسبت به راحت شدن تدریجی پرواز ها و مسئولیت خلبان ها از ابتدا تا امروز رو روشن کردم .. اما خود معتقدم هیچ کامپیوتری بدون دخالت و تفکر عامل انسانی کاربرد ندارد .. و اگر آن ها هنگ کنند ، مهارت خلبان است که بایستی هواپیما رو تجات دهد .. اما آن چه که برای من هم جای پرسش دارد این است .. آیا سیستم کامپیوتری در هواپیما داریم که نیاز به برنامه ریزی عامل انسانی نباشد !!؟ به عبارتی به محض نصب رایانه ، مسئولیت کنترل سیستمی رو عهده دار شود !!؟ و یا متخصصان فکری به حال هنگ کردن کامپیوتر کرده اند که مشکل ساز نباشد !!؟ تنها با اتکا به این پرسش هاست که می شود برای حضور مقتدرانه کامپیوتر ها نگران یا امیدوار شد .  امیدوارم این بحث فتح البابی برای متخصصان و آگاهان این رشته باشد ..

  

 در پناه اهورامزدا پاینده و جاوید باشید .

بهروز مدرسی

این پست ساعت ۵:۴۵ دقیقه بامداد بیستم مرداد ماه ۱۳۸۸ پایان یافت .

پاینده و برقرار باد ارتشیان دلاور و قهرمان ایران

 ajr4i2ce8c0d7seedv8o.jpg

به درخواست خوانندگان محترمي كه گله فرموده بودند اين سايت فهرست مطالب گذشته ندارد ، اين مهم به همت يكي از خوانندگان خوب و پسر عزيزم امير محمود بازيار انجام گرفت .. همچنين بخش قديمي " مطالب گذشته " به انضمام كالبد شكافي سانحه هواپيماي سي - ۱۳۰ كه در شهرك توحيد به وقوع پيوست به اين صفحه انتقال يافت . براي مشاهده اينجا رو كليك كنيد .
 
 
  
زير نظر : عليرضا صادقي
این بخش به پیشنهاد و همت شما خوانندگان محترم شکل گرفته است . از این پس مطالبي متنوع و جذاب به زبان انگلیسی به همراه تازه ترین خبرهایی از صنعت هوانوردی تقدیم شما عزیزان خواهد
 

IL-96-300:

The IL-96-300 wide-body airplane is designed to carry passengers, luggage and cargoes at long-haul routes.The IL-96-300 airplane aerodynamic configuration, assemblies and systems contain the newest engineering solutions ensuring a high level of the airplane safety and operational economy during its operation.In recompense for the IL-96-300 airplane development and its launch into regular service a large group of employees in the Open Joint Stock Company «IL» was awarded Government Prize of the Russian Federation.The IL-96-300 provides the passengers with the up-to-date level of comfort; it meets the international ecological requirements, and can operate in any region all over the world. Due to the airplane systems high reliability , the airplane operational cost was decreased.The airplane crew cabin, its equipment and finishing were made based on the ergonomics requirements that currently ensure the necessary comfort for pilots.All information concerning the onboard systems operation, piloting and navigation systems operation is depicted on six color displays.The airplane control is computer-aided, and it is supported by the electrical-hydraulic system with a back up artificial mechanical channel.The IL-96-300 airplane passenger salons with their soft diffused illumination, the modern finishing, comfortable passenger seats, video and audio entertainment system and various auxiliary devices and equipment provide the airplane passengers with a maximum level of comfort.On September 28, 1988, the airplane took off for the first time. The test pilot S.G.Bliznuk flied the airplane.The passenger operations began on July 1993. Iran Air took delivery of two Ilyushin Il-96-300s on short-term leases on from Russia's Kras Air in October 2006 and will use these aircraft on a trial basis for up to one year.

Some Specifications:wing span (m):57.66m/length:55345 m/height:17.55 m/wing area:350 m2/sweepback angle:30/fuselage diameter :6.08 m/engine type:4*PS-90A by-pass turbojet engine/max take-off thrust :4 * 16000 kg/bypass ratio:4.4/max take-off weight:250 t/max payload:40 t/max fuel tanks capacity:152620 liter/cruise speed:850-870 km/h /range with max passenger capacity :11500 km/range with max fuel capacity:13500 km/flight altitude :9000-12000 m/take-off run:2340 m/landing run:860 m/flight crew:3/passengers in:237-300/calendar:20 years/flights:12000 /flight hours:60000.

Source:http://www.ilyushin.org/eng/products/passenger/96300.html BY:Alireza Sadeghi

ترجمه فارسی:

هواپیمای "ایلیوشین-96-300":

هواپیمای پهن پیکر "ایلیوشین-96" جهت حمل مسافر و بار در مسیرهای طولانی طراحی شده است.در پیکربندی آیرودینامیک هواپیما-مونتاژ و سیستمهای آن جدیدترین طرحهای مهندسی بکار رفته که باعث ایجاد اطمینان بالایی در ایمنی شده و همچنین صرفه اقتصادی بالایی را برای آن ایجاد کرده است.در عوض طراحی و ساخت "ایلیوشین-96-300" و روانه کردن آن به خدمت منظم تعداد زیادی از کارمندان شرکت "ایلیوشین" جایزه دولتی فدراسیون روسیه را دریافت کردند. سطح آسایش مسافرین در "ایلیوشین-96-300" بروز شده و امکانات بین المللی اکولوژیکی در آن فراهم گردیده و میتواند در هر منطقه ای در سرتاسر جهان بکار گرفته شود.بدلیل اطمینان بالای سیستمها در این هواپیما هزینه عملیاتی آن کاسته شده است. کابین هواپیما و تجهیزات آن بر اساس خصوصیات ارگونومیک ساخته شده که راحتی مورد نیاز خلبانان را با اطمینان فراهم کرده است.کلیه اطلاعات لازم در مورد سیستمهای عملیاتی -هدایت و ناوبری روی 6 نمایشگر رنگی بنمایش در می آید.کامپیوتر به کنترل هواپیما کمک می کند و سیستم هیدرولیکی-الکتریکی در هواپیما تعبیه گشته که توسط یک سیستم مصنوعی مکانیکی پشتیبانی می شود.سالن هواپیمای مسافربری "ایلیوشین-96-300" دارای نورافشانی ملایمی می باشند طراحی ظریف و صندلیهای راحت و سیستمهای سرگرم کننده صوتی-تصویری و ادوات کمکی مختلف سطح آسایش و راحتی زیادی را برای مسافران این هواپیما فراهم آورده است.نخستین پرواز این هواپیما در 28 سپتامبر 1988 توسط خلبان آزمایشی "سرگئی گئورکی بلیژنوک" انجام شد و در جولای 1993 کاربرد مسافربری آن شروع شد.هواپیمایی "ایران ایر" در اکتبر 2006 دو فروند از این هواپیما را تحت قرارداد اجاره کوتاه مدت از "کراس ایر" روسیه دریافت کرده است و بیش از یکسال است که بصورت آزمایشی از آنها استفاده می کند.

برخی خصوصیات:بال تا بال:57.66 متر/طول:55.345 متر/ارتفاع:17.55 متر/سطح بال:350 مترمربع/زاویه عقب رفت بال:30 درجه/قطر بدنه:6.08 متر/نوع موتور:4 موتور توربوجت "پی اس-90 آ"/حداکثر کشش در حین بلند شدن:16000*4 کیلوگرم/نرخ بای پاس:4.4/حداکثر وزن برخاست:250 تن/حداکثر بار:40 تن/حداکثر ظرفیت سوخت:152620 لیتر/سرعت کروز:870-850 کیلومتر در ساعت/برد با حداکثر مسافر:11500 کیلومتر/برد با حداکثر سوخت:13500 کیلومتر/سقف پرواز:9000-12000 متر/طول باند برای بلند شدن:2340 متر/طول باند برای نشستن:860 متر/خدمه پرواز:3 نفر/تعداد مسافر:300-237 نفر/عمر:20 سال/تعداد مجاز پرواز:12000 /تعداد ساعات مجاز پرواز:60000 ساعت.

گردآوری و ترجمه:علیرضا صادقیhttp://www.ilyushin.org/eng/products/passenger/96300.htmlمنبع:

 
81373iwpjx9mo378x71p.jpg
 
 
با تشکر از پسر عزیزم امیر محمود بازیار که سبب دیدار مجدد و درج این نصویر شد .

 
 
 
 
Picture
 
  • پیشنهاد دو پست دولتی توسط احمدی نژاد ( اینجا )
  • چگونه به جای دختر خارجی ، برادر پاسداری را تحویل ام دادند !! ( اینجا )
  • چگونه از تهمت کودتای نوژه ، نجات پیدا کردم !!؟ ( اینجا )
  • به جای  قطعه هواپیما بهروز وثوقی تحویل دادند !! (اینجا )
  • ماجرای جدا شدن سر مسافری در مقابل چشمان خانواده اش !! (اینجا )
  • نقش ستون پنجم در سقوط هواپیمای آیت الله محلاتی ! ( اینجا )
  • آیا تاکنون آتش گرفتن انسانی رو از نزدیک دیده اید !!؟ ( اینجا )
  •  ادار خلبان ، نظم پایگاه را به هم ریخت !! (اینجا )
  • دلایل سقوط هواپیمای خبرنگاران ! ( اینجا )
  •  آیا زندانیان سیاسی به دریاچه نمک ریخته می شدند !!؟ ( اینجا )
  • چگونه به دبیر کلی حزب خران برگزیده شدم !!؟؟ ( اینجا )
  • انتقاد از اعلیحضرت همایونی جهت رفاه الاغ !! ( اینجا )
  •  با خلخالی در صحرای طبس ! ( اینجا )
  • چرا در پرواز آبنبات تعرارف می کنند !؟ (اینجا )
  • پرواز به قبیله آدمخواران !! (اینجا )
  • عملیات محرمانه نجات زندانیان ( اینجا )
  • ماجرای اشگ ننه علی ( اینجا )
  • شوخی با حاج آقا در جبهه ! ( اینجا  
  •  
     
     
     
     
    0vl2xy27t0vezwk1jyux.jpg
     
     
     
     
    - تعداد بازديد
  • 6807
  • مرتبه

    نظرات

    با سلام
    برایتان ایمیل فرستادم

    از پست جدید ممنون. به علت مریضی سختی که دوچارش شدم نظرم را با اجازه شما در کامنت بعدی مطرح می کنم تا کمی فکرم درست کار کند.

    ممنون

    ( سنترال کلابز )

    داستانی که در زیر نقل می‌شود، مربوط به دانشجویان ایرانی است که دورانسلطنت «احمدشاه قاجار» برای تحصیل به آلمان رفته بودند و آقای «دکتر جلالگنجی» فرزند مرحوم «سالار معتمد گنجی نیشابوری» برای نگارنده نقل کرد:

    «ماهشت دانشجوی ایرانی بودیم که در آلمان در عهد «احمد شاه» تحصیل می‌کردیم.روزی رئیس دانشگاه به ما اعلام نمود که همۀ دانشجویان خارجی باید از مقابلامپراطور آلمان رژه بروند و سرود ملی کشور خودشان را بخوانند. ما بهانهآوریم که عدۀ‌مان کم است. گفت: اهمیت ندارد. از برخی کشورها فقط یک دانشجودر اینجا تحصیل می‌کند و همان یک نفر، پرچم کشور خود را حمل خواهد کرد، وسرود ملی خود را خواهد خواند.

    چاره‌ای نداشتیم. همۀ ایرانی‌ها دورهم جمع شدیم و گفتیم ما که سرود ملی نداریم، و اگر هم داریم، ما به‌یادنداریم. پس چه باید کرد؟ وقت هم نیست که از نیشابور و از پدرمان بپرسیم.به راستی عزا گرفته بودیم که مشکل را چگونه حل کنیم. یکی از دوستان گفت:اینها که فارسی نمی‌دانند. چطور است شعر و آهنگی را سر هم بکنیم و بخوانیمو بگوئیم همین سرود ملی ما است. کسی نیست که سرود ملی ما را بداند واعتراض کند.

    اشعار مختلفی که از سعدی و حافظ می‌دانستیم، با همتبادل کردیم. اما این شعرها آهنگین نبود و نمی‌شد به‌صورت سرود خواند.بالاخره من [دکتر گنجی] گفتم: بچه‌ها، عمو سبزی‌فروش را همه بلدید؟.گفتند: آری. گفتم: هم آهنگین است، و هم ساده و کوتاه. بچه‌ها گفتند: آخرعمو سبزی‌فروش که سرود نمی‌شود. گفتم: بچه‌ها گوش کنید! و خودم با صدایبلند و خیلی جدی شروع به خواندن کردم:«عمو سبزی‌فروش . . . بله. سبزیکم‌فروش . . . بله. سبزی خوب داری؟ . . . بله» فریاد شادی از بچه‌هابرخاست و شروع به تمرین نمودیم. بیشتر تکیۀ شعر روی کلمۀ «بله» بود که همهبا صدای بم و زیر می‌خواندیم. همۀ شعر را نمی‌دانستیم. با توافق هم‌دیگر،«سرود ملی» به این‌صورت تدوین شد:

    عمو سبزی‌فروش! . . . بله.
    سبزی کم‌فروش! . . . . بله.
    سبزی خوب داری؟ . . بله.
    خیلی خوب داری؟ . . . بله.
    عمو سبزی‌فروش! . . . بله.
    سیب کالک داری؟ . . . بله.
    زال‌زالک داری؟ . . . . . بله.
    سبزیت باریکه؟ . . . . . بله.
    شبهات تاریکه؟ . . . . . بله.
    عمو سبزی‌فروش! . . . بله.

    ……………

    اینرا چند بار تمرین کردیم. روز رژه، با یونیفورم یک‌شکل و یک‌رنگ از مقابلامپراطور آلمان ، «عمو سبزی‌فروش» خوانان رژه رفتیم. پشت سر ما دانشجویانایرلندی در حرکت بودند. از «بله» گفتن ما به هیجان آمدند و «بله» را با ماهمصدا شدند، به‌طوری که صدای «بله» در استادیوم طنین‌انداز شد و امپراطورهم به ما ابراز تفقد فرمودند و داستان به‌خیر گذشت.»

    منبع:فصلنامۀ «ره‌ آورد» شمارۀ 35، صفحۀ 286-287
    .......................................................................................................................
    رادارهای ساخت شوروی هواپیمای آتی اسراییلی را رویت می کنند

    امروز پایگاه اینترنتی "کورسور" به نقل از شبکه دوم "ای تی و" گزارش داد که هواپیماهای نسل پنجم "اف-35" که در آینده باید اساس نیروی هوایی اسراییل و دیگر کشورهارا تشکیل دهند، نمی توانند از دید رادارهای قدیمی تولید شوروی سابق پنهان شوند.

    بر اساس این گزارش، رادارهای "پی-12" و یا نمونه های مدرنیزه شده آن به نام "پی-18" بر روی امواج بلند (فرکانس کوتاه) کار می کنند در حالیکه رادارهای مدرن و امروزی از امواج کوتاه استفاده می کنند و فناوری "استلس" بر این اساس طراحی شده که هواپیماها توسط رادارهای جدید شناسایی نشوند.

    در این برنامه یادآوری می شود که صربستان با برخورداری از چنین رادارهایی توانست در سال 1999 هواپیماهای غیر قابل رویت "اف-117" آمریکا را منهدم سازد.

    "کورسور" به این مسئله اشاره دارد که در سال های 70 قرن گذشته در روسیه رادار "پی-18" طراحی شد که هنوز هم یکی از سیستم های اصلی شناسایی و رهگیری در سیستم های دفاع ضد هوایی و نظارت بر حریم هوایی کشور محسوب می شود.

    همچنین در این گزارش تاکید می شود که این اواخر ایران به خرید رادارهای قدیمی تولید شوروی سابق ابراز تمایل کرده است.

    مولف این گزارش یادآوری می کند که روسیه فروش سیستم های دفاع ضد هوایی "اس -300" را به ایران طولانی کرده و به تعویق می اندازد و حال روشن شده که برای مقابله با هواپیماهای جدید، تهران بیش از "اس-300" نیاز به رادارهای قدیمی روسی دارد بعلاوه به نظر می رسد که "اف-35" می تواند از پدافند موشکی "اس-300" عبور کند.

    در نهایت به این مسئله تاکید می شود که در خصوص "استلس" باید گفت امواج کوتاه توسط بدنه ویژه هواپیما پراکنده می شوند و به همین خاطر نمی توان آن را رویت کرد (دقیقا شکل بدنه این هواپیما اساس فناوری استلس است). اما برای رادارهایی که با امواج بلند (فرکانس کوتاه) کار می کنند ، شکل این هواپیماها مهم نیست. این رادارها از دقت کافی برخوردار نیستند اما در عوض هر گونه شی بزرگی در هوا را رویت می کنند.

    ..........................................................................................................................

    خلبان لشكري پرسابقه‌ترين آزاده ايراني به شهادت رسيد


    خاطره‌اي از امير خلبان لشكري
    وقتی رفتنم علي دندان نداشت و موقع بازگشت دندانپزشكي مي‌خواند

    خبرگزاري فارس: "فرزندم علي در موقع رفتنم چهار ماه و نيم سن داشت و روزي كه بازگشتم 18 ساله و دانشجوي سال اول دندانپزشكي بود. "

    به گزارش خبرنگار "سرويس فضاي مجازي " خبرگزاري فارس، شهيد امير خلبان لشكري در مهرماه سال 86 در گفتگويي به بيان نكاتي از زندگي خود مي‌پردازد.

    متن سخنان با سابقه‌ترين آزاده ايراني بدين شرح است:
    يك هفته قبل از آن پرواز من در مرخصي به سر مي بردم و به تهران آمده بودم كه به پايگاه هوايي دزفول احضار شدم.
    از اواسط مرداد عملا تهاجم هوايي عراقي ها آغاز شده بود و ما هم بايد آمادگي مان در دفاع را به دشمن ثابت مي كرديم . از روز شنبه كه وارد پايگاه شدم تا روز پنج شنبه كه آن اتفاق افتاد جمعا دوازده پرواز در قالب ماموريت هاي شناسايي آلرت و اسكرامبل و عمليات هاي آفندي به مواضع نيروهاي در مرز ارتش بعث عراق انجام داده بودم و در آن روز قرار بود سيزدهمين پرواز را انجام دهم.

    به فاصله چند دقيقه بعد از گروه دو فروندي ما يك گروه و بلافاصله بعد از آن هم گروه ديگري ماموريت پروازي به نزديكي‌هاي همان منطقه داشتند. با اين حال جلسه بريفينگ ـ توجيه عملياتي ـ ما به دليل عدم آشنايي ليدر پروازي به منطقه چند دقيقه بيشتر به طول انجاميد و ما هم كه گروه يكم بوديم بعد از دو گروه ديگر پرواز را آغاز كرديم و اين يعني هوشياري دشمن و كسب آمادگي لازم براي دفاع به محض رسيدن به منطقه هدف واقع در مندلي و زرباتيه عراق ديوار آتش عراقي ها در آن لحظات صبحگاهي كه هنوز آفتاب كاملا طلوع نكرده بود به استقبالمان آمد و من كه در حال شيرجه به سمت هدف بودم مورد اصابت قرار گرفتم.

    با وجود عدم كنترل هدايت هواپيما و در حالي كه آماده ذكر شهادتين شده بودم از فرصت محدودي كه داشتم استفاده كردم و در همان شرايط هم راكت ها رها و هم هواپيما را براي اصابت به هدف هدايت كردم . بعد از آن هم اهرم اجكت را كشيدم . چشم كه باز كردم عراقي ها را بالاي سرم ديدم . يك افسر عراقي با برخوردي مودبانه به من نزديك شد و با زبان عربي گفت كه قصد دارد دست هايم را ببندد. البته برخوردهاي ناشايست هم كم نبود. آرام آرام هوشياري ام را به دست آوردم و شرايطم را بررسي كردم؛ لبم پاره شده بود، دست چپم هم هنگام پرتاب شدن از هواپيما زخمي شده بود اما تلفات سنگيني به دشمن وارد كرده بودم .

    عراقي اولين اسيرشان را گرفته بودند و با تيراندازي هوايي و هلهله ابراز شادي مي كردند. باز بيهوش شدم و بعد از مدتي در چادر بهداري چشم باز كردم در حالي كه يك پزشك عراقي با درجه ژنرالي مشغول مداوا و بخيه لب زخمي من است. سپس مرا به بيمارستان منتقل كردند و بعد هم مراحل بازجويي و بندهاي زندان .

    در روز سيزدهم فروردين سال 53 لباس نظامي بر تن كردم و پس از موفقيت در مراحل آموزشي براي افزايش تخصص هاي پرواز با هواپيماي " اف ـ 5 " به كشور ايالات متحده اعزام شدم. بعد از آن هم به كشور بازگشتم و رخدادهاي انقلاب شكوهمند اسلامي را شاهد بودم .

    اسارت در روز 27 شهريور سال 1359 هم در سن بيست و هشت سالگي ام رخ داد و به عنوان اولين خلبان ايراني گرفتار زندان رژيم بعث عراق شدم .

    در مدت اسارتم در زندان هاي مخابرات ابوغريب و الرشيد زنداني بودم و در نهايت ده سال پاياني را كه بعد از زمان پذيرش قطعنامه بود مجددا به زندان مخابرات بازگشتم تا مدت طولاني زندان انفرادي بدون همدم و هموطن را در سلول شماره 65 طبقه دوم اين زندان طي كنم . در اين مدت به جز يك سال و نيم آخر ـ صليب سرخ جهاني هم اطلاعي از من نداشت. يك گروه از اسرا كه براي مدتي در مخابرات و ابوغريب با من هم سلولي بودند بعدها خبر زنده بودنم را به خانواده ام رساندند.
    مهم بود بدانيم كساني كه عملا در بسته ترين محيط ممكن حضور دارند چگونه از اخبار بيرون مطلع مي شوند. امير لشكري از روند عمليات ها و پيروزي هاي رزمندگان اسلام چگونه اطلاع حاصل مي كرد. در ابوغريب موفق شديم از عراقي ها يك عدد راديو به دست آورديم و يك بار هم با نفوذ به يكي از عناصر دشمن موفق شدم راديو به دست بياورم.

    بعد از آزادي ساير دوستان براي تهيه اخبار با مشكل مواجه شدم و دسترسي ام به اطلاعات محدود بود اما چون هدف دشمن زنده ماندن من بود در صورتي كه كوچك ترين تغيير در حالاتم مي ديدند سعي مي كردند دليل آن را كشف كنند و مشكلاتم را حل كنند. مثلا برايم قرآن و نهج البلاغه و مفاتيح الجنان مي آوردند آن هم در حالي كه در اردوگاه ها به تعداد زيادي از اسرا فقط يك جلد قرآن مي رسيد.

    آنها قصد بهره برداري تبليغاتي از من داشتند و سعي مي كردند در موقعيت مناسب با معرفي من اعلام كنند كه ايران آغازگر جنگ بوده است. به همين دليل هم زنده نگه داشتنم از اهميت ويژه اي برخوردار بود و كوچك ترين اتفاقات زندان من بايد به اطلاع صدام مي رسيد و از او كسب تكليف مي شد. در نهايت با تسليم نشدنم به اجراي خواسته هاي آنها و سپس معرفي عراق به عنوان تجاوزگر مقدمات آزادي من فراهم شد.

    اين روند در زمان برگزاري اجلاس سران كشورهاي اسلامي در سال 76 و هنگامي كه يك هيئت نمايندگي از عراق به سرپرستي طه ياسين رمضان وارد ايران شده بود و مذاكره مفصلي كه در خصوص من انجام گرفت به نتيجه رسيد.

    در همان روزهاي پذيرش قطعنامه آخرين اسير ايراني را ديدم و بعد از آن به تنهايي به مدت ده سال در زندان مخابرات بودم تا اينكه يك روز از نگهباني اطلاع دادند كه ملاقاتي دارم . تعجب كردم . وقتي كه وارد اتاق ملاقات شدم شخصي با زبان فارسي با من صحبت كردـ براي اولين بار بعد از ده سال. از لهجه اش مشخص بود كه عرب زبان است و فارسي را ياد گرفته او معاون وزير امور خارجه عراق بود و به من اطلاع داد كه با توافق به دست آمده با كميسيون اسرا تا چند روز ديگر آزاد خواهم شد.

    فرداي آن روز براي زيارت به كربلا و نجف و سامرا رفتيم و مجددا به زندان بازگشتيم . اين بار ديگر داخل زندان نشدم و وسائلم را كه از قبل آماده گذاشته بودم برايم آوردند و به سمت ايران و مرز خسروي به راه افتاديم . آن روز با حضور نماينده صليب سرخ و مسئولان ايراني از مرز گذشتم و وارد خاك مقدسمان شدم . صحنه پرشوري بود و استقبال با شكوهي از من به عمل آوردند. بعد از آن هم زمينه ايجاد ارتباط تلفني براي من و خانواده ام فراهم كردند و موفق شدم بعد از هجده سال با همسر و پسرم صحبت كنم .

    علي در آن روزها چهار ماه و نيم بود و روزي كه بازگشتم هجده ساله و دانشجوي سال اول دندانپزشكي بود.
    ..........................................................................................

    یک لیوان آب یخ "بهترین عیدی" اسارت - آزادی خرمشهر شیرین ترین خاطره

    آخرین گفتگوی مهر با شهید لشگری

    سرتیپ خلبان حسین لشگری نخستین اسیر ایرانی دفاع مقدس و آخرین آزاده ای که به میهن بازگشت. فاصله آن اسارت و این آزادی 18 سال شد،هجده سال در زبان آسان می چرخد اما در زمان... ! این گفتگو در سال 84 انجام شد که به مناسبت شهادت این سردار رشید بازنشر می شود.
    *خبرگزاری مهر - گروه سیاسی : لطفا بیشتر خودتان را معرفی کنید.
    - حسین لشگری : سرتیپ خلبان آزاده، حسین لشگری، متولد 1331 ، ضیاءآباد از توابع قزوین.
    *آقای لشگری می دانم که شاید این سئوال کلیشه ای باشد ولی برای خوانندگان ما جریان اسارت خود را بگویید.
    - من در حال انجام سیزدهم ماموریت خود بودم، 27 شهریور 1359 که هواپیمایم در محور "زرباطیه"، در نزدیکی مهران سقوط کرد.
    *یعنی قبل از آغاز رسمی جنگ ایران و عراق؟
    -بله و نکته جالب همین است، جنگ عراق علیه ایران، یک سری مقدمات داشت، مثل یک دعوا که اولش با اخم و تهدید و جنگ لفظی است و بعدا به دعوای فیزیکی منجر می شود، جنگ ما هم این حالت را داشت، عراق قبل از شروع رسمی جنگ در 31 شهریور 59، شروع به خرابکاری وسیع و تحریک قومیت ها و همچنین تجاوزات هوایی و حمله به پاسگاههای مرزی ایرانی کرد تا اوضاع ایران را بهم بزند، جنگ عملا از اول سال 59 شروع شده بود. از نظر نظامی ما به عنوان نیروی هوایی ایران باید نوعی "بازدارندگی" ایجاد می کردیم و در ازای حملات مداوم هوایی عراق ، پاسخی به آنها می دادیم، ماموریت من هم از این جنس بود.


    *هواپیمای شما چه بود؟
    -من خلبان هواپیمای جنگنده F5 بودم.
    *موقع اسارت چند ساله بودید؟
    - در آن وقت ، ستوان یکم بودم و 28 سال سن داشتم.
    *دقیقا ماموریت شما چه بود؟
    -ماموریت من انهدام واحدهای زرهی عراق در 10 کیلومتری خاک عراق بود، این واحدهای زرهی متعلق به سپاه دوم عراق بودند که پشت مهران مستقر شده بودند و مرتب روی مهران آتشبار می ریختند، این ماموریت را داوطلبانه انجام دادم، با اینکه چنین ماموریت های حساسی را معمولا رده های بالاتر مثل سرهنگ یا سرگرد هوایی انجام می دادند اما من خیلی اصرار کردم تا توانستم اجازه این ماموریت ها را بگیرم، چون این برای من یک غرور ملی و دینی بود که بتوانم به سهم خودم جواب دشمن را بدهم.
    *چرا هواپیمای شما سقوط کرد؟

    -هواپیما را با موشک زدند.

    *سرعت هواپیمای تان در موقع سقوط چقدر بود؟

    -980 کیلومتر در ساعت! زنده ماندنم شبیه یک معجزه بود، چون در این سرعت و در ارتفاع هشت هزار پایی، پریدن از هواپیما تقریبا به معنای خودکشی بود، ولی وقتی دیدم هواپیما آتش گرفته، چاره ای نداشتم جز اینکه بپرم و به اصطلاح Eject کردم.

    *در موقع سقوط مجروح هم شدید؟

    -بله، ستون فقراتم آسیب دید ضمن اینکه ضربه محکمی به پشت سرم خورد ،موقعی که به زمین خوردم، بیهوش شدم.، جالب این است که هواپیمای من روی تانکهای عراقی افتاد وو تعدادی از عراقی ها را هم کشت.

    *وقتی به هوش آمدید، چه اتفاقی افتاد؟

    -وقتی چشم باز کردم در بیمارستان بودم، یک دکتر عراقی به انگلیسی به من گفت: تو سالم هستی ، ما با اشعه ایکس بدنت را آزمایش کردیم، فقط کوفتگی داری که ان هم خوب می شود بعد از ین بود که "باسل" آمد.
    *باسل که بود؟

    - بازجوی من!
    *محور بازجویی ها چه بود و شما چه جوابی می دادید؟
    -من اول سعی کردم دست پیش را بگیرم! در اولین بازجویی با دعوا و تندی به عراقی ها گفتم چرا هواپیمای مرا زدید؟ من اشتباهی وارد خاک شما شده بودم، عراقی ها با عصبانیت می گفتند با سرعت 980 کیلومتر در ساعت و با هواپیمای مسلح به بمب و موشک راه را اشتباهی آمده بودی ؟! این بود که جریان بازجویی ها عوض شد.


    *لطفا به اختصار بگویید نیروی هوایی عراق با نیروی هوایی ایران چه تفاوتی داشت؟
    عراقی ها به "ایران" می گفتند "خمینی"، این سرباز گفت: خمینی هرچه مردم ایران بوده، ریخته توی خوزستان، و ما را از خرمشهر بیرون کرده البته من به این خبر اعتماد نکردم و با رادیویی که خودم به طور مخفیانه ساخته بودم، خبر آزادی خرمشهر را شنیدم و این خوشحال کننده ترین خبر برای من بود
    - سیستم نیروی هوایی عراق "روسی " بود و شوروی ها آن را برای عراق طراحی کرده بودند، ولی سیستم هوایی ایران، آمریکایی بود و سیستم هوایی آمریکا در همه دنیا تک است، تجهیزات و امکانات هوایی ایران را بعضا خود آمریکایی ها یا فقط اسرائیل داشتند، این بود که عراقی ها به شدت از نیروی هوایی ایران حساب می بردند، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی در همان ماههای اول جنگ یک ضرب شصت حسابی به عراق ی ها نشان داد و پایگاه H3 که مقر مهم نیروی هوایی عراق بود را بمباران کرد.
    *ادامه جریان بازجویی ها را بگویید.
    -محور مهم بازجویی عراقی ها این بود که رژیم عراق می خواست از من یک مدرک زنده برای اثبات تجاوز ایران به عراق بسازد و در همه جای دنیا مرا به عنوان خلبان متجاوز ایرانی معرفی کند به من گفتند به تو پناهندگی می دهیم، برو در دانشگاههای عراق، هر دختری را که خواستی انتخاب کن، فردایش برایت شرعا عقد می کنیم، همین مقاومت من باعث شد که هجده سال اسیر بمانم و رژیم عراق تا اواخر عمرش سعی کند مرا به عنوان یک گروگان نگه دارد.
    *امیر لشگری اسارت تلخ است، اما روزهای شیرینی هم دارد، شیرین ترین روز اسارت شما کی بود؟
    -من به عنوان یک نظامی اسیر، وقتی خبر پیروزی های کشورم را در اسارت می شنیدم، خیلی خوشحال می شدم، اما خوش ترین روزم ، خبر "آزاد سازی خرمشهر" در خرداد 1361 بود که از یک سرباز عراقی شنیدم.
    *چطور آن سرباز این خبر را به شما گفت؟
    - با این سرباز دوست شده بودم، چون می خواست انگلیسی یاد بگیرد و دوست داشت با من تمرین زبان کند، عراقی ها به "ایران" می گفتند "خمینی"، این سرباز گفت: خمینی هرچه مردم ایران بوده، ریخته توی خوزستان، و ما را از خرمشهر بیرون کرده
    البته من به این خبر اعتماد نکردم و با رادیویی که خودم به طور مخفیانه ساخته بودم، خبر آزادی خرمشهر را شنیدم و این خوشحال کننده ترین خبر برای من بود.


    *بهترین عیدی که این 18 سال اسارت گرفتید ، چه بود؟
    -یک نصفه لیوان آب یخ!

    *واقعا؟
    -بله، عید سال 74 بود، سرباز عراقی نگهبان یک لیوان آب یخ خورد می خواست باقی مانده آن را دور بریزد، نگاهش به من افتاد، دلش سوخت و آن را به من داد، من تا ساعت ها از این مساله خوشحال بودم، این را بگویم که من 12 سال در حسرت دیدن یک برگ سبز، یک منظره بودم، حسرت 5 دقیقه آفتاب.

    *شکنجه هایی که عراقی ها انجام می دادند، چه بود؟
    -شکنجه ها دو نوع بود، روانی و فیزیکی ، بازجویی های شدید ، بی خوابی ، توهین، شوک برقی، اعدام صوری،
    امام(ره) گفتند که جنگ برای ما نعمت است، من در اسارت معنی این را فهمیدم،من در اسارت ، زندگی را دوباره شناختم، خدا را دوباره شناختم، خودم را دوباره شناختم.
    این مساله هسته ای خیلی شبیه قضیه جنگ است، ما باید این جنگ را ببریم، هیچ کشوری دلش به حال ما نسوخته است ، ما باید این علم را داشته باشیم،این نقطه جایی است که اگر الان کوتاه بیاییم، وابستگی ما دوباره به غرب شروع می شود، باید بایستیم و مقاومت کنیم و پیروز شویم.
    *کی آزاد شدید؟

    - من اولین خلبان اسیر ایرانی بودم و آخرین اسیری هم بودم که آزاد شدم،هفدم فرودین 77 ، بعد از 18 سال اسارت آزاد شدم.

    *بعد از آزادی ، باز هم با هواپیمای نظامی پرواز داشته اید؟

    - نخیر! نداشتم.

    *چرا؟

    -هزینه هر ساعت پرواز هواپیما، چیزی حدود نیم ملیون تومان است، برای چه باید این هزینه را به بیت المال تحمیل کنم؟ باید جوانان و خلبانان نسل امروز تمرین کنند و پرواز را یاد بگیرند.
    * و اما حرف آخر
    - باور کنیم که "ایرانی می تواند"، خواستن توانستن است، این مساله هسته ای خیلی شبیه قضیه جنگ است، ما باید این جنگ را ببریم، هیچ کشوری دلش به حال ما نسوخته است ما باید این علم را داشته باشیم،این نقطه جایی است که اگر الان کوتاه بیاییم، وابستگی ما دوباره به غرب شروع می شود، باید بایستیم و مقاومت کنیم و پیروز شویم.

    پاسخ
    اوالانچ جان من این را به پست دیگه منتقل کردم

    استاد ارجمندم
    جناب مدرسي عزيز
    سلام
    لطف بفرماييد هر وقت فرصت داشتيد با من تماس بگيريد
    09194000000
    پاسخ
    داود جان عزیز و نازنین
    فکر می کنم این کامنت مربوط به قبل از تماس ما بوده باشد .
    ممنون از شما

    درود بر كاپيتان عزيز
    مثل هميشه خسته نباشيد . چطور ميشود به اين تصاوير سي 130 كه در رنگاميزي قديمي ميباشدو كيفيت بالاتري دارد ( همين كه در سايت گذاشته ايد) دسترسي پيدا كرد. ضمنا ايا از كليپ IL62 المان شرقي خوشتان امد؟ با تشكر: افشين
    پاسخ
    افشین عزیز و نازنین
    راستش رو بخواهی من متوجه منظور شما نشدم
    این روزها از نظر فکری خیلی مشغله دارم .. و حتی پرسش های معمولی رو متوجه نمی شوم
    در مورد کلیپ متآسفانه مشکل جاوا اسکریپ دارم .. و مرتب اخطار می ده که تنظیم اش کنم .. اما بلد نیستم . اما گذاشتم کنار تا سر فرصت که مشکل حل شد نگاه اش کنم
    ممنون از شما

    سلام عمو جان.
    خیلی خیلی نگرانتون شده بودم.
    هر چی میومدم میدیدم عمو نه پستی زده نه چیزی.
    دیگه نمیدونستم چه کار کنم.
    از چند تا از دوستان هم سراغتون رو گرفتم خبری نداشتند.
    عمو خواهش میکنم اگر میخواهید برای مدت طولانی نیاید حتما ما رو از سلامتی خودتون آگاه کنید .
    باور کنید دل تو دلم نبود . دور از جونتون هزار تا فکر جور واجور اومد توی ذهنم.
    عمو منتظر خاطرات زیباتون هم هستم .
    در ضمن بابط این تحلیل ها تون و پست جدید هم تشکر میکنم و سلامتی شما را از ایزد منان خواستارم.
    خیلی خیلی خیلی دوستون دارم.
    در پناه اهورامزدا پاینده و جاوید باشید(بوس-چشمک)
    ارادتمند شما نوید-چ
    پاسخ
    ممنون پسرم .. حق داری من باید اطلاع می دادم .. البته در یکی از کامنت ها فکر کنم نوشتم که به دلیل مشکلاتی که دارم ، با کمی تاخیر جواب کامنت ها رو خواهم داد .. !! به هر حال از این که می بینم دوستان خوب و با وفایی چون شما دارم ، قلبآ خوشحال و به آن افتخار می کنم
    نوید عزیزم .. مطمئن باش این دوستی دو طرفه است .. و من هم بی نهایت به شما علاقه دارم
    مواظب خودت باش .. ممنون از شما

    با سلام
    داشتم كم كم نگران بیماری شما میشدم كه پست جدید ندادین
    خوشحالم كه پست جدید دادین

    در مورد اینكه سیستمهای رایانه ای باعث كاهش ایمینی پرواز شده است 100 درصد مخالفم.
    اصلا اگه خلبان اتوماتیك نباشه كه پروازهای بین قاره ای و .. ممكن نیست.
    ضمن اینكه این همه تجهیزات مختلفی كه برای كار هدایت استفاده میشه بالاخره خطاناپذیر نیستند و وقتی كه داده هایی نامربوط از سنسورها دریافت كنند ممكنه نتایج عجیب و غریب تولید كنند.
    در مجموع به نظر من خلبان واقعا" باید در كل پرواز 6 دانگ باشه. همه خطوط هوایی برای پروازهای طولانی ریلیف كرو و خلبان جایگزین پیش می كنن و همه اینها برای این هست كه خلبان با چشم باز هواپیما رو كنترل كنه.
    در مورد حوادثی هم كه در سایت آینده ذكر شده باید بگم كه رخداد حادثه در مرحله كروز خیلی كمیابه و بیشتر حوادث در مرحله تیك آف و لندینگ رخ میده
    در مراحل تیك آف و لندینگ هم كمترین استفاده از سیستمهای رایانه ای وجود داره و خود خلبان تصمیم گیرنده نهایی است. البته در مرحله لندینگ هم تجهیزاتی مانند گلاید اسلوپ و وحتی مدیریت متمركز فرودیا همون آی ال اس وجود داره اما در 2009 هم خود خلبان ترجیح میده كه فقط از اینها كمك بگیره. در مورد تیك آف هم كماكان اختیارات دست خلبان هست. به خصوص مرحله سنگین كار كه دویدن روی باند هست و ادامه و یا انصراف از پرواز و نحوه خیزش همه دست خلبان و كمك اوست.

    خود رایانه ها به خودی خود مشكل ساز نیستن اشكال از انجا ناشی می شود كه رایانه بر خلاف انسان برای شرایط خاص غیر قابل پیش بینی نمی تونه تصمیم سازی كنه
    یك خلبان در برابر شرایط خاص می تونه بلافاصله خلبان اتوماتیك را روی یوك قطع كنه و خودش اختیار را به دست بگیره.

    یك نكته ای را هم فراموش نكنین در مورد رایانه های هواپیماها خیلی كار سختی صورت می گیره و چند نسخه بك آپ با متدهای متفاوت وجود داره كه در یك شرایط هنگ نكن.
    در برنامه نویسی این رایانه ها هم كلی كار صورت می گیره تا همه حالات خطای ممكن پیش بینی بشه.

    بزرگرترین اشكال راینه ها این هست كه این حس را القا می كنند كه همه چیز تحت كنترل هست و افراد از جمله خلبانها را خام می كنه

    در هر صورت مزایای رایانه ها در قیاس با دردسرهاشون خیلی بیشتره كه اگر نبود الان من و شما اینگونه تبادل نظر نمی كردیم.
    پاسخ
    ممنونم حمید جان عزیز .. دقیقآ همین طور است که فرمودی
    من هم با نظر شما موافقم .. در مورد فرود اتوماتیک ، خوب یادمه نخستین بار نیروی هوایی جامبو جت های بدنه وسیع و پهن پیکر رو در ایران به خدمت گرفت .. اون زمان دوستان و همکارانی که از سی - 130 به جامبو منتقل شده بودند ، از اتوماتیک بودن این غول بزرگ تعریف های زیادی می کردند .. به طوری که در پرواز به امریکا ، اغلب اون ها جدول حل می کردند !! یادمه یکی از خلبانان جامبو می گفت .. حتی فرود هم اتوماتیک می شه انجام داد .. بدون دخالت خلبان .. !! ولی ما برای این که حقوق مون حلال باشه ، از اتوماتیک بیرون آورده و خودمون می نشستیم !! همه این ها تآئید کننده این موضوع است که کامپیوتر ها نقش بسیار حساس و دقیقی در ایمنی پرواز ها دارند .. ولی اگه گاهی اشتباهی از سنسور ها سر زده می شود ، صرفآ عامل انسانی پشت قضیه بوده است .. شما حرف خوبی زدی .. ما همه مدیون این فناوری ها هستیم و گرنه الان به این راحتی با هم ارتباط نداشتیم
    موفق باشی
    راستی در مورد نگرانی شما ، واقعآ شرمنده و سپاسگزارم

    سلام کاپیتان

    در مورد سانحه 737 Turkish در هلند من با چند تن از دوستانم که خلبان 737 در Turkish Airlines هستند حرف زدم، البته گفتند که دلیل سانحه قرار نیست رسما اعلام بشود اما همانطور که شما فرمودید ایراد از نشانگر ارتفاع بوده با این تفاوت که Flight Director سر خود تراتل را در وضعیت Idle قرار داده که در این وضعیت حتی اگر تراتل به جلو فشار داده شود باز تراتل به Idle برمیگردد!

    در سانحه دیگری که شنیدم در اتریش رخ داده هواپیمای ایرباس در هنگام فرود از باند خارج شد به دلیل اینکه flight director تشخیص فرود نداده بود و اجازه Reverse نداده بود.
    کم نیستند سوانحی که بدلیل computer failure رخ می دهند.

    با احترام
    دنا
    پاسخ
    دنا جان نازنین
    ممنون از کامنت شما
    راستش رو بخواهی به دلیل استفاده از فونت لاتین من به طور دقیق و واضح نتونستم کامنت شما رو بخوانم .. !! ولی تونستم حدس بزنم
    در باره عواملی که مثال زدید ، کاملآ صحیح است
    ممنون از شما

    عمو بهروز سلام
    پست قبل رو نرسیدم کامنت بزارم ولی خوندم ومثل همیشه عالی بود جای شما خالی رفته بودم مشهد و کلی به یاد شما بودم
    در باره این پست اینم میشه گفت که سیستمهای کامپیوتری مثل چاقو است میشه درست ازش استفاده کرد که مفید باشه میتنه با یه اشتباه انگشت آدم رو ببره(چشمک)
    ولی در کل به نظر من هم کامپیوتر ها باعث پیشرفت صنعت هوانوردی میشن ولی خوب بعضیها با پیشرفت مخالفن مثل وقتی که اینترنت تازه اومده بود وباب شده بود بیشتر مردم میگفتن نه خوب نیست باعث فلان میشه و.....ولی حالا کمتر خونه ای رو میبینید که کامپیوتر داشته باشه ولی اینترنت استفاده نکنن
    تقریبا 20سال از کامپیوتری شدن هواپیماها به این شکل امروزی میگذره ولی این 20سال وقت برای این که مردم این سیستمها رو بپذیرند کم بوده
    باید به مردم وقت بیشتری بدیم تابتونن با کار این سیستمها آشنا بشن اونها رو قبول کنن پس تا اون موقع باید مردم رو آگاه کرد
    پاسخ
    پسر عزیزم علیرضا جان
    زیارت قبول .. من هم دلم برات تنگ شده بود پسرم
    در باره کامپیوتر و نقش مفید یا مخرب ان در پرواز ، این بهترین تحلیلی بود که تا این لحظه از سوی خوانندگانم مطالعه کردم
    از شما واقعآ ممنونم

    با سلام حضور جناب مدرسی عزیز و دوست داشتنی دست شما درد نکنه مطلب جالبی بود سیستم های کامپیوتری با وجود پیشرفت ولی از یک مشکل رنج می برند و آن هم مشکلات برنامه نویسی برای کامپیوترهای پیشرفته است کامپیوتر مانند انسان نیست که قوه تشخیص خطا و اصلاح آنی آن را داشته باشد متاسفانه ریزترین خطای برنامه نویسی در این سیستم ها مشکلات عدیده ای را برای کادر پرواز به وجود می اورد فارغ از خرابی قطعات و هزار تا موفت و زهر مار دیگه که ما رو به دردسر انداخته ولی بنظر من اتکاء صد در صد به سیستم های کامپیوتری هم اشتباه بزرگی است زیرا تا زمانی که الکسون منطق در رایانه عملی نشود باید سیستم های بخصوص پرواز و کنترل آتش به دو حالت دستی و اتوماتیک به سهولت سوئیچ شده و قابل کنترل باشد. این مشکلات هم روزی حل خواهد شد ولی تا زمان حل شدن آنها احتمالا" بنده نباشم دست شما درد نکنه خیلی مطلب جالب و زیبایی بود.
    راستی درگذشت امیر سرلشکر سرافراز و آزاده اسلام لشکری را خدمت شما ، دوستان و خانواده محترم آن عزیز تسلیت عرض می نمایم.
    پاسخ
    سلام جعفر خان گرامی
    آقا کم پیدا شده ای .. !!؟ نگرانت بودم
    در مورد کامپیوتر ها .. همان گونه که در مطلب فوق هم عرض کردم ، فقط عامل انسانی که پشت قضیه است ممکنه اشتباه کنه .. او که به قول شما قوه تشخیص ندارد !! ان چه انسان یا بهتره بگم برنامه ریز بهش می دهد ، به بهترین وجه عمل می کند .. گاهی ممکنه تناقض در داده ها مشاهده شود .. خب گیج می زند ... این نیروی انسانی است که باید خیلی دقت کند .. باید مرزی بین کنترل مطلق رایانه ها با تصمیم خلبان یا اپراتور ها وجود داشته باشه
    ممنونم جعفر خان .. امیدوارم صد ها سال سالم و تندرست زنده باشی و سایه پر مهرت بالای سر خانواده محترم و دوستان قرار گیرد .. ممنون از شما

    سلام کاپیتان، ببخشید که دو ماه سر نزدم. چند روز دیگه دوره آموزشی ما در سایت موقعیت خشتک ننه حسن تموم میشه. موفق باشید
    پاسخ
    علی جان تبریک می گویم که دوره اموزشی رو پشت سر گذاشتی .. موقعیت خشتک ننه حسن هم یک روز برات تبدیل به خاطره ای شیرین خواهد شد
    امیدوارم در مراحل بعدی همیشه موفق و تندرست باشی
    مواظب خودت باش عزیزم

    باز هم سلام

    راستی یك خبر جالب شنیدم مخم سوت كشید!!!

    هفته پیش یك هواپیمای تركیش ایرلاین پس از تقرب به سمت فرودگاه امام به جای ران وی یا باند فرود بر روی باند تاكسی و یا تاكسی وی فرود اومده!!!

    این مطلب اونقدر كمیابه كه بلافاصله مسئولین فرودگاه از خلبان تست هوشیاری گرفتن كه آیا حالش مساعده و یا خیر؟

    تا حالا همچنین چیزی دیده بودین آن هم در روز روشن نه در شب

    اگه یك موقع یك هواپیمای دیگه در حال تاكسی كردن بود چی مشد؟

    خوبه ترافیك فرودگاههای ما بالا نیست.
    پاسخ
    جدی می گی حمید جان !!؟
    کی و کجا ؟ چرا صدایش رو در نیاوردند .. ایرانی نبود که .. باید این موضوع رو اطلاع رسانی می کردند
    خیلی عجیب است .. اصلآ از نظر علمی امکان ندارد .. چون حتی اگه با سیستم و شرایط کور هم فرود آمده باشد ، باید در باند اصلی فرود آید .. و اگر با چشم هم باشد ، علایم و پهنای باند با تاکسی وی خیلی تفاوت داره .. !! واقعآ من هم شوکه شدم

    با سلام درود فراوان خدمت استاد بزرگوارم کاپیتان مدرسی
    قبل از هرچیز بسیار بسیار خوشنودم که با یادآوری اسم این حقیر رویکرد نوشته هاتون رو بیان فرمودید

    اما دیدگاه ها در این موضوع بسیار زیاده ، آنچه پیداست ، صنعت هوانوردی هم با پیشرفت تکنولوژی پیشرفت خواهد کرد، و این قسمتی جدانشدنی از جامعه ی امروزی کشورهای پیشرفته ی دنیاست... هرچند در این راه سوانح و اتفاقاتی به وجود بیاید
    منتظر مطالب خوانندی و خاطرات شیرینتون هستیم
    پاسخ
    کاپیتان نازنین
    باور کن خیلی به شما ارادت دارم ... و خیلی هم دوستت دارم
    من سخن حکیمانه شما رو آویزه گوش ام کرده ام
    در مورد مدرنیزه شدن صنعت هوانوردی .. بله این ها دو بال ترقی هستند که باید با هم رشد کنند .. و از ان گریزی نیست
    ممنون از حضور پر مهر شما

    سلام آقای مدرسی
    ممنون از توضیحات شما
    بنده با شما کاملا موافقم
    تکنولوژی در اختیار بشر است و یک کامپیوتر از خودش کاری نمی کند
    حتی اگر اشتباه هم بشود به معنی اشتباه کامپیوتر نیست، بلکه داده های ورودی اشتباه است و حتی اگر یک انسان هم باشد با آن داده ورودی غلط اشتباه می کند
    پاسخ
    ممنون دوست عزیز
    کاملآ سخن منطقی و درستی رو بیان فرمودید
    از شما تشکر می کنم .

    سلام كاپيتان
    واقعا نگرانتون شده بودم.خيلي وقت بود سايت مطلب جديد نداشت.حالا كه سلامتين خدا را شكر.
    پاسخ
    فدات بشم وحید نازنین
    راستش رو بخواهی کمی گرفتاری شخصی داشتم
    که الحمدالله به اتمام رسیده و از امروز در خدمت دوستان خواهم بود
    ممنون از شما

    جناب مدرسی سلام.
    از دیدن عکس جدید شما با دوست و همکارتان جناب مداح در محل کار ایشان بسیار خوشحال شدم که چنین همتی کردید و این فقط از شخصیت پر مهری چون شما برمی آید.انشااله خداوند شما را برای یکدیگر و هر دو را برای ما سلامت و حفظ نماید.
    بی اندازه مشتاقم فرصتی چنین برای ما و برخی همکلاسیهائی که شما هم می شناسید ایجاد گردد.انشااله.
    پاسخ
    محمود جان عزیز و نازنین
    ممنون از شما ... راستش من این حرکت رو مدیون پسر عزیزم امیر محمود بازیار می دونم .. که به بهانه گردش با من که دلم گرفته بود ، مرا به نزد یکی از دوستان قدیمی ام برده و سپس زحمت کشیده و عکس های قدیمی و جدید رو کنار هم قرار داده و چاپ کرد .. ! من یک نسخه اش رو در اتاق کارم نصب کرده ام .. و یک نسخه هم قراره به اقا مداح داده شود
    محمود جان دلم برات خیلی تنگ شده است .. من در یکی از کامنت ها که برام نوشته بودی ، حسابی با شما درد دل کردم .. فکر می کنم دیگه به کامنت های قبلی برای پاسخ بنده سر نزدی .. !! مهم نیست . خوشحالم که دوباره از شما کامنتی دیگر می بینم
    بله خیلی عالی می شود .. شما باید آستین ها رو بالا بزنی
    به امید دیدار مجدد

    با سلام خدمت عمو بهروز عزيز
    واقعا خيلی نگران شدم که مدتی بود مطا لب اتان به روز نمی شد . حقيقتا نگران قلب اتان شده بودم . بسيار خو شحال شدم که امروز ديدم آپ ديت شده است . حقيقتا من هر روز به وبلاگ شما و عزيز ديگر حتا اگر مطلبی ننوشته باشيد سر می زنم.
    راستی لازم می دانم شهادت سرلشگر آزاده امير لشکری را به خانواده ايشان و همه تيز پروازان نيروی هوايی ارتش جمهوری اسلامی
    و به ويژه شما تسليت عرض نموده و برای خانواده ايشان از خداوند بزرگ صبر مسالت می نمايم.
    ياحق
    پاسخ
    قربون مرام و محبت شما دوست با وفایم بشم
    خیلی لطف کردی .. نادر جان این نشان دهنده قلب مهربان شماست .. خوشحالم دوستان خوبی مثل شما دارم
    نادر جان راستش کمی مشکل داشتم که برطرف شد .. و از دیشب در خدمت ساید و دوستان هستم .. منتها حجم کامنت ها چه در وبلاگ و چه در سایت و ای میل خیلی زیاد است .. هر چه پاسخ می دهم تمام نمی شود
    پسرم من هم عروج خلبان آزاده حسین لشگری عزیز رو به شما و همه مردم شریف ایران تسلیت می گویم
    واقعآ هیچ زبانی قادر به بیان خوبی ها و سختی هایی که کشید نیست .. روحش شاد .. شما هم مواظب خودت باش عزیزم

    سلام اقای مدرسی.
    لطفا اگه میشه درباره هواپیمایهای مافوق صوت مسافر بری هم توضیح بدین.
    ممنون.
    موفق باشید.
    پاسخ
    محسن عزیز و نازنین
    چشم در اولین فرصت حتمآ این کار رو انجام خواهم داد ... یا از جناب علیرضا صادقی عزیز خواهش می کنم مطلب خارجی مفیدی رو در این باره ترجمه نماید
    ممنون از شما

    سلام جناب مدرسی حالتون چطوره ؟ من همچنان مثل قدیم پیگیر مطالب سایت هستم اما هم اینکه سرم خیلی شلوغه درگیر کار و کلاس و هم اینکه گفتم مزاحم شما نشم با کامنت . چون دیدم یکم کسالت دارید و چون دوست دارید به همه کامنت ها پاسخ بدید ، گفتم که مزاحم نشم وگرنه به یادتون بودم .بالاخره یدونه کامنت هم کمتر جواب بدید وقتشو به جاش میتونید استراحت کنید .در مورد این پست راستش من بیشتر موافق سیستم های کابلی هستم تا فلای بای وایر . درسته کامپیوتر خیلی جاها به کمک انسان میاد . اما به نظر من نباید دیگه همه اختیارات رو بدیم دست کامپیوتر . مغز انسان تو بعضی تصمیم گیریها بهتر از کامپیوتر میتونه باشه . مخصوصا در شرایط بحرانی . اما خوب میبینیم که همه زندگی انسان داره میل میکنه به سمت ماشینی و کامپیوتری شدن که در دراز مدت مشکلات بیشتری برای بشر بوجود میاره . کلا به نظر من تکنولوژی همون قدر که به کمک انسان میاد به همون اندازه هم میتونه دردسر ساز باشه و مشکلات جدید تری رو بوجود بیاره . اما خوب چه کنیم که دنیا دنیای تکنولوژی و کامپیوتره ! در هر حال امیدوارم که همیشه خوب و خوش و سلامت باشید .
    قربان شما دارا
    پاسخ
    به به دارا جان عزیزم .. اگه بگم خیلی نگرانت شده بودم ، باورت می شه !!؟
    همان طوری که برای دختر عزیم فریده نگرانم .. او هم مدتی است غیبت داشته است .. امیدوارم در سفر بوده باشه .. بگذریم
    دارا جان از لطفی که به بنده داری واقعآ شرمنده و سپاسگزارم .. من مدیون محبت های یکایک شما یاران همدل و صمیمی هستم
    در مورد کامپیوتر .. همه چیز رو خیلی عالی تحلیل کردی .. و دیگه جای پاسخی برای بنده باقی نگذاشتی .. قدیم ها که کامپیوتر نبود ، خب خیلی زندگی با الان فرق داشت . بشر همیشه به دنبال تکنولوژی جدیده .. تا از زندگی بیشتر لذت ببره ..
    ممنون از شما .. مواظب خودت باش .. بی خبر نگذار

    چرا از شهید لشکری چیزی نمی نویسید؟
    پاسخ
    ممنون از تذکر شما
    راستش نبودم .. وقتی هم شنیدم خیلی ناراحت و شوکه شدم .. قصد داشتم زندگی نامه او را بنویسم .. اما دیدم خیلی ها این کار رو انجام داده اند
    جایگاه او بقدری رفیع است که نیازی به من روسیاه نیست

    درود بر شما جناب مدرسی پیشنهادی داشتم چون سایت شما سایتی است پرطرفدار میخواستم از شما خواهش کنم تا جشنهای بزگ ایرانیان مانند امردادگان،مهرگان،سده و...را در زمان این جشنها با گذاشتن تاریخچه ای کوتاه جوانان ایرانی را که شوربختانه با این آداب جشنها آشنا نیستند آشنا شوند.در پناه اهورامزدا پاینده و جاوید باشید.
    پاسخ
    پاسارگاد عزیز و نازنین
    ممنون از پیشنهاد شما
    اما راستش رو بخواهی بنده هیچ اطلاعات در این باب ندارم ... ما بخش نظرات رو برای تبادل اطلاعات مفید گذاشتیم . تا دوستان مثل آوالانچ عزیز که زحمت می کشه همانند یک پست مطالب جالب در بخش کامنت ها قرار می دهد ، شما هم می توانی اطلاعات و اخبار غیر سیاسی رو در همین بخش قرار بدهی
    ممنون از شما

    سلام عموبهروز امیدوار حال خودت و نوه هاتخوب بوده باشه فقط برای عرض ادب مزاحمت شدم وقتی به سایتت مراجعه کردم دیدم که کسی پیغام نگذاشته وخوشحال شدم که اولین نفر هستم که برات پیغام گذاشتم البته مطلب جدیدتو
    خواندم واز روی خوشحالی گفتم که بزار یه پیغام واسه تو عموی عزیزم بزارم
    پاسخ
    اراز عزیز و نازنینم
    متآسفانه بنده خیلی وقت بود به دلیل گرفتاری های شخصی فرصت سر زدن به سایت رو نداشتم
    و لی دلم نزد همه شما دوستان خوب بود
    البته تعداد کامنت های قبل از شما خیلی زیاد هستند ... !! فرقی نمی کنه ، هدف احوالپرسی است ... که خوشحالم از شما نظری تازه می بینم

    جناب مدرسي عزيز و گرامي با سلام و احترام و به اميد سلامتي جنابعالي و خانواده گراميتان.
    متاسفانه با خبر شدم كه آزاده سرافراز سرلشكر خلبان لشكري نيز از بين ما پرواز كرد و به ملكوت اعلي پيوست.او اولين اسير قبل از جنگ بود و 18 سال در عراق بسر برد.حدود 8 ماه پيش به بندرعباس آمدند و در مراسمي شركت داشتند و من از دور ايشان را زيارت نمودم.انسان وارسته و فرد آزادمردي بود.
    شهادت اين انسان والا و همكار قديمي جنابعالي خدمتتان تسليت عرض مينمايم.
    پاسخ
    سرور گرامی جناب مهندس فضلی نازنین
    با درود و پوزش به خاطر تآخیر در پاسخ به کامنت ها ، بله من هم با شنیدن این خبر خیلی ناراحت شدم .. و برای دقایقی زندگی مشقت بار دوران اسارت این آزاده جلوی چشمانم امد .. او نه تنها اولین اسیری بود که دستگیر شد ، بلکه اخرین فردی بود که قدم به خاک کشور گذاشت
    واقعآ حیف شد .. من هم به شما و همه مردم شریف ایران تسلیت می گویم .. روحش شاد
    مهندس جان نازنین .. یک تشکر خانوادگی دیگه به شما و آقای بهرامی بدهکارم .. !! راستش من به دلایلی که بعدآ خواهم گفت .. مدتی نبودم .. دنبال مشکلات پیش امده بودم .. مطلع شدم همسرم با دفتر جناب بهرامی تماس گرفته و ...... من دور روز بعدش مطلع شدم ! خیلی شرمنده بزرگواری ایشون و دوستانشون شدم
    به همسرم گفتم منشآء تمام این خوبی ها ، مهندس فضلی عزیز است .. می پرسید چگونه باید تشکر کنم ؟؟؟ من هیچ پاسخی نداشتم !! به هر حال هرگز محبت های شما دوستان خوب و انسان های بزرگوار و شریف رو فراموش نخواهم کرد ... موفق و منصور باشی

    سلام كاپيتان (شتلق)
    كاپيتان در هفته گذشته براي شركت در نمايشگاه خودرو در مشهد بودم چه قدر به شما فكر مي كردم و نايب الزياره شما هم بودم هنگام رفتن با بوئينگ 727 آسمان راهي شديم و در كنار من جواني بود كه از صنعت هواپيمايي و پرواز چيزي نمي دانست نمي دانم چرا هوس كردم سر به سرش بزارم شروع كردم از نوع پرواز و سقوط و خلبانان ناشي (دور از جون همه خلبانان ايراني ) و ... داد سخن دادن بعد از لحظاتي ديدم بنده خدا دسته صندلي را داره از جا مي كنه . نفسش بالا نمي آمد و مي پرسيد يعني شما مي گي پياده بشيم بهتره من هم كه تو دنده شوخي افتاده بودم گفتم نترس هيچي پيش نمي آيد فوقش سقوط مي كنيم و مشهور مي شيم تا سبزوار هواپيما به راحتي پرواز مي كرد ولي در آن منطقه به علت تغييرات هوا هواپيما دچار كمي تكان شد و من برگشتم و به اين دوستمان گفتم خوب ديگه به آرزوت رسيدي هواپيما داره سقوط مي كنه . متاسفانه دوست عزيز ما در فرود گاه مشهد نياز به يك شلوار اضافه داشت !!! نمي خواستم اين طوري بشه ولي افتاه بودم روي دنده شوخي و ول كن نبودم
    بگذريم خوبيد؟ خوشيد ؟ باز هم مطلب شما عالي بود
    قربان شما
    با اجازه خبردار (شتلق) عقب گرد
    پاسخ
    امیر جان .. باز شیطونی ات مثل جوونی های من گل کرد !!؟ فکر نکردی اون جوان مادر مرده سکته کنه !!؟ خدا رو شکر شلوارش رو خراب کرد .. من بودم کاری می کردم که از پنجره بپره بیرون .. !! بگذریم
    خوبی پسرم ..؟ زیارت قبول .. ممنون از شما .. واقعآ شرمنده این همه خوبی و محبت هستم .. دعا می کنم فقط یک روز بتونم جبران همه این خوبی ها رو بکنم مواظب خودت باش پسرم

    سر لشگر حسین لشگری دوباره پریدن از سر گرفت....
    (تسلیت میگم کاپیتان)
    پاسخ
    میلاد جان .. بله متآسفانه واقعیتی بسیار تلخ بود
    من هم متقابلآ به شما و همه مردم شریف تسلیت می گویم
    روحش شاد
    ممنون عزیزم

    بهروز عزیز سلام
    اعتراف می کنم که از زمانی که وبلاگ خوش نوشتت رو می خونم داخل پرواز که می شینم همه چیز رو بهتر درک می کنم. از اونجایی که من مهندس کامپیوتر هستم و اخیراً دکتری این رشته رو شروع کردم اجازه می خوام تا نکته ای را بیان کنم:

    از سیستمهای کامپیوتری در داخل اتومبیل هم استفاده می شود که به سهولت استفاده از خودرو منجر شده. من اینطور استدلال می کنم که چنانچه هواپیماهای ساخت اخیر بدون کامپیوتر طراحی می شدند، احتمال بروز خطا در آنان بیشتر از آن چیزی می بود که امروزه اتفاق می افتد. تصور من این هست که خطا مطلقاً از سمت سنسورهای بکار گرفته شده در سیستمهای هواپیما بروز می کند و نه از کامپیوترهای داخل آن. مصداق آنکه در سانحه اخیر ایرفرانس هم دستور تعویض سرعت سنجهای دیجیتال کلیه هواپیماهای آن شرکت صادر شد.

    در ادامه خواهشمندم توضیحاتی را درباره این سوالات که از سر کنجکاوی به سر من زده ارائه دهید:

    1- چنانچه بهر دلیلی خلبان بخواهد از سرعت هواپیما در آسمان بکاهد و یا به نحوی در هوا ترمز کند چه مکانیزمی برای اینکار وجود دارد؟

    2- شما مرتب صحبت از این می کنید که خلبان نباید دماغه هواپیما را به پایین هدایت کند. آیا در حالت نرمال انجام یک پرواز، هواپیما همواره و در هر حالتی نباید دماغه خود را به پایینتر از افق کج کند؟

    3- چنانچه هواپیماهای ایرانی دچار مشکل شوند، جلیقه های نجات و ماسکهای اکسیژن آنها واقعاً کار می کنند؟

    4- من بارها و بارها با ایرباس و بوئینگ و توپولف پرواز کرده ام. علیرغم آنکه اغلب از بوئینگ و توپولف خاطره پرواز نرم دارم، اکثر پروازهایی که با ایرباس داشته ام خیلی پر هیجان و پر از تکانهای شدید بوده است. (بطوری که سه بار وسط پرواز از سوار شدن بر این هواپیما پشیمان شدم و اگر ممکن بود در هواپیما را باز می کردم و از آن پیاده می شدم). سوال اینجاست که چرا مردم عادی و دست اندرکاران فرودگاه ها، ایرباس را نسبت به بوئینگ از لحاظ ایمنی بهتر می دانند؟ آیا تجارب من اتفاقی بوده است؟
    پاسخ
    فرزاد نازنین و عزیز
    با تشکر از شما دوست فرهیخته عزیزم ، از ان جا که همین کامنت رو از طریق ای میل برایم فرستاده بودی ، و پاسخ شما را در ان جا دادم ، از جواب تکراری خودداری می کنم
    با تشکر از شما


    سلام عمو
    مثل همیشه واقعا این پست هم عالی بودو کلی استفاده کردم.راستی عمو اگه امکان داره نحوه تبدیل سرعت از ناتیکال به کیلومتر را توضیح بدین.
    پاسخ
    ممنون سید حمید جان عزیز
    راستش رو بخواهی فکر کنم جناب علیرضا صادقی عزیز یک بار این فرمول رو که من فراموش کردم رو در مطالب ترجمه شده خودش نوشت .. امیدوارم این کامنت رو بخواند .. ولی اگه پاسخ نداد ، در پست آخر همین سئوال رو مطرح کن ، تا جناب صادقی آدرس لینک مطلب خودش رو بنویسد
    ممنون ازشما

    من میگم هواپیمای مسافربری تو ایران جواب نمیده...
    نظر شما چیه که من بعد مردم را دو تا دو تا با هواپیما جنگی ببرن اینور اونور ؟ هم سریع تره هم ایمن تر !
    پاسخ
    جان لاک عزیز ... راستی بهت گفته بودم من هم جک هستم !!؟ همون دوست سعید و ریچارد !!؟ چشمک
    بله یک روزی باید حتمآ این کار رو انجام بدهیم .. جشمک

    اقای مدرسی عزیز
    با سلام
    با اجازه از شما، خاطره "پرواز جنگی بر فراز جزیره خارگ" شما را برای آندسته از دوستانی که مطالب خارگ را پیگیری می کنند در وبلاگ "جزیره خارگ" قرار دادم.

    با تشکر از محبت شما
    پاسخ
    دوست عزیز و بزرگوارم جناب رضوی نازنین
    بسیار کار خوبی کردی .. نیاز به اجازه نیست ..شما با این کارتون به بنده لطف کرده اید .. من باید از شما تشکر کنم که در پی ترویج نوشته های حقیر هستید
    شما مجازید چه با ذکر نام و چه بدون ذکر نام و منبع ، هر مطلبی که صلاح دونستید درسایت وزین خود درج فرمایید
    ممنون از شما

    سلام استاد

    امیدوارم کسالت رفع شده باشد. استاد قسمتهای جدید مجموعه مستندهای هوایی آماده هستند. امر بفرمایید کی و کجا خدمت برسم تا تقدیمتان نمایم. استاد عزیز لطفا" سریع پاسخ دهید چونکه هفت شهریور برمی گردم سوئد.

    موفق و پیروز باشید
    سام
    پاسخ
    وای سام عزیزم .. چه زود زمان می گذره !!؟
    متآسفانه شرایط طوری شده که ادم با تمام سختی ها ، گذر عمر رو نمی دونه
    من چقدر خوش خیال بودم که حالا حالا در ایران تشریف داری
    سام جان قول داده بودی یک شب به ما افتخار بدهی
    راستی یادم رفت از شما به خاطر تآخیر در جواب به کامنت عذر خواهی کنم .. امروز وقتی این پیغام رو دیدم ، سریع یک پیامک نوشتم .. موقع ارسال متوجه شدم که شماره منزل است !! می بینی چقدر گیج می زنم !!؟
    سام جان من سه شنبه می روم کرج تا چهارشنبه با نوه ها برگردم تهران .. چون دخترم با همسرش قصد سفر به خارج از کشور رو دارند .. باور می کنی تاریخ رو یادم رفته است !!؟ فقط می دونم اگه این وروجک ها بیایند ، دیگه هیچ کاری نمی تونم بکنم .. !! باید فقط مراقب اون ها باشم .. چون از دیوار راست بالا می روند !! و مسئولیت نگهداری اش خیلی مشکل است
    به هر حال خوشحال می شوم با خانواده در خدمت شما باشیم .. شماره منزل و همراه رو که داری .. خبر از شما .. من معمولآ بعد از ظهر ها گوشی رو روشن می کنم .. چون تا هشت صبح بیدارم و کار می کنم .. !! منتظر تماس شما هستم
    تا بعد

    سلام جناب مدرسی
    تحلیل جالب و آموزندهای بود.ضمن تشکر می خواستم بدانم که آیا در هواپیماها در کنار سیستم های کامپیوتری،سیستم های قدیمی هم برای کنترل در شرایط اضطراری وجود دارد؟
    پاسخ
    ممنون بهنام جان نازنین
    راستش رو بخواهی ، بعضی از سیستم های کامپیوتری که مخصوص کنترل موتور و تنظیمات آن است ، نیاز به ابزار اضطراری ندارند .. چون عقربه ها وضعیت رو نشون می دهند .. ولی در اغلب سیستم ها این امکان وجود دارد .. به عنوان مثال اتوپایلوت ، که می تونه خلبان خاموش کنه .. سیستم های ناوبری جدید رو نمی دونم چون در زمان ما نبود .. ولی در زمان ما خلبانان ناوبری رو کامل وارد بودند .. مسلمآ حالا هم چنین است
    به هر حال در این رابطه بهتر است دوستان آگاه پاسخ دهند .. چون همان طور که عرض کردم نزدیک به دو دهه است که از این صنعت بدور هستم
    با تشکر از شما

    سلام سلام
    خوبین آقا بهروز
    مثل همیشه اونقدر گیرا مینویسین که تا به انتهای مطلب نرسم نمیتونم چشم از وبسایتون بگیرم

    واقعا خسته نباشید و دست مریزاد
    به خاطر لحظه لحظه ای که برای اینجا صرف میکنید.
    پاسخ
    ممنونم دخترم .. چشمانت زیبا می بینند
    خاطره جان .. نگرانت بودم .. مدتی است غیبت داشتی .. !! حتمآ برای گردش به مسافرت رفته بودید ..
    مواظب خودت باش دخترم

    در كامنت قبلی بحث شده بود كه:
    "
    باز هم سلام

    راستی یك خبر جالب شنیدم مخم سوت كشید!!!

    هفته پیش یك هواپیمای تركیش ایرلاین پس از تقرب به سمت فرودگاه امام به جای ران وی یا باند فرود بر روی باند تاكسی و یا تاكسی وی فرود اومده!!!

    این مطلب اونقدر كمیابه كه بلافاصله مسئولین فرودگاه از خلبان تست هوشیاری گرفتن كه آیا حالش مساعده و یا خیر؟

    تا حالا همچنین چیزی دیده بودین آن هم در روز روشن نه در شب

    اگه یك موقع یك هواپیمای دیگه در حال تاكسی كردن بود چی مشد؟

    خوبه ترافیك فرودگاههای ما بالا نیست.
    پاسخ
    جدی می گی حمید جان !!؟
    کی و کجا ؟ چرا صدایش رو در نیاوردند .. ایرانی نبود که .. باید این موضوع رو اطلاع رسانی می کردند
    خیلی عجیب است .. اصلآ از نظر علمی امکان ندارد .. چون حتی اگه با سیستم و شرایط کور هم فرود آمده باشد ، باید در باند اصلی فرود آید .. و اگر با چشم هم باشد ، علایم و پهنای باند با تاکسی وی خیلی تفاوت داره .. !! واقعآ من هم شوکه شدم
    "

    این هم لینك خبر:

    http://www.ayn.ir/fa/pages/?cid=10904

    شما هم چيزي بنويسيد
    • هر چي دلتان مي خواهد بنويسيد. اينجا مربوط به شماست اگر نظر خصوصي‌اي داريد لطف کنيد و از طريق اي‌ميل (behrouz.journalist at gmail.com) مطرح کنيد، ممنون.






    مشخصات حفظ شود؟

    از تگ‌هاي HTML هم مي‌توانيد در نظرتان استفاده کنيد.

     
    Copyright 2007 by Behrouz Moddaresi | Design by WebStudio | Powered By Movable Type 3.35