Oldpilot.ir | خشم ژنرال ، تبعيد خلبان

خشم ژنرال به تبعید خلبان فانتوم انجامید !

خشم ژنرال تبعید خلبان .. عنوان مطلب این پست است که از خیلی وقت یش وعده درج ان رو در سایت داده بودم . شاید باور نکنید حتی چند پاراگراف نخست ان را هم درج کرده بودم . اما اگه خاطرتون باشه در همون زمان ها مشکلاتی در باب بیان مشخصات بعضی همکاران وجود امد که ترجیح دادم از درج این گونه خاطرات صرف نظر کنم . اما امروز به دو دلیل آن رو آپ می کنم . مهم ترین دلیل این است که .. بعد از ویروسی شدن کامیوترم و نصب مجدد ویندوز .. در فتوشاپ نوشته ها برعکس درج می شود !! اگه بگم ده بار پاک کرده و مجددآ نصب کردم .. تعداد زیادی رو امتحان کردم نشد که نشد ! به همه روش های پیشنهادی دوستان متخصص هم گوش فرا دادم باز هم نشد ! از ان جا که امروز جمعه بهترین فرصت برای درج خاطرات بود ... ابتدا قصد داشتم تصاویر بدون فونت باشه ! اما متوجه شدم فاقد جذابیت است . همین جوری که در آرشیو کار های قدیمی ام می گشتم .. خوشبختانه تصاویر حاضر آماده سه پست رو پیدا کردم . که در گذشته طراحی کرده بودم . و اما دلیل دوم هم تغیر نام و مشخصات سوژه این پست است . امیدوارم مورد قبول شما یاران واقع بشه

مطلع شدم دختر عزیزم سعیده نازنین که قرار بود با من در سایت همکاری داشته باشه ، به دلایلی منصرف شده است .. دلیل اش رو به من نگفته است .. ولی تجربه دختر دیگرم دامون عزیز به من اموخته است .. که پافشاری نکنم . می دونم سخت است . مخصوصآ که خوانندگان گرامی هم هرگز عادت ندارند در مورد کار و مطالب ارائه شده از سوی همکاران ام نظر خودشون رو بدهند ..! به همین دلیل طبق قراری که از روز نخست داشتم و عرض کرده بودم در صورت عدم دریافت مطلب ، آن بخش رو حذف می کنم .. مصمم بودم که در این شماره بخش مطالب خوانندگان نداشته باشیم . اما درست در دقیقه نود و در لحظه ای که قصد بازدید از ای میل هایم رو داشتم ، دوست بزرگواری به نام مهندس رضا جلیلی غلامی خاطره ای رو از دوران دانشجویی اش که البته کمی رنگ و لعاب سیاسی داره ، برام ارسال فرمودند . اگر چه بار ها اعلام کرده ام وارد مباحث سیاسی نمی شوم .. اما این مورد بار اموزشی اش بالاست .. به همین دلیل ضمن تشکر از آقای مهندس بزرگوار ان رو درج می کنم ...

کلام اخر ... از وقتی سر کار رفته ام ، موفق به دیدن نوه های نازنینم نشده ام ... قبلآ مرتب کرج بودم .. اما حالا به خاطر تعهدی که داده ام ساعت ۵ صبح بیدار شده و بعد از صرف صبحانه و مروزی بر وضعیت سایت ، به محل کارم می روم .. تقریبآ تا ساعت ۷ بعد از ظهر ان جا هستم .. ترافیک سر شب ، باعث می شود حدود ساعت ۸ شب خونه باشم . باور کنید بقدری خسته می شوم که با چشمانی نیمه باز شام خورده و می خوابم ... یک ویروس خطرناکی علیه نوزادان امده است . اول آوا بیمار شد . هر چه شیر می خورد بالا می آورد ! جثه ضعیف اش آب شده است .. همسرم دو روزه که برای کمک به دخترم کرج رفته است .. امروز زنگ زد که آنا هم مبتلا شده است ! بد جوری حالم گرفته است . متآسفانه به خاطر نگارش پست جدید امروز جمعه رو خونه ماندم .. خیلی دلم می خواست آن ها رو ببینم ... اما بودن با شما یاران دردم رو کم می کنه ... اگر چه تازه گی ها آمار بازدید از سایت تقریبآ به نصف کاهش یافته است ! نمی دونم دلیل اش چیست .. !؟ آغاز فصل سرما سبب بی رونقی شده ؟ یا نوشته های من دچار روز مرگی است ؟ به هر حال اگه مشکل من باشم که هستم ، ترجیح می دهم وقت کم تری صرف ان کرده و به دیگر کار هایم برسم .. تا ببینم این هفته چه پیش می آید ....

آژانس هواپیمایی برای خوانندگان سایت تخفیف ویژه می دهد .

شرافت کاری این فروشگاه را تضمین می کنم . مدرسی

مرکز آپلود عکس ایرانی

پايگاه يكم شكاري ـ پيش از انقلاب

در ميان افسران فارغ التحصل گردان شكاري ، فرهاد از همه با هوش تر و منظم تر بود . اگر چه او تازه به گردان اف - ۴ منتقل شده بود ولي در اندك زمان ممكن به يكي از خلبان هاي ورزيده فانتوم تبديل شده بود . و اين مسئله سبب بر انگيخته شدن رشك همكاران و پرسنل قديمي تر از خود شده بود . پرسنلي كه پروازشون به خوبي اين افسر جوان نبود .. چيزي نگذشت كه فرهاد به دليل تبحر در ماموريت هاي محوله و انجام مانور هاي تخصصي به عنوان ليدر گردان خود برگزيده شد . در آن زمان بودند افسران ارشدي كه از امتياز ستادي برخوردار بوده و كم تر در ماموريت هاي روزانه حضور مي يافتند . آن ها هر از گاهي براي پر كردن ساعت پرواز به پايگاه يكم شكاري سر مي زدند . طبيعي بود اين افسران كه اغلب درجات بالاي نظامي هم داشتند ، از تبحر چنداني برخوردار نبوده ، و اگر هم در گذشته و يا در جواني هنري آموخته بودند به دليل دوري از محيط خط پرواز و پرواز كم فراموش كرده بودند .. اين افراد بيش تر در ستاد فرماندهي نيرو حضور داشتند ..

ژنرال هاي تنبل ، افسران جسور ..

البته همه تيمسار هاي خلبان مستقر در ستاد نيروي هوايي تنبل و تن پرور نبودند .. بلكه اغلب به دليل برخورداري از امكانات عالي و علاقه به فن پرواز ، هر هفته سري به خط پرواز اف - ۴ زده و ساعاتي پرواز مي كردند . ولي تك و توكي از اين ژنرال هاي شاهنشاهي ، بد جوري ابهت ميز هاي ستاد كل نيروي هوايي آن ها رو گرفته و به اصطلاح به زمين و زمان فخر مي فروختند .. ! و از آن جا كه در آن روزگار به تشريفات و احترامات نظامي بهاي بيشتري مي دادند . مخصوصآ آقايان دژبان و فرماندهان پاچه خوار آن ها بيش از اندازه به اين مسايل دامن مي زدند ، بعضي از اين آقايون درجات بالا رو واقعآ پر رو و پر توقع بار آورده بودند .. به طوري كه از زمين و زمان انتظار تكريم و احترام نظامي داشتند .. ! من اجازه مي خواهم به رسم عادت ناپسند قبلي حاشه رفته و ماجرايي كه از نزديك شاهد آن بودم رو تعريف كنم .. اين ماجرا مربوط به يكي از همين توقع ها مي باشد ..

! جزيره كيش - پيش از انقلاب

پيش از انقلاب يك روز كه پرواز به كيش داشتم ، طبق معمول بعد از نشستن با خودرويي كه در اختيار كروي پروازي قرار داشت براي خريد به بازار كيش رفتم . آن موقع هنوز بازار هاي جديد جزيره ساخته نشده بود . و بيشتر مردم بومي در همان بازار هاي سنتي قديمي به كسب و كار و تجارت مي پرداختند . در مراجعت براي كاري اداري به پايگاه هوايي كيش رفتم . در ستاد نيروي هوايي بر عكس هميشه كه سكوتي آرامبخش همه جا حاكم بود ، اين بار سر و صداي فراواني رو شنيدم . غوغاي عجيبي بر پا شده بود . به طوري كه نمي شد فهميد ماجرا چيست ! بعد از دقايقي متوجه شدم كه چه اتفاقي افتاده است . قضيه از اين قرار بوده ... درجه داري همراه با زن و بچه اش در بازار خريد مي كرد . از قضا يك سرگرد نيروي هوايي از آن محل عبور مي كرده است . و چون انتظار احترام نظامي از آن درجه دار داشته و او به خاطر اين كه بچه در بغل داشته نتوانسته بود احترام بگذارد !! سرگرد عقده اي و بي شعور در بازار يقه درجه دار بي نوا رو گرفته كه چرا احترام نظامي بجاي نياوردي !!؟‌ درجه داره هم كه نزد همسرش نمي خواست كم بياره .. حسابي پاسخ اعتراض سرگرد رو مي دهد . كار بالا كشيده و مردم بي كار جمع مي شوند . عده اي طرف درجه دار رو گرفته ، برخي هم طرف سرگرد را ... گويا فرداي ان روز سرگرده گزارش كرده بود و بعد از مدتي حكم توبيخ طرف آمده بود . و به همين دليل درجه داره در ستاد قاطي كرده و به حكم صادره اعتراض مي كرد !

پدافند .. آخر خط

خيلي عذر مي خواهم حال كه صحبت به اين جا كشيد ، اجازه مي خواهم يك پارانتز ديگه باز كنم .. تمام پرسنل نيروي هوايي مي دانند كه برو بچه هاي پدافند واقعآ سختي مي كشند . آن ها بر عكس ساير يگان هاي نيروي هوايي مرتب از اين پايگاه به ان پايگاه در ماموريت هستند . در سخت ترين شرايط از اين مرز و بوم نگهداري مي كنند . من در طول حضورم در ارتش بارها از سايت ها و مراكز پدافند بازديد كرده يا به آن ها پرواز كرده بودم . هر چه از سختي كار بگويم كم است . واقعآ بايد بوسه بر دستان آن ها زد . به همين دليل هميشه بچه هاي پدافند داراي ادبيات خاص خودشون بودند . و طبيعي است كه كم تر زير بار زور مي رفتند . آن ها معتقد بودند .. ما آخر خط هستيم .. و راست مي گفتند .. كسي كه مرتب سختي ها رو تحمل مي كنه و از زن و فرزند دور است ، ديگه نمي تونه پاسخ آدم هاي عقده اي مثل آن سرگردي كه در كيش نوقع احترام رو داشت ، ندهند ..!

سلسله مراتب در ارتش

قبل از این که به اصل ماجرا بپردازم لازم می دونم برای آگاهی نسل جوون و دوستانی که از وضعیت ارتش مخصوصآ در رژیم شاهنشاهی بی اطلاع هستند عرض کنم .. رعایت سلسله مراتب نظامی یکی از قوانین مهم انضباطی در ارتش شاهنشاهی و بعد از آن به شمار می رود . که یکایک پرسنل موظف به رعایت آن هستند . این قانون در نیروی زمینی شاهنشاهی به صورت خیلی خشک اجرا می شد . که از احترام نظامی به مافوق آغاز و به گزارشات و امور اداری ختم می شد . از ان جا که من کودکی و جوانی ام رو در محیط نیروی زمینی گذرانده و سپس به نیروی هوایی پیوستم .. خاطرات فراوانی از این امر دارم . البته اضافه کنم که در همان ایام این قاعده در نیروی هوایی خیلی کم رنگ بود . مخصوصآ در گردان های پروازی رابطه پرسنل با درجات متفاوت صرفآ دوستانه و کاری بود . و در حیطه پرواز حتی این قانون نقض شده و ملاک اولویت در مسئولیت ها بر اساس تجربه و دانش پروازی انتخاب می شد . و بار ها پیش می امد خلبان هواپیما مثلآ یک سروان یا ستوان بود ولی کمک یا سایر گروه پروازی اش با درجه سرهنگی زیر دست او بود . و مسئولیت پرواز به عهده درجه پائین تر بود . یادمه اوایلی که ۷۰۷ به نیروی هوایی پیوسته بود . دو تا از خلبان های آن ( فریدون زاده و مرحوم شمسایی ) با درجه ستوان یکمی معلم خلبان بودند ! و این عزیزان گاهی که به ماموریت اعزام می شدند ، در پایگاه ها همه به سراغ کمک های آن ها که درجه های بالایی داشتند رفته و در باره پرواز سوال می کردند ..!! و ان بنده خدا ها با شرمندگی می گفتند .. ببخشید فرمانده آن ستوانه است ..!!

گردان شکاری - پیش از انقلاب

چند سالی از ورود جنگنده های شکاری اف - ۴ به ایران نگذشته بود . هواپیما ها با نظم و ترتیب خاصی در رمپ پرواز پایگاه یکم شکاری در کنار هم قرار گرفته بودند . همافران در کنار درجه داران به عنوان نیروهای اموزش دیده فنی مسئولیت تعمیر و نگهداری هواپیماها رو به عهده داشتند .. تیمسار خاتم فرمانده وقت نیروی هوایی که خود از خلبانان با تجربه شکاری بود ، به دلیل قرابتی که با شخص شاه و خاندان سلطنتی داشت ، توجه خاصی به گردان های شکاری داشت . همچنین حضور ژنرال نادر جهانبانی در بخش معاونت نیروی هوایی و توجه ویژه اش به گردان های پروازی به خصوص گردان های شکاری سبب شده بود که سطح علمی آن ها رشد و نموی چشمگیری داشته باشد . خب در چنین شرایطی مسلمآ برای جذب خلبانان جوان دقت نظر فراوانی می شد . بهترین دانش آموختگان دانشکده خلبانی دستچین شده و پس از طی دوره های تکمیلی در ایالت متحده امریکا به ایران برگشته و در گردان های شکاری مشغول به خدمت می شدند . در همین ایام بود که قهرمان مطلب ما هم با هزار عشق و علاقه بعد از طی پروسه های یاد شده به گردان شکاری اف - ۴ پیوسته و پرواز هایش رو با فانتوم های قبراق نیروی هوایی آغاز کرد ....

درخشش خلبان جوان ...

فرهاد به دلیل خانواده فرهنگی اش از شخصیت منحصر به فردی برخوردار بود . جوانی با استعداد ، منظم و مودبی که تنها به پرواز فکر می کرد . او در ضمن جوان آروم و مهربانی بود . هرگز مانند بسیاری از همدوره های خویش اهل خوشگذرانی و شیطنت های مرسوم در گردان نبود . اغلب اوقات بی کاری اش رو به مطالعه کتاب های فنی و آموزشی هواپیما می پرداخت . افسر جوان ما خیلی زود آموزه های اساتید خود رو فراگرفته و با استعدادی که داشت ، زود تر از بقیه همکاران و همدوره های خویش به عنوان خلبان شکاری سلو شد . و دیری نپایید که فرهاد به عنوان استاد خلبان هواپیمای فانتوم مشغول به کار شد ... در آن زمان بودند امراء و افسران ارشدی که در ستاد نیروی هوایی مشغول به کار بوده و اغلب آن ها از خلبانان قدیمی به شمار می رفتند . و به دلیل مشغله فراوانی که داشتند ، خیلی کم فرصت برای پرواز می یافتند . و تنها برای گرفتن حق و حقوق و مزایای خلبانی ، حداقل ملزومات پروازی رو به جای می آوردند . البته عده ای هم در هر شرایط پرواز های خویش رو مرتب انجام می دادند . بعضی از این حضرات هرگز تاب پیشرفت تازه وارد ها رو نداشته و نمی توانستند برتری آن ها رو در تمرین ها ببینند ..! و به همین خاطر با برخورد های تحقیر امیز و امر و نهی های بی مورد عقده های خود رو خالی می کردند . و کم تر کسی هم جرآت اعتراض به ان ها رو پیدا می کرد ....

اعتراض در ارتش شاهنشاهی ..!!

حتمآ شما هم شنیده اید که می گویند .. ارتش چرا نداره !! ریشه این اصطلاح بی منطق از ارتش شاهنشاهی سرچشمه می گیرد . اولین چیزی که یک نظامی با ورود به ارتش می اموخت .. همین واژه بود ! آقایون باید سینه خیز بروید... !! چرا !!؟ کی بود گفت چرا ؟ مگه نمی دونید ارتش چرا نداره ..! آقایون باید به شاخه درختی که درجه روش نصب شده احترام بگذارند ..!! آقایون امشب تا صبح باید کلاغ پر بروند .. شما باید امشب منزل نروی ... شما باید این ماه مرخصی نروی .. شما باید .... و صد ها دستورت بی مورد دیگه که باید بی چون و چرا اجرا می شد .. و کسی حق نداشت دلیل آن را سوال کند ! چون پاسخ ان مشخص بود ! البته من به شخصه معتقدم همین سخت گیری ها باعث پرورش نفس می شد . و جوانان اعتماد به نفس پیدا می کردند . به همین دلیل می گفتند باید سربازی رفت تا مرد شد . بگذریم .. اوایل انقلاب این قانون شکسته شد . و اجرای دستورات بی چون چرای مقامات بالا ، در صورت منطقی نبودن حتی اجرا هم نمی شد . نتیجه اش هرج و مرج و کاسته شدن از اعتبار ارتش بود که با آغاز جنگ و متحد شدن نیروی های نظامی ، مجددآ نظم و انضباط برگشت . اما در گردان شکاری پایگاه یکم اعتراض به نوعی دیگر رقم خورد ...!

در گیری با ژنرال ... !

در اون زمان پاسخ منفی به مقام بالا جرم محسوب شده و جز گناهان نابخشودنی در ارتش بود . سریع صورتجلسه شده و با فرد خاطی به دلیل تمرد از مافوق برخورد می شد . اما تمرد از دستور ژنرال ها یا پاسخ آن ها رو دادند ، اصلآ مرسوم نبود . همه موظف بودند در نهایت ادب و احترام اوامر ژنرال رو اطاعت کنند .. البته امراء هم با شخصیت و فهیم بودند .. خیلی کم پیش می امد به خاطر حسادت با زیر دستان خود برخورد نمایند .. اما متآسفانه یکی از تیمسار های ستاد نشین که رهبری ( لیدر ) یک گروه فانتوم رو به عهده داشت ، در پرواز اموزشی بر فراز حکیمیه تهران به دلایلی عجیب ، دچار اشتباه در سازماندهی گروه اش شد . به گفته شاهدان او دستوری اشتباه به خلبان جوان ما داد . فرهاد چون خود معلم بود و می دانست اجرای آن در پرواز سبب برخورد خواهد شد .. مسیر صحیح رو انتخاب کرده ولی برای حفظ حرمت لیدر ، در بی سیم چیزی به زبان نمی اورد .. ! بعد از فرود هواپیماها ، در جلسه توجیهی ژنرال شروع به داد و بی داد کرده و به شکل زننده ای فرهاد رو مورد انواع ناسزاها قرار می دهد . در همین لحظه در میان تعجب همکاران ، خلبان جوان از جای خود بلند شده و با صدای بلند اشتباه فاحش لیدر رو گوشزد کرده و به او متذکر می شود : پس حالا آن چیز هایی که به من گفتی به خودت بر می گرده !! سکوت عجیبی بر سالن حکمفرما می شود .. تابوی قداست شکسته می شود . ژنرالی که فرمانده هان گردان پشت سرش خبر دار می ایستادند ، دانش پروازی اش توسط ستوانی جوان زیر سوال رفته و از همه مهم تر پاسخ دندان شکنی هم شنیده است ..!!

خشم ژنرال ، تبعید خلبان ...

ذکر دو نکته ضروری است . اول این که خیلی دلم می خواهد اشتباه فاحش لیدر در ساماندهی فانتوم ها رو در منطقه تشریح کنم .. شاید دوستان اگاه ما آقایان آوالانچ ، بابک و دیگر عزیزان توضیحات مبسوطی در بخش نظرات ارایه فرمایند ... دوم این که .. وای خدای من یادم رفت !! عجب حواسی دارم ! بگذریم . تیمسار که حسابی بر افروخته شده بود ، ابتدا سعی کرد اشتباه پروازی رو به گردن فرهاد بیندازد .. ! اما بقدری قضیه روشن و واضح بود که سریع تغیر موضع داده و با بی شرمی اعلام کرد .. قصد سنجش واکنش ستوان جوان رو داشتم ... !! همه می دانستند هرگز هیچ لیدری با ریسک صد در صد سانحه کسی رو امتحان نمی کند .. ! ضمن این که ان ماموریت برای آمادگی در پرواز های دسته جمعی بود .. البته همه بچه ها با شخصیت بد دهن و عقده ای آن سرتیپ آشنا بودند . ولی این نخستین باری بود که این گونه کم دانشی او برملا شده و یا کسی جرآت پاسخ به هارت و پورت های او رو پیدا کرده است .. تیمسار در حالی که فریاد می کشید ... اعلام کرد از این پس این .... حق پرواز با فانتوم رو نداره .. و بایت گستاخی که انجام داده حساب اش رو خواهم رسید ... شاید باورتون نشه در کم تر از یک یک هفته حکم توبیخ او امد ..! به دلیل تمرد از دستورات نظامی و توهین به مافوق با یک درجه تنزیل به گردان ترابری انتقال یابد .. !! و بدین ترتیب با درجه ستوان دومی تبعید شد ... !

ورود به گردان سی - ۱۳۰ ..

البته ممکنه بعضی ها فکر کنند خدای ناکرده گردان سی - ۱۳۰ تبعیدگاهه .. ! نه اصلآ این گونه نیست .. هر هواپیما جذابیت خودش رو داره .. منتها در ان مقطع برای افسری که معلم خلبان شکاری تیز پرواز فانتوم بوده ، این انتقال به هر گردان غیر شکاری تبعید محسوب می شد . البته فرهاد بقدری با روحیه و آقا بود که اصلآ براش مهم نبود که به جای اف - ۴ پشت کابین قارقارک های ما بنشیند .. اصل انسان بودن و خدمت به کشور بود . که افسر جوان خیلی خوب آن رو درک کرده بود .. البته شاید گرفتن یک درجه تآثیرات منفی بر روحیه افراد نظامی بگذارد .. اما فرهاد چنان راحت با این قضیه برخورد کرد که انگار نه انگار که تنزیل درجه یافته است .. او در کم ترین مدت جز بهترین خلبان های تاکتیکال هرکولس شناخته شده و ماموریت های لجستکی رو انجام می داد ... نکته قابل توجه این که در ماموریت های محوله وقتی به پایگاه های نیروی هوایی می رفتند ، هیچ کس فکرش رو نمی کرد یک ستوان دوم کاپیتان هواپیما باشه ! در حالی که سایر بچه های گروه پروازی درجات خیلی بالاتری داشتند .. ! فرهاد از این که مردم کمک خلبان اش رو به جای فرمانده هواپیما اشتباه می گرفتند ، خیلی ناراحت بود .. برای همین اغلب در کابین می ماند تا همکاران اش راحت باشند . همان گونه که عرض کردم در مدت خیلی کوتاهی استعداد و تبحر خود رو نشان داده و معلم خلبان شد ....

خصوصیات افسر جوان ...

فرهاد هرگز از نا عدالتی مهمی که به حق اش شده بود ، شکوه نمی کرد . اصلآ به هیچ کس در باره درگیری اش با مافوق حرفی نمی زد .. بی نهایت انسانی مهربان و خوش برخورد بود .. همیشه لبخند روی لبانش موج می زد . ظلمی که بهش شده بود او را خیلی سر سخت و مقاوم بار اورده بود ... هرگز زیر بار حرف زور نمی رفت .. فکر کنم یکی دو خاطره از پرواز هایی که با او داشتم رو شرح داده ام.. یکی از ان ها همین است ( اینجا ) رو کلیک کنید . ( البته ببخشید اوایل وبلاگ نویسی ام بود و مملو از غلط و اشتباه ! چقدر واژه طیاره به کار می بردم !! ) بگذریم .. دوستی من با فرهاد به رفت و امد خانوادگی منجر شد .. حتی یادمه در یک مقطعی بانک داریوش انواع خود رو ها رو قسطی به مردم می داد .. و من به دلیل سابقه کمی که در نیروی هوایی داشتم ، اون موقع ماشین ام رو به نام فرهاد خریدم . فرهاد به خاطر ظلم های متعددی که به حق اش شده بود ، یاد گرفته بود زیر حرف زور نرود . و قبل از انقلاب شاهد بودم که چه بلایی به سر ساواکی های زور گو آورد ! اگه انقلاب نمی شد حتمآ باز اذیت اش می کردند .. اما او هرگز خونسردی و شجاعت اش رو از دست نداد ...

انتقال به گردان جامبو جت ...

با آغاز انقلاب و بازگشت مجدد ام به خط پرواز سی - ۱۳۰ و انجام پرواز های روزانه دیگه از دوستم فرهاد خبری نداشتم .. اما شنیدم به خاطر قابلیت هایی که در پرواز داشت همچنین ظلم های بزرگی که به حق اش شده بود به گردان جامبو جت منتقل شده است . اگر چه پایگاه مون یکی بود .. ولی متفاوت بودن گردان ها سبب شده بود که از حال و روز هم بی خبر باشیم .. مخصوصآ با آغاز جنگ و احساس مسئولیتی که در قبال دفاع از آب و خاک کشورم می کردم ، همه باعث شده بود که از دوستان سابق ام جدا بیفتم ... با شروع جنگ .. خب بعضی از بچه ها به دلایلی که من نمی دونم فراری شدند .. ! بعضی مرخصی گرفته و دیگه بر نگشتند .. برخی نامردی کرده و با هواپیما گریختند .. بعضی ها هم ماندند و در ارگان های مذهبی مثل کمیته و گروه ضربت و جهاد سازندگی و غیره عضو شده و بعد از کسب اطلاعات از کشور گریختند .. اما من و فرهاد ماندیم و خدمت کردیم .. شاید بی عرضه گی و ترسو بودن ام سبب شد که ریسک نکنم ! شاید عرق وطن دوستی بود که حاضر نشدم ایران رو ترک کنم ... از حال و روز فرهاد هم دورا دور اگاه بودم .. شنیدم در گردان جامبو جت هم خوش درخشیده و جزء بهترین خلبان های ان ها محسوب می شود .. حتی شنیدم استاد خلبان هم شده است ...

خبری دردناک ...

خبر بقدری دردناک بود که دل هر انسان سنگ دل رو هم به درد می اورد . دقیقآ یادم نیست چه تاریخی بود ... فقط این رو می دانم هنوز چند سالی از عمر انقلاب و جنگ نگذشته بود .. که خبر همه جا پیچید . و همه از حادثه ای که در یکی از هواپیماهای ۷۴۷ اتفاق افتاده بود سخن می گفتند ... وای خدای من ان خلبانی که چشم اش رو از دست داده ... فرهاد بوده !!؟ دنیا دور سرم چرخید .. عرق سردی همه وجودم رو در بر گرفت .. طفلک فرهاد مهربان ... اخه چقدر درد ..!!؟ او تازه داشت مفهوم خلبانی با جامبو رو مزه مزه می کرد که با یک اتفاق غیر قابل پیش بینی ، بهترین عضو بدن خود رو از دست داد .. ! قضیه از این قرار بوده که فرهاد نازنین به عنوان معلم به شاگردان خود اموزش می داده ... درس ان روز شناخت هواپیما بوده است ... آخه خلبانان باید با تمام بخش های هواپیمای خود آشنا شوند .. درس ان روز آشنایی با در های خروجی و اضطراری بود ... همه خلبانان جوان با اشتیاق به توضیحات معلم با اخلاق و مودب خود گوش می دادند ... که فرهاد وقتی خواست دستگیره در خروجی رو بچرخاند ، کپسول پشت در به دلایل نامعلوم منفجر شده و ان بخش از هواپیما آسیب دید ... خون صورت فرهاد رو پوشانده بود .. و دقایقی بعد اعلام شد که چشم اش رو از دست داده است ...

آخرین دیدار ...

دیگه شنیدن بقیه اخبار در باره صمیمی ترین دوستم بی فایده بود .. فقط شنیدم بازنشسته اش کرده اند ! هرگز دلم نیامد بپرسم چقدر گرفتی ... چه کار می خواهی بکنی .. !؟ تا این که به دلیل تاخیر در پرداخت اقساط ماشینی که به نام فرهاد عزیزم بود ، که آن هم به دلیل تعطیل شدن بانک های داریوش در سراسر کشور بود .. مجبور شدم برای فروش ان به خونه جدید فرهاد که هنوز اماده نشده بود بروم .. در یک شب سرد پائیزی به خونه اش رفتم .. همه جا مصالح ساختمانی ریخته بودند .. متوجه شدم فرهاد منزل کامل نشده اش رو به خانه های سازمانی نیروی هوایی ترجیح داده است . وقتی فرهاد رو دیدم ، چنان روحیه اش خوب و مقاوم بود ، که راستش خجالت کشیدم در باره وضعیت اش سوال کنم .. فرهاد همیشه برای من سمبل مقاومت و انسانیت بوده و است ... درسته بعدش به دلیل مشکلاتی که برای من پیش امد ... هرگز فرهاد رو ندیدم .. اما یاد و خاطره او رو همیشه زنده نگه داشته ام . وقتی می بینم شاگردان او هم از ارتش بازنشسته شده و در خطوط هواپیمایی سرگرم پرواز با پیشرفته ترین هواپیما ها هستند .. یاد فرهاد نازنین و قهرمان رو گرامی می دارم ..

با تشکر و احترام :

بهروز مدرسی

این مطلب ساعت ۲۲ ، بیست و دوم آذر ماه ۱۳۸۷ پایان یافت .

ايام به كام

به درخواست خوانندگان محترمي كه گله فرموده بودند اين سايت فهرست مطالب گذشته ندارد ، اين مهم به همت يكي از خوانندگان خوب و پسر عزيزم امير محمود بازيار انجام گرفت .. همچنين بخش قديمي " مطالب گذشته " به انضمام كالبد شكافي سانحه هواپيماي سي - ۱۳۰ كه در شهرك توحيد به وقوع پيوست به اين صفحه انتقال يافت . براي مشاهده اينجا رو كليك كنيد .

زير نظر : عليرضا صادقي

این بخش به پیشنهاد و همت شما خوانندگان محترم شکل گرفته است . از این پس مطالبي متنوع و جذاب به زبان انگلیسی به همراه تازه ترین خبرهایی از صنعت هوانوردی تقدیم شما عزیزان خواهد شد.

The British Battle(The Last Part):

A Change in Strategy:At this point, Goering changed the Luftwaffe Strategy. First, he ruled against any further strikes on the RDS deeming them ineffective. Second, it was decided that Stukas would be phased out of the battle, as it had become obvious they were entirely too vulnerable to attack. Third, Bf 110s were moved from there fighter role to a strictly dive bomber role. Additionally, it was decided that they would now have Bf 109 fighter escorts. Lastly, a top priority of destroying RAF fighters was adopted. Toward this end, most 109's were transferred to the German Airbase at Pas de Calais, the closest geographical point to Britain. Also toward that end, smaller bomber groups would be used with heavier fighter escort in the hopes of drawing the RAF into a loaded fight. This would be the strategy that would almost win the Battle of Britain for Germany.This strategy was followed for the next few weeks, and even though the British were shooting down more German planes than they were losing, the Luftwaffe was slowly gaining the advantage. The Germans could afford to loose the planes and pilots, the RAF could not. Fate would then step in in favor of the British. In the very early morning hours of August 25, a lone He 111, who had veered off course, would accidently bomb central London against Hitler's standing orders not to do so. Little did this lost pilot know his actions would alter the course of the battle, and maybe even the war itself.The British Response:Outraged by such an attack on a completely civilian target, Churchill order a retaliatory strike on Berlin for that night. Goering himself had boasted that such a raid would never happen. He had once stated jokingly that "you can call me Meyer"(a deep insult ) if it ever occurs. Much to the amazement of stunned Berliners, on the night of August 25th, 81 British Hampden bombers appeared over Berlin and delivered a blow to the heart of the Nazi regime. It was ineffective as a military strike, but people were indeed calling Goering "Meyer". Goering promised it would never happen again, but additional strike did repeatedly come.The End of The Battle:While the bombing of London was painful for the British, it did give a much needed break to the RAF forces. Bases and factories could be repaired, plane inventory could be replaced. With their increasing strength, the RAF continued to deal the Germans horrendous losses, finally to the point that the Luftwaffe could no longer afford to absorb the punishment. Eventually, all daylight bombing missions were cancelled, and Operation Sea Lion was indefinitely postponed. Night bombing raids would continue (The Blitz), but the Battle of Britain was over, the British had won. Thanks to one lone bomber, a successful "impossible" mission, and Hitler's ego, the last bastion of freedom in Europe had been saved.Polish Squadron recorded the highest number of victories (125) during the Battle of Britain

Source:http://info-poland.buffalo.edu/britain/airbattle.html BY:Alireza Sadeghi

نبرد بریتانیا(قسمت پایانی):

تغییر استراتژی:در این زمان "گورینگ" استراتژی لوفت وافه را عوض کرد.نخست فرمان حمله علیه سایتهای راداری را جهت غیر فعال کردن آنها صادر کرد.در مرحله دوم تصمیم بر این گرفته شد که هواپیماهای "اشتوکا" از نبرد خارج شوند چونکه واضح بود که آنها در برابر حمله بسیار آسیب پذیر میباشند.مورد سوم تغییر ماموریت بی-اف110 ها از نقش یک جنگنده به نقش یک بمب افکن تمام عیار شیرجه رو بود.بعلاوه تصمیم گرفته شد که جنگنده های بی اف-109 اسکورت نیز داشته باشند ودر نهایت ارجحیت نابودی جنگنده های نیروی هوایی سلطنتی تصویب گردید.در پی این تصمیم اغلب 109 ها به پایگاه "پاس دو کالا" که نزدیکترین نقطه جغرافیایی به بریتانیا بود منتقل شدند.همچنین گروههای کوچک بمب افکن بهمراهی جنگنده های بزرگتر اسکورت می گردید به امید آنکه نیروی هوایی سلطنتی را بیک جنگ سنگین بکشانند.این استراتژی بود که تقریبا باید باعث پیروزی آلمان در نبرد بریتانیا میشد.این راهبرد در هفته های بعدی انجام شد واگرچه بریتانیا بیش از آنچه هواپیما از دست بدهد -هواپیماهای آلمانی را ساقط کرده بود اما لوفت وافه بتدریج در حال بدست آوردن نتایج بود.آلمانها قادر به جایگزینی خلبان و هواپیماها بودند اما نیروی هوایی سلطنتی توانایی این امر را نداشتند.اما سرنوشت بسمت انگلیسها قدم برداشت.در ساعات اولیه صبح 25 آگوست یک فروند "هینکل 111" تنها که جهت خود را هم گم کرده بود علیرغم دستور صریح هیتلرمبنی بر عدم انجام این عمل مرکز لندن رابطور تصادفی بمباران کرد.و خلبان نمی دانست که این عمل وی باعث تغییر وضعیت نبرد و یا حتی کل جنگ شود.پاسخ بریتانیا:با انجام حمله تجاوزکارانه به یک هدف کاملا غیر نظامی "چرچیل" فرمان انجام حمله ای تلافی جویانه را در همان شب صادر کرد."گورینگ" بارها لاف زده بود که چنین حمله ای صورت نخواهد گرفت.او حتی یک دفعه بشوخی گفته بود اگر چنین چیزی اتفاق بیفتد میتوانید مرا "می یر"(یک لغت بسیار اهانت آمیز) صدا کنید.در میان بهت و حیرت اهالی گیج برلین در شب 25 آگوست 81 بمب افکن "هامپدن" بریتانیایی بر فراز برلین ظاهر شده و قلب رژیم نازی را بشدت ترکاندند.این حمله از لحاظ نظامی ارزشی نداشت اما مردم "گورینگ" را "می یر " نامیدند.گورینگ قول داد که چنین حمله ای دیگر تکرار نشود اما حملات دیگری در واقع انجام شد.پایان نبرد:اگرچه بمباران لندن برای انگلیسها دردناک بود اما در واقع مهلتی به نیروی هوایی سلطنتی داد که به مقدار زیادی به آن نیاز داشت.محل کارخانه ها تعمیر شد و هواپیماها جایگزین گردید.با افزایش قدرت نیروی هوایی تلفات وحشتناک آلمانها با ادامه ضربات انگلیسها ادامه یافت تا آنجاییکه آلمانها دیگر قادر به جبران خسارات نبودند.در نهایت کلیه ماموریتهای بمباران در روز لغو شد و عملیات "شیر دریا" بطور نامحدود بعقب انداخته شد.بمبارانهای شبانه ادامه پیدا کرد اما نبرد بریتانیا به پایان رسید .بریتانیا نبرد را برده بود.با تشکر از یک بمب افکن تنها و عملیاتی غیر ممکن و موفقیت آمیز و غرور هیتلر -آخرین دژ آزادی در اروپا نجات پیدا کرد.اسکادران لهستانیها بیشترین رکورد پیروزیها را (125 مورد) در نبرد بریتانیا بدست آورد.

Source:http://info-poland.buffalo.edu/britain/airbattle.htmlگردآوری وترجمه:علیرضا صادقی

مطالب شما

فرستنده : مهندس رضا جلیلی غلامی

بسم الله الرحمن االرحیم

وقتی من هم یک دانشجوی فعال تشکلهای دانشجویی بودم

سال 1375 بود که در دانشگاه دولتی ایلام پذیرفته شدم حالا من از شهر کوچک خودمان جهت ادامه تحصیل به ایلام رفتم و کم کم وارد زندگی دانشجویی شدم زتون 20تومان غذا هم بد نبود. ترمی 20 هزار تومان کمک هزینه تحصیلی می دادند که بعدها آنرا پرداخت کنیم (بماند که تا حالا هم پرداخت نکردیم ) اموراتمان را می گذراندیم توی خوابگاه دانشجویی تا دیر وقت بیدار بودیم شیطنت خاطره گفتن و بحث های سیاسی و البته آخر ترم هم خر خونی برای جبران در س نخواندن طول ترم . واقعا دوران دانشجویی فراغت بال و شیرینی خواصی داشت .

کم کم دوستیهای بدون رنگ بوی اولیه ما تازه واردها با جذب افراد توسط تشکلها دانشگاه که هر کدام برای یادگیری هر روز بهانه ای تازه مثل اردو و ... داشتند و باهم رقابت می کردند رنگ بوی دیگری گرفت (بگذریم از افراد زرنگی که وارد این بازیها نشدند و درسشون را خواندن و بعدش سودش را بردند ) مثل روزهای اولیه ثبت نام به راحتی باه م پسر خاله نمی شدیم خالا آنها در آن تشکل و ما در این تشکل بازار سیاست هم در آن دوران خیلی داغ بود هرروز یک جوری به تیپ هم می زدیم آنها سخنران آنوری می آوردند ما اینوری آنها جشن به مناسبتهای مختلف می گرفتند ما هم سعی می کردیم جشن بهتری بگیریم توی نشریاتمان که تیراز آنها به صد تا هم نمی رسید وتعدادشان هر روز زیادتر هم می شد حسابی از خجالت هم در می آمدیم یکسری بحث ها داشتیم که خودمان هم در ست حسابی از آن چیزی نمی دانستیم آنها تراوشات فکری روزنامه ها و ماهم بولتن های که می آمد حتی دو مورد هم به جان هم افتادیم و حسابی جانثاری کردیم که بخاطر بادمجان پای چشمم دو هفته کلاس نرفتم

خلاصه چهار سال را گذراندیم و قتی به خودم آمدم و کمی از باد غرور دوره دانشجویی ام خالی شد که یک سرباز صفر دزبان ساعت 5 صبح تا ساعت 8 صبح ما را درب پادگان آموزشی بعلت برخورد یکی از بچه ها در هوای سرد نگه داشت و هیچ کاری هم از دست ما آش خورها بر نمی آمد در حالی که یادم نمی رود یکی از کارمندان سلف سرویس دانشگاه با یکی از دانشجویان بر خورد نامناسبی داشت چه قش قرقی در دانشگاه درست شد چه شورشی تا آن کارگر نگونبخت عذر خواهی که هیچ حتی گریه و التماس نکرد ما رضایت ندادییم .

حالا 11 سال از زمان می گذرد و دوباره یاد آنروزها افتادم که واقعا در چه فضای مجازی گفتمانی و بعضی وقتها زدمانی زندگی می کردیم . بخاط اینکه مستقیم از دبیرستان به دانشگاه رفته بودیم هنوز با واقعیاث زندگی آشنا نشده بودم نه وافعیتهای که برای خودم بود ونه واقعیتهای که در جامعه ام بود

اینو نوشتم برای دانشجویانی که عضویت فعال در تشکلهای دانشجویی دارند و روزی مثل بنده به گذشته خود نیم نگاهی دارند و آرزو می کنند ای کاش فضای گفتمان وفکری دانشجویان به جای یکسری مباحث نظری و تئوری به فضای واقعی و مشکلات جامعه معطوف می شد و بجای سرو کله شکستن برای بعضی چیزها وبعضی کس ها این انرزی را در جهت در خواست حل مشکلات و ارائه راه حل مشکلات از متولیان امر صرف می کردند و دسته بندیهای خودشان رابر این اساس شکل می دادند . امیدوارم تشکلهای دانشجویی روزی به این بلوغ برسند و خیلی ها هم بدانندکه زنده و پویا بودن این انرزی چه برکاتی دارد

گذشت زمان و روبرو شدن با مشکلات و واقعیات زندگی چنان نرمتان می کند که حتی با دشمنان خونی دیروزتان هم رفیق می شوید و یادی از گذشته می کنید وقتی که من بعد از 11 سال رفتم ایلام و یکی از بچه های آنطرفی آن روزها را دیدم که حالا موهاش هم کمی سفید شده بود و با دو تا بچه هایش در حال رفتن در پیاده روبود بی اختیار ماشین را نگه داشتم و رفتن در آغوشش گرفتم دو تایمان اشک در چشمانمان حلقه زده بود شب مهمانش بودم جالب، آنهم فکر مراداشت

درد سر زنی که سبیل داشت ..!!

من زن سبیل کلفت نمی خواهم ..!!

یک ماجرای واقعی

***********

وای که حالم از این همه تظاهر بهم خورد ..!!!

همراه تصاویری جالب و دیدنی در قالب زنگ تفریح ...

بخش بازرگاني با مديريت : امير محمود بازيار

تلفن تماس : ۰۹۳۵۸۶۶۶۲۹۶

ای میل مدیر تبلیغات am_bazyar@yhoo.co.uk

تعرفه تبليغات در سايت و وبلاگ oldpilot

سايز كليه تبليغ ها 464*68 است.

براي مشاهده (اينجا ) را كليك كنيد .

- تعداد بازديد

2057

مرتبه

نظرات

سلام

واقعا زنده باد جناب مدرسی که تا این حد انسانیت و بزرگمردی را برای من جوان به تصویر کشیدید. امیدوارم که این بزرگمردامروز در رفاه باشند .
پاسخ
پسر عزیزم بامداد نازنین
عزیزم شرمنده می فرمایی ... شما خود خیلی با شخصیت و اندیشمند هستی
قلبا بهت افتخار می کنم
موفق و پیروز باشی

| بامداد

سلام بر جناب آقای مدرسی عزیز
حال شما جطوره؟
خواستم بگم من درسته خیلی کامنت نمیزارم ولی تمام پستهای شما و کامنتهای پربار عزیزان و مطالب همکارانتون رو میخونم و لذت میبرم و فقط بخاطر اینکه وقت شما رو نگیرم زیاد کامنت نمیزارم.
در مورد تعداد بازدیدکننده ها هم هر روز به بیش از هزار میرسه و اینم کم نیست ولی شاید دلیلش اون مدتی بود که فاصله پستهاتون زیاد بود و به مرور زمان بهتر خواهد شد. دلیل دیگرش هم اینه که اکثر خواننده های شما جوان هستند و طبعاً دانشجو یا دانش آموز و با نزدیک شدن به ایام پایان ترم احتمالاً فرصت کمتری برای اینترنت دارند. حتماً بعد از بهمن بازدیدکننده ها بسیار بیشتر خواهند شد.
در مورد سوال آقای کدخدایی در پست قبل هم گرچه به نظر من مذهب و مسایل مربوط به آن شخصی است و نباید بروز داد(و خیلی از مشکلات امروز ما به دلیل علنی شدن این مسئله شخصی در جامعه است) ولی ایشان میتوانند نظرات مذهبی خودشون رو بنویسند و هرکس خواست میخونه و هر که هم نخواست نمیخونه، البته تا جایی که توهینی توش نباشه که خوشبختانه تا کنون هم اینطور بوده.
راستی برای کارتون هم بهتون صمیمانه تبریک میگم، گرچه از جهتی هم متاسفم که در جایی زندگی میکنم که باید به شخصی بزگوار مثل شما که از کاری طاقت فرسا و حساس برای مملکت مثل خلبانی نظامی بازنشسته شده برای پیدا کردن کار تبریک گفت.
ببخشید زیادی حرف زدم.
امیدوارم همیشه سربلند باشید.
سیاوش عزیز و گرامی
دوست عزیز و نازنین .. ممنون از این همه بزرگواری و محبتی که به حقیر داری
عزیزم در مورد دلایل افت بازدید کنندگان ، همان گونه که شما به درستی اعلام فرمودی .. دیر آپ شدن و مخاطبان جوان باعث آن است
ولی من از این به بعد اگر خدا بخواهد زود به زود آپ خواهم کرد
در مورد پسر عزیزم جناب کدخدایی هم نظراتم را عرض کرده ام .. و از نگاه من همه با هم برابریم .. وباید عاشقانه یک دیگر را دست داشته باشیم
ممنون از این که خوشحالی سر کار رفته ام
موفق و پیروز باشی

| سیاوش

سلام خدمت سرباز وطن
فکر می کنم دلیل عمده کاهش آمار بازدیدکننده گان اتان مربوط به ایرانیان خارج از کشور باشد به خاطر این که الان ماه دسامبر آ خر سال می باشد . انها که کار می کنند به طبع کارشان بیشتر و آ نها که دانشجو هستند مشغول امتحانات و تحویل پروژه هستند. بنابر این کمتر می توانند به سایت مراجعه کنند فکر می کنم دلیل اصلی همین باید باشد.
تصمیم دارم در یک فرصت مناسب نحوه تدریس و درس خواندن در غالب خاطره ای برای دوستان بنویسم(البته کی اش با خداست)
یا حق
پاسخ
پسر عزیز و نازنینم
از توضیحاتی که مرقوم فرمودی ... سپاسگزارم
بله حق با شماست .. و دیر آپ کردن من هم دلیل دیگری است
نادر جان بی صبرانه منتظر خواندن شیوه درس خواندن به قلم شما هستم
حق نگهدارت باشه

| nader razavy

سلام با تشکر از مطلبتان باوجود مشغله بسیاری که دارید جمله ای که به ذهن من خطور کرد اینه که هرچی سنگه مال پای لنگه یاحق
پاسخ
ممنون وحید جان .. حق با شماست
دست شما درد نکنه
یا علی

| وحید

جناب مدرسی گل سلام
1- پیگیری های من جواب نداد نتوانستم در مورد اجاره آن مورد کاری انجام دهم اما دوست مشترکمان در خارج از کشور گفتم که حتی الامکان پیگیری کند. در هر صورت از آلمان که تنوانستم.

2-درمورد فرودگاه زرقان و کاری که قرار هست در آنجا انجام دهیم و شما هم لطف کردید شخص با نفوذی را معرفی کردید رفتارها خیلی عجیب غریب است اما من قرار نیست که بیخیال این موضوع شوم.
اما جالب است بدانید برای خرابه ای که دور آنرا دیوار کشیده اند و اسمش رسما فرودگاه است باید نامه رسمی از سوی شرکتم بنویسم تا بتوانم بازدیدی داشته باشم.
در صورتی که من هروقت دلم بخواهد می توانم با فرمانده ارشد سپاه و یا ارتش تلفنی قرار بگذارم و مثلا برم بخش تحقیقات دانشگاه یا مرکز کنترل حراست بزرگترین مرکز تجاری فارس یا اتاق فرمان و اتاق تولید صدا سیما اما برای دیدن یک جاده خاکی که کنارش آسفالتهای زمان خدابیامرز اعلی حضرت همایونی است باید از برخی دوستان اجازه بگیرم.
خلاصه اگر پشت سرم چیزی گفتند شما از من ناراحت نشید
یه بچه 29 ساله با لهحه شیرازی که نباید ازش رنجید.
من پیگیری می کنم تا این اتفاق خوش آیند به سرنجام برسد.
سپاس
پاسخ
دوست عزیزم .. با تشکر از شما
باید به عرض برسانم آن مقام مسئول به بنده زنگ زدند .. و در مورد کاری که شما قرار است انجام دهید پرسیدند
وقتی شما را تآئید کردم ... خوشحال شده و گفت بگو طرح های اجرایی کار را به هواپیمایی ارسال کند
امیدوارم برنامه ها جور شوند
ممنون از شما

| بابک راستی

جناب بهروز خان! نمی دونم من چرا هر وقت عکسهای هواپیماهای شکاری را در سایت شما می بینم احساس کندی و مقاومت هوا را احساس می کنم! شاید چون شما همیشه عکس شکاری ها را با چرخ باز می گذارید!
پاسخ
فرخ جان .. می دونی دلیل آن چیست ؟
آخه من صبر می کنم شکاری به زمین بنشینه تا خلبانش از خاطرات اش برام بگوید .. به همین دلیل عکس های هواپیماهای من همیشه با چرخ باز است
ممنون از شما

| فرخ

باسلام حضور جناب مدرسی از این که در دوران طاغوت و ارتش شاهنشاهی ارزش و اعتبار افراد به درجات نظامی افراد بود نه به دانش و تخصص آنها برعکس ارتش پویایی مثل ارتش ایالات متحده که ارتشی منظم و قانون مدار در عین حال بدور از جنجال های ناشی از درجات بالا که در بالا ذکر کردید در حالی که همین اتفاقی که در بالا ذکر کردید و اشتباه فاحش لیدر در هدایت دسته پروازی با درایت یک جوان از یک فاجعه انسانی تبدیل به یک فاجعه دیگر از نوع دردناک تری شد فرض مثال در تمرینات گارد ملی آمریکا رخ می داد مطمئن باشید آقا فرهاد ما سرگرد بود چرا آنها یاد گرفته اند در مقابل حقیقت تامل کنند و ما یاد گرفته ایم در مقابل حقیقت بایستیم. جناب مدرسی مطلب جالب بود با تشکر از شما
پاسخ
دوست عزیز و اندیشمندم جعفر عزیزم
دقیقآ انگشت روی حقیقتی گذاشتید که واقعیت دارد
بله ... تآمل در مقابل حقیقت اصل مهمی است
جعفر جان گرامی ، خوشحالم مطلب فوق موجب رضایتمندی شما را فراهم آورد
سپاسگزارم

| جعفر

سلام كاپيتان
انشاءالله كه خوب و خوش و سلامت باشيد.از اينكه خوانندگان نظراتشون رو در مورد مطالب اعلام نمي كنند گلايه فرموديد؛ در مورد من يكي كه تنها دليل ننوشتن كامنت اين است كه نمي خوام وقت شما رو بگيرم و خسته تون كنم. فكر مي كنم خيلي از خواننده هاي ديگه هم به همين دليل كامنت نمي ذارن.
به هر حال از خداوند بزرگ مي خوايم كه شما صحيح و سالم باشين و همچنين خانواده محترمتون و خصوصا نوه هاي گلتون.
پاسخ
محمد عزیزم
من هرگز دوست ندارم مزاحم وقت گرانبهای خوانندگان محترم سایت بشم ... آن چه من جسارتآ عرض کردم ، در مورد همکارانی است که هر از گاهی با سایت همکاری می کنند .. ولی دوستان در کامنت هایی که مرقوم می فرمایند .. تنها از بنده حقیر یاد می فرمایند .. همین مسئله سبب می شود که دوستان جوان ما نامید شده و بعد از مدتی دست ازهمکاری بکشند
به هر حال از شما به خاطر این که به فکر بنده هستید سپاسگزارم
حق نگهدارت باد

| محمد(شيرازي)

جناب مدرسی عزیز قبل از خوندن این این مطلب لازم دونستم بگم که جسارتن زود قضاوت کردن بزاریدبرای من جوان خام کم تجربه .بعد شما کم لطفید جواب هیچ کدوم از اس ام اس های من رو نمی دید؟ بهتون گفتم که یه مطلب جدید نوشتم اصلا خوندید؟..... اگر دوست دارید کامنت من منتشر نکنید هر وقت وقت کردید برام ایمیل بزنید
پاسخ
دختر عزیز و نازنینم
خودت می دونی من خیلی به شما ارادت دارم
اما وجدانآ شده تا حالا که به من اس ام اس بدی و از من جواب نگیری ؟
دخترم شما برام نوشتی که مطلب جدید در وب گذاشتی .. اما هر چه گشتم پیدا نکردم .. و به همین دلیل قبل از نگارش پست جدید برات اس ام اس فرستادم که دخترم مطلب جدید کجاست ... ولی متآسفانه پاسخی از شما دریافت نکردم
اما چرا اس ام اس هایت رو پاسخ ندادم ... باید عرض کنم گوشی من خراب است .. و گاهی من نه پیغامی دریافت می کنم و نه زنگی می خورد
ممنون از شما

| سعیده

سلام کاپیتان
امیدوارم حالتان خوب باشد.من که اصلا حالم خوب نیست چون روز عید قربان پدربزرگم را از دست دادم.پدربزرگی که او را خیلی دوست داشتم جلو چشم خودم جان به جان آفرین تسلیم کرد.به قدری حالم گرفته است که گفتم به سایت شما سری بزنم تا شاید حالم بهتر شود.از خوانندگان عزیز خواهشمندم برای شادی روح آنمرحوم و اموات دیگر فاتحه ای بخوانند.
با سپاس
پاسخ
نوید جان عزیزم ... خوشا به سعادت پدر بزرگ گرامی شما که در یکی از روزهای مبارک و اعیاد مسلمانان به دیار حق شتافت
روحش شاد
نوید جان همه ما رفتنی هستیم ... اما کسی که در دوران حیات خویش با مهر و محبتی که به انسان ها کرد .. به قول سعدی هرگز نمرده است .. همین که الان شما ناراحتی و به فکر ارسال فاتحه ای به روح ان بزرگوار هستی .. نشان از این دارد که مرد خوب و محترمی بوده است
روحش شاد وهر چه او را خاک است بقای بازماندگان اش باشد
من درگذشت پدر بزرگ بزرگ عزیزت را به شما و خانواده محترمتان تسلیت عرض می کنم
خدا یار و نگهدارت باشد

| نوید مستوفی(خلبان نوجوان)

بنام خدا
کاپیتان عزیز
سلام و خسته نباشید
اول باید از شما عذر خواهی کنم به خاطر حضور کم رنگ خودم تو سایت که واقعا به خاطر حجم زیاد درس ها و نزدیکی به امتحانات ترم مدرست.خوب بخشش از بزرگان است.در مورد این پست هم تشکر می کنم که خیلی زیبا و جالب بود.در ضمن من تازه متوجه شدم که نضرات بدون ایمیل بی هویت شناخته میشن.امیدوارم که ببخشید.انشا الله دفعه بعد یه ایمیل درست می کنم و واستون می نویسم.
ممنون از لطفتون
خدا قوت...
پاسخ
سید بزرگوار و نازنین
من همیشه به دوستان جوانم عرض کردم ... من خوشحال می شوم که عزیزان و یاران جوان به جای حضور در سایت به دروس خود بپردازند
اصلآ عذر خواهی لازم نیست عزیزم .
حمید عزیز .. درسته که دوستان باید ای میل خود رو قید کنند .. اما شما از دوستان نزدیک هستید .. و بنده ارادت خاصی خدمت شما دارم ... نیاز به گشایش ای میل به خاطر سایت نیست
موفق باشی پسرم

| سیّد حمید

چند جا خواندم که جزیره کیش قبل از انقلاب مرکز فسق و فجور بوده! خریدن تریاک به آسانی خریدن آب انبه بوده! جزیره پر بوده از عشرت کده! و ... شما که قبل از انقلاب به آنجا سفر کردید این حرفها درسته؟ از آن بالا که پرواز می کردید چيزی نديدید؟
پاسخ
جمشید جان عزیز و نازنین
باور می کنی این نخستین باری است که چنین حرفایی رو می شنوم ...!؟ به جان خودم حتی یک بار هم نشنیده بودم
تنها بحث منکراتی آن .. قمار در کازینو های ان بود به همراه مشروبات الکلی .. که به محض پیروزی انقلاب .. با بولدذر توسط پاسداری کل انبار ان با خاک یکسان شد
صاحب ان در حالی که به سرش می زد .. می گفت من از مرحوم بازرگان مجوز خروج اموالم رو گرفته بودم ... چون همه ان ها رو قسطی خریداری کرده بودم
به هر حال من ان جا بودم که این اتفاق رخ داد ... پاسداری که این کار رو کرد .. یک چشم نداشت ... ولی به هیچ عنوان از تصمیمی که گرفته بود عدول نکرد
موفق و پیروز باشی

| جمشید

با سلام خدمت اقای مدرسی عزیز
همیشه خواندن خاطرات شما برای من جذاب است.
شاید جالب باشد کمی از خاطرات دوران تحصیل در امریکا و هوش و ذکاوت ایرانی ها در مقایسه با سایر کسانی که برای اموزش به امریکا اعزام شده بودند, بنویسید.
پاسخ
بابک عزیزم .. خوشحالم که مطالب سایت مورد پسند شما دوست نازنین قرار گرفته است
در مورد خاطرات امریکا .. چشم .. حتمۀ در اولین فرصتی که یادم اومد ، منتشر خواهم کرد
حق نگهدارت باد

| بابک قندی نژاد

سلام .من فرهنگی هستم. متولد قوچان. ساکن مشهد. گله می کنید چرا نظر نمی دهیم من چند بار راجع به کند بودن سایت - با توجه به عکسهای زیاد - حتی با اینترنت پر سرعت تذکر دادم چه فایده توجه نمی کنید موفق باشید
پاسخ
محمد جان از اشنایی با شما خوشحالم
عزیزم من هرگز نگفتم چرا کامنت نمی گذارید ... هرگز نگفتم نظر بدهید .. بلکه اغلب استدعا می کنم اگه سوالی دارید ، بفرمایید .. و از تعریف و تمجید خوداری کنید .. البته به صورت خواهش .. همه این ها را عرض کردم .. اما ظاهرآ شما همشهری عزیزم اصلآ به عرایض بنده توجه نفرمودید
چون من عرض کردم ... یکی از دلایلی که همکاران جوان بنده بعد از مدتی از همکاری با سایت سر باز می زنند ... شاید این باشد که دوستان عزیز و خوانندگان گرامی هیچ گاه نظری در مورد کار آن ها نمی نویسند ... و هر چه کامنت است ، خطاب به بنده است .. من کی گله کردم که چرا کامنت نمی گذارید
اتفاقآ من از سایت هایی که مدیران ان ها مدام خواهش می کنند نظر بدهید ... زیاد خوشم نمی آید ... به همین دلیل یکی از ویژه گی های همین سایت و وبلاگ ، نگارش آزادانه نظرات خوانندگان است .. هرگز وادار نمی کنم
اما در مورد این که به حرف شما گوش ندادم .. باید عرض کنم واقعآ بی انصاف هستی ... به جرآت می توانم ادعا کنم .. این تنها سایتی است که با دل و جان نظرات مخاطبانش رو رعایت کرده و برای ان ها ارزش قائل است
خوشبختانه با همه حواس پرتی که دارم .. خوب یادمه وقتی شما آن نظر رو درج کردید .. من به احترام سخن شما .. وبلاگ را برای اینترنت کم سرعت در نظر گرفتم .. و سایت را برای اینترنت پر سرعت .. تا خوانندگان انتخاب کنند .. طبیعی است در وبلاگ تصاویر خیلی کوچک و کم بودند ... حتی با لوگو های رنگی که پسر عزیزم جناب بازیار طراحی کرد .. زیر تصویر بالای صفحه لوگوی اینترنت کم سرعت و یا پر سرعت تا مدت ها درج می شد
اما بعد از چند ماه بر حسب اتفاق اینترنت پرسرعت منزل ما قطع شد .. و من با کمال تعجب دیدم تمام صفحات سایت با اینترنت کم سرعت هم خیلی عالی و زود باز می شود ... !!! به همین دلیل از ان به بعد آن لوگو ها رو حذف کردم .. و مطمئن باش اگه فردی دیگری هم دوباره بگوید سرعت کم است .. حجم بالاست .. باز به حرف ان ها احترام گذاشته و مجددآ همین برنامه ها رو اجرا می کنم .... اما شما نباید این گونه در باره کسی که به حرف شخص شما احترام گذاشت .. این گونه غیر منطقی قضاوت کنی .. و ذهن سایر خوانندگان تازه وارد را مخدوش نمایی ... یا درک غلط از نوشته من را به عنوان درخواست تلقی کرده و آن گونه پاسخ دهی ..
عزیزم .. خوشبختانه اگه شما به مطالب قدیمی سایت و وباگ مراجعه کنی ... لوگو های طرح پیشنهادی خودت رو خواهی دید
پس کمی منطقی باش

| احمد

سلام جناب مدرسی خیلی داغونم .آخه این قسمت که می گن چیه . چند سال پیش رفتم گزینش خلبانی سپاه .شب قبل از تست پزشکی با دوچرخه افتادم توی چاله فاضلاب که دندونای جلوم را قورت دادم .بااینکه دیوونه پرواز بودم رفتم نیروی دریایی بامصیبت قبول شدم بخاطر دندون.وقتی از دانشکده اش فارغ التحصیل شدم کسانی که دوماه دیرتر ازمن فارغالتحصیل شدند همه رو فرستادند خلبانی هوادریا.از اینم موندیم .حالا که همه شرایط رو دارم پیگیری کردم که پرواز کنم بخاطر شکستگی پا در دو سال پیش منو رد کردند ازمن بد شانس تر دیده بودید ببخشید سرتون رو درد آوردم دلم بدجور گرفته گفتم به شما بگم سبکتر بشم یاحق
پاسخ
پسر عزیز و نازنینم
اگه بهت بگم مشیت الهی بوده ... باورت می شه ؟
عزیزم .. وقتی تا این حد به قول خودت بد شانسی پشت بد شانسی بیاوری ... به این حساب بگذار که خداوند تو رو دوست داره .. حتما خیر و صلاح ات ذر این تصمیم بوده است
من مطمئن هستم .. یه روز خواهی فهمید که چقدر به نفع ات بوده که به قول خودت بد بیاری اورده بودی
اصلآ غمگین مباش .. خیر و مصلحت ات شاید چنین بوده است
خدا رو شکر کن
مواظب خودت باش

| Anonymous

سلام اقای مدرسی.حالا که سرتون شلوغ شده دیگه میترسم کامنت بزارم!نمیخواهم وقتتون گرفته بشه.برای نوه های نازنینتون خیلی ناراحت شدم.طفلک مامانشون!وگرنه ما که غیر از دعا کاری از دستمون برنمیاد.اقای مدرسی کاهش بازدیدکنندگان دلیلی نداره جز اینکه فصل امتحانات رسیده و ما شب امتحانیها باید کار یک ترم رو دو سه هفته ای انجام بدهیم!شما که البته درسخون بودین این چیزها رو نمیدونین.راستی بد نیست خبری هم از این دوست قدیمیتون بگیرین.طفلک این همه بلا سرش اومده خوب نیست دوستانش هم یادی ازش نکنند.انشا...درکارتون موفق باشید و کوچولوها زود زود خوب بشند.
پاسخ
فریده جان عزیز و نازنینم
دخترم این چه فرمایشی است که می فرمایید .. اتفاقآ هر چه هم سرم شلوغ باشه .. پیغام از یک دوست و عزیزی که خیلی دوستش دارم ، باعث رفع خستگی می شود .. شما هم که همیشه برام عزیز و محترم و دوست داشتنی بودی فریده جان گرامی ... بله نوه ها ظاهرآ یک ویروس ناجوری گرفته اند .. کوچکه در بیمارستان مفید تهران بستری می کنند و به چه بدبختی بهش سرم وصل می کنند ... شب که می خواهند ببرند کرج ، دکتر می گه اگه دوقلو دارید .. او هم خواهد گرفت .. هیچ کاری هم نمی شه کرد ... خلاصه شب که به آنا شیر می دهند ... گلاب رویت .. همه رو بالا می اوره .. و در ظرف کم تر از دو روز .. تمام لپ هاش آب می شه .. چشم های قشنگش که من مرده اش هستم گود می افتد .. اما آوا به گفته همسرم که هنوز کرج است .. دیروز کمی خوب شد . و آن ها خنده اش رو دیدند .. همسرم می گفت .. مثل یک جوجه شده است .. نمی دونم این چه ویروسی است ؟ آن ها در بهترین نقطه کرج زندگی می کنند که دارای آب و هوای عالی است .. ضمن این که این طفلی ها با سرد شدن هوا همیشه خونه هستند .. چه جوری ویروس گرفته اند .. !؟
دخترم .. واقعآ به دعای شما و دوستان احتاج دارم
در مورد دوستم .. راستش خیلی دلم می خواهد پیداش کنم .. آخه این جوری که نمی شه .. هر سال خبر مرگ یکی از همکاران رو می شنویم ... همین پست قبلی که می نوشتم .. خبر رسید عباس یکی از همکاران نازنین ما سکته کرده و می میرد .. خیلی ناراحت شدم .. اتفاقآ ازش یک خاطره هم نوشته بودم
زیاد حرف زدم .. اما یکی از همکارانم ... چندی پیش زنگ زد و گفت ... تصمیم داره شماره تلفن همه همکاران رو جمع اوری کنه و هر از گاهی به همه زنگ زده تا دور هم در رستورانی ، جایی جمع بشوییم .. من هم چند شماره به او دادم ... ممنون از شما

| فریده

سلام کاپیتان.
خوشحالم از اینکه باز مطلبی جذاب رو از شما خوندم. خدا رو سپس میگم که از نزدیک تمامی این رشادتها و وطن دوستی ها و مسئولیت پذیرا ها رو شاهد بودم.
خدا شما رو حفظ کنه.
مراقب خودتون باشید.

http://paeeze87.persianblog.ir
پاسخ
بابک نازنین
از این که درج خاطره ای از قدیم .. مورد پسند شما واقع شد خوشحالم
بله عزیزم .. افتخار بزرگی است که آدم در مقطعی از عمر خود شاهد قهرمانی ها و از جان گذشتگی های هموطن هایش باشد
ممنون از شما
موفق و پیروز باشید

| بابک باریکانی

سلام خدمت جناب مدرسي عزيز... مدتي سر مي زدم اما به روز نبود و وقتي ديدم به روز شده با اشتياق خواندم و آموختم و لذت بردم. با حرف شما كاملا موافقم و معتقدم مطالعه هميشه ذهن رو فعال نگه مي داره. مطالعه به معني كلمه. لازم نيست حتما با كتاب باشه. در كامنت قبلي نكته اي رو خواستم بگم كه يادم رفت. از اونجا كه مي دونم براي شما هميشه كيفيت كار مطرح است و اينكه هميشه به فكر خوانندگانتان بوده ايد و به اين خاطر كه من دوست دارم تمام مطالب شما را با دقت بخوانم نكته اي به خاطرم آمد كه بگويم. در اكثر سايت ها براي راحت شدن كار بازديد كننده دكمه هاي پائين و بالا و چپ و راست روي كي بورد هميشه صفحه را بالا و پائين و ... مي برد. به عنوان Shortcut key. اما من هميشه موقع خواندن نوشته هاي شما مجبورم با ماوس صفحه را بالا و پائين ببرم. نمي دانم شايد هم به عمد و به دليل خاصي اين كار را كرده ايد. به هر حال... من هم دوست دارم از خاطرات دوران تحصيلتان در آمريكا بيشتر بخوانم. يعني بجز آن يكي كه در پست هاي قبلي نوشته ايد. در هر صورت واقعا خوشحالم كه شانسي و از طريق سرچ مجله هواپيما چنين سايتي را يافته ام و با شخصيتي مثل شما آشنا شده ام. شما باعث مي شويد به ايراني بودنم افتخار كنم. شاد و پيروز باشيد. خدانگهدار...
پاسخ
دوست عزیز و نازنین
برای من جای بسی خوشحالی و افتخار است که هموطنان گرامی و اندیشمندم با حضور در سایت و مطالعه خاطرات قدیمی ، رضایت مندی خود رو اعلام دارند .. این به من عشق مضاعف داده و تعهدم رو افزایش می دهد
دوست گرامی در مورد بالا و پائین رفتن سایت .. راستش رو بخواهی همین الان متوجه این نکته شدم .. البته می دونی که من طراح سایت نبودم .. و دوستان دیگری این محبت رو در حق ام کرده اند .. به هر حال ممنون که تذکر دادید .. من حتمآ با ان ها صحبت خواهم کرد
دوست نازنین .. من هم متقابۀ از آشنایی با عزیزانی مثل شما قلبآ خوشحالم
سبز و خرم باشی

| سالداش

سلام استاد گرامی.

من تقریبا چند ماهی بیشتر نیست که با سایت شما آشنا شدم در واقع با شخصیت و منش انسانی و متعالی شما آشنا شدم و به آن افتخار میکنم چه اگر سلحشورانی چون شما نبودند الان کشور عزیز ما روی آرامش را به خود نمیدید.
از مطالب شما بسیار استفاده میکنم چرا که راه گشا هستند و بسیار سپاسگذارم.
در ضمن برای مشگل فتوشاپ این حقیر پیشنهاد نصب فتوشاپ ME و در صورت عدم حل مشگل نصب فونت را میدهم
جسارت مرا ببخشید ولی اگر مشگل همچنان باقی بود کافی است به بنده ایمیل بزنید تا هر خدمتی که از دستم بر آید انجام دهم.
یا حق
با تشکر
رضا
پاسخ
پسر عزیز و نازنینم رضا جان گرامی
از شما ممنونم که قدر دان هموطنان خویش هستید .. اما پسرم .. من بارها عرض کردم .. ما هیچ کار خاصی جز انجام وظیفه ای که به عهده ما بوده انجام ندادیم .. سلحشوران واقعی اون جوانان عاشقی بود که داوطلبانه راهی جبهه های جنگ می شدند .. به هر حال باز هم از شما تشکر می کنم
رضا جان در مورد فتوشاپ که دیگه برای من تبدیل به کابوسی وحشتناک شده بود ... به هر دری زدم درست نشد .. تا این که دیروز پسر عزیزم امیر محمود بازیار زحمت کشیده فتوشاپ ام ای ورژن 9 رو به من داد .. البته بعد از مدت ها این افتخار نصیب ام شد که از نزدیک او را ببینمش ... چقدر لذت بخش است ادم با دوستان و خوانندگان سایت اش دیدار داشته باشه .. خب چند ساعتی با هم بودیم .. شب وقتی آن را نصب کرده و دیدم پاسخ داد .. از خوشحالی یک متر پریدم آسمان ..!! خلاصه مشکلم برطرف شد
از شما به خاطر محبتی که داری قلبآ سپاسگزارم
موفق و پیروز باشی

| رضا

سلام بهروز جان
چه خبر؟
این خاطره را هم خواندم
عالی بود.
در مورد احترام نظامی خشک و فت و سخت هم اکنون در نیروی هوایی نیز به همین شکل هست و تغییری با گذشته نکرده البته کمی شل تر میگیرند.
مثلا این موضوع که اگر به درختی درجه ای آویزان بود و باید پرسنل به آن احترام بگذارند وجود دارد.
بهروز خان امروز جاتون خالی توی رمپ
سی 130 یک سری پرواز داشتیم 518 از شیراز اومده بود با چند خلبان جوان که در حال آموزش بودند.
چند وقتی میشد ندیده بودمش.
537 رفت پرواز آموزشی همچنین 541 پرواز داشت و....
بهروز خان از اون زمانی که فانتوم های اسکادران 11 شکاری شکوه و عظمتی خاص داشتند سخن گفتید.
وای که چه روزه گاری بود برخی اوقات روزی 10 سورت پرواز هم بود.
بعد از انقلاب هم رفته رفته اسکادران 11 که شلترهای زیبایش لا به لای درختان زیبای پایگاه یکم بود رو به زوال رفت.
اون اواخر یعنی سالهای 67 یا 68 فانتوم هایش نصف شده بودند.
تا اینکه با ورود میگ 29 به ایران یعنی سال 1369 رسما فانتوم ها پایگاه یکم را ترک کردند بنده آرزو دارم فغقط یک بار دیگر شاهد پروازهای آموزشی روشزانهء فانتوم های زیبای تهرانی باشم که معدود باقی مانده هایشان در همدان و بندرعباس و یکی دوتایی هم در بوشهر به سر میبرند.
دو شلتر اسکرامبل باند 29 چپ نزدیک به کاروان کنار باند 29 چپ هم اکنون خالی و سوت و کور است برخی اوقات پارکینگ کامیون خاور نارنجی رنگ نیروی هوایی میشود!!!!
یاد اون فانتوم های زیبا به خیر که اکثرا از آخرین سری فانتوم های خریداری شده توسط اعلی حضرت آریامهر بودند.
مجهز به سیستم هوتاس و اویونیک آخرین سیستم دههء 1970 و...
اگر به خاطر داشته باشید کل پایگاه یکم شکاری 15 شلتر بعلاوه چهار شلتر اسکرامبل در اختیار داشت یعنی دو تا باند راست و دو تا باند چپ
لا به لای درختان زیبای کاج و تبریزی و چنار و....
که البته محل زندگی کلاغ زاغی های ویژهء پایگاه یکم شکاری بود.
در حال حاضر تنها دو آشیانهء اسکرامبل باند 29 راست عملیاتی مونده و دو فروند MiG-29A یکی فول لود و دیگری بدون موشک در آنها قرار دارند.
شلتر های شمالی پایگاه دیگر متروکه هستند درون یکی از شلترهای شمالی مجاور به ساختمان نقشه برداری یک هلیکوپتر با ارزش و قدیمی اچ اچ 43 اسکای هوسکی زیبا قرار داره که همون جوری رها شده.
زمانی یک جت استار هم کنار یکی از شلترها نگهداری میشد که دیگر اونجا نیست.
همون طور که گفتم با باز شدن راه جدید و مستقیم از خیابان معراج به میدان شهیاد دیگر شلترهای شمالی به کلی متروکه شدند و خودرو های سواری نیز به راحتی نیز درون آنها را مینگرند البته چیزی درون بقیهء آنها نیست و چیزهایی که در دید مردم هست یک سری کامیون زیل روسی و قراضه و چند کامیون ماک قدیمی نیروی هوایی و چند ای پی یو زمینی که درون چند شلتر افتاده اند.
به هر حال امیدوارم روزی برسد که شاهد جنگنده هایی جدید در اسکادران 11 باشیم.
و در آخر لازم است از دوست خوبمان که خاطرات دوران دانشجویی خود را ارسال فرمودند تشکر کرده و از علیرضا صادقی عزیز نیز به خاطر مطلب جالب 0خود در باب نبردهای هوایی جنگ جهانی دوم نهایت تشکر را دارم.
پاسخ
به به .. بابک خان نازنین
عزیزم مرا ببخش با تاخیر جواب شما رو می دهم .. البته بگم .. نمی دونم چرا احساس می کنم .. کم پیدا شده ای !؟ آخه خوانندگان ما و خودم خیلی از نوشته های شما و آوالانچ عزیزم استفاده کرده و لذت می بریم .. من هر وقت کامنت های شما رو می خوانم .. تمام خاطرات اون زمان برایم تداعی می شوند .. یا در همین کامنت که از پرواز های آموزشی سی - 130 گفتی .. یه حس خوبی به من دست داد .. احساس می کردم آن ها رو می بینم .. واقعآ تمام جزئیات جلوی چشمانم قرار می گیرند .. از لحظه ورود پای هواپیما تا پرواز اموزشی و تاچ اند گو های فراوان ... من عاشق تماشای هرکولس در زمانی که در بنک قرار می گرفت هستم ... هیچ گاه در عمرم یکی از پرواز هایم رو فراموش نمی کنم ... عازم شیراز بودیم .. یک فروند سی - 130 به خلبانی آقای خانجانی جلوی ما پرواز می کرد .. ما هم پشت سرش کمی بالاتر از او می رفتیم .. اگه بگم چقدر عالی و تماشایی بود .. همان طور که گفتم .. وقتی جناب خانجانی تو بنک می گذاشت ، احساس می کردم تمام پهنای بال های آن را لمس می کنم ... جالب تر از همه رفتن درون ابر های آلتا کمولوس و بیرون آمدن از آن ها بود ... اصلآ نفهمیدم کی شیراز رسیدیم ... یادمه بهش کلک زدیم .. وقتی برج موقعیت را پرسید .. هر ان چه آقای خانجانی گفته بود .. ما نزدیک تر از او اعلام کردیم ..!!! و برج به او هولدینگ داد ... و ما شماره یک شدیم .. !!! بابک جان هیچ وقت تا پای مرگ اون لحظه پرواز رو فراموش نمی کنم ..
الان هم که شما از شیلتر ها نوشتی ... یاد اون ایام افتادم .. گاهی که افسر نگهبان می شدیم .. به ان شیلتر ها سر می زدم .. یک شیر آب سر راه به شیلتر ها بود که آب خنکی از ان بیرون می آمد و تبدیل به حوضچه ای زیبا شده بود .. من سعی می کردم با دوستان نهار رو در زیر سایه درختان انبوه و همون حوضچه بخورم .. اگه یادت باشه دسر هندونه هم می دادند .. و ما چون بچه ها پرواز بودند .. ژتون های ان ها رو می دادیم و هندوانه بریده نشده می گرفتیم .. وای جات خالی چه مزه ای داشت کنار اون حوضچه ... از شیلتر حرف زدم یاد یک چشمه خیلی زیبا در انتهای باند پایگا دزفول افتادم .. که خیلی جای با صفایی بود .. من همیشه به ان جا سر می زدم .. می دونی من عاشق کتاب و طبیعت هستم .. و خب امار همه جاهای دیدنی رو داشتم .. بابک جان هروقت پرواز به جنوب داشتیم .. از بالا مسیر رودخانه هایی که از دامنه کوه ها ی بلند زاگرس سرچشمه می گرفت رو به دقت نگاه می کردم .. گاهی روستاهایی رو کنار رودخانه می دیدم .. همیشه آرزو داشتم سری به اون روستاهای زیبا بزنم .. حرف های شما کلمه به کلمه من را به اون دوران می بره ..
از شما واقعآ ممنونم
موفق و پیروز باشی

| JSF

سلام عمو بهروز بی همتا
حالتون خوبه.
واقعا شرمنده که نتونستم باهاتون تماس بگیرم.حقیقتش از بستگان فوت شدند...
پاسخ
دختر عزیزم نیلوفر نازنین
با تمام وجودم مصیبت وارده رو به شما تسلیت می گویم
امیدوارم غم اخرتون باشه
دخترم .. تلفنی در مورد پروژه حرف خواهیم زد
ممنون از زحماتی که برام کشیدی
موفق باشی

| نیلوفر

سلام جناب مدرسی عزیز
این عکس بدرد مطالبتون میخوره.
http://images2.jetphotos.net/img/2/1/9/7/95489_1209776791.jpg
It tells us the story of a sad event in Venezuelan Aviation History. This C130 crashed after three attempts in bad weather, high winds, low visibility. The aircraft was carrying 68 passengers (members of the "Orfeón Universitário" of UCV-Venezuelan Central University, in flight to Barcelona, Spain to participate in the "Festival Internacional del Canto Coral") and 5 crew members. In all, 73 people died. Thank you for sharing this picture with all of us.

Portugal - Azores 1976
پاسخ
دوست عزیز و گرامی جناب کرمانشاهی
واقعآ از شما به خاطر این عکس مستند تشکر می کنم
من بار ها عرض کرده ام هیچ چیزی مثل تصویر سی - 13- خوشحالم نمی کنه

| کرمانشاهی

سلام من تا حالاکه هرچی خاطره در باره جنگ ونیرو های نظامی بوده رو خوندم اما میخواستم بدونم که شما درباره فرود C-130آمریکا روی ناو هواپیمابرشون در زمان کندی اطلاعات جامعی دارین چونکه خودتون در خاطراتتون گفته بودین که مجلات در مورد اینجور چیزا رو خیلی مطالعه میکردید.
پاسخ
دوست عزیز و گرامی
ممنون از این که مطالعات فراوانی دارید
در مورد فرود هرکولس روی ناو راستش من شنیده بودم .. اما هرگز باور نمی کردم .. یعنی از نظر بنده به هیچ عنوان امکان پذیر نمی تونست باشه .. تا این که فکر کنم پارسال بود که یکی ازخوانندگان محترم ، تصویر فرود سی - 130 رو بر روی عرشه یک ناو هواپیما بر امریکایی رو برام فرستاد .. و حتی فیلم آن را هم ارسال کرد .. و حالا با قاطعیت می گویم بله .. امکان داره

| مرتضی

جناب مدرسی سلام من مدتها در اینترنت دنبال یک سایت جذاب و شیرین برای مطالب هوایی میگشتم که شما رو پیدا کردم فقط چون تو یه سایت نفنی تو جنوب کشور کار می کنم نمی تونم هر روز وصل بشم در مدت استراحت ماهانه 24 ساعت پای مطالب شمام تا حالا هم پیش نیومده که براتون پیغام بذارم از شما ممنونم بابت مطالب جذاب و شیرینتون من عاشق پرواز و f4 و c130 هستم هر وقت مهرااباد میرم خیره به این پیرمرد نگاه میکنم بدجوری احساساتی میشم براتون sms دادم بتونم شفاها تبریک عید و تشکر کنم که موفق به تماس نشدم بازم متشکرم بابت احترامی که در سایتتون به علاقه و عشقم گذاشتید در هر حال بدونید خیلی از دوستاراتون امکان و فرصت گذاشتن پیغام رو ندارند
پاسخ
رضا جان عزیز و گرامی
شما دومین دوست بزرگوار من از خطه جنوب هستید که در سایت نفتی کار می کنید .. جناب اصغری هم همکار شما است که از طریق این سایت به قلب بنده راه یافته است
چقدر با احساس شما از نگریستن به هواپیماهای هرکولس .. نزدیکی می کنم .. احساس مشترکی داریم . منتها من از وقتی که بازنشسته شده ام دیگه پایگاه نرفته ام .. اما در آسمان هر گاه این پرندگان آهنین رو می بینم ... تمام لحظات خدمت و جوانی ام رو به یاد می آورم .. برق انداختن پوتین های پرواز ، سه تیغه کردن صورت ، استفاده از بهترین ادکلن های فرانسوی ، دستمال گردن های رنگی .. و دلی مملو از عشق به پرواز .. عشقی که هرگز کم نمی شد .. با وجود آغاز جنگ و ریسک مردن نابودی ... اما هرگز ذره ای اشتیاق ام به پرواز و خدمت به کشور کم نشد .. بلکه انگیزه هی مقاومت ام افزایش یافت ..
رضا جان خیلی حرف زدم
راستی .. ببخشید که تلفن شما رو حذف کردم .. ولی خودم آن را یاداشت کرده تا در فرصتی مناسب در خدمت باشم
عید نوروز رو به شما دوست با شرافت ام تبریک گفته .. و سالی مملو از پیروزی و موفقیت توآم با شدکامی برایت آرزومندم

| reza arfa

شما هم چيزي بنويسيد

هر چي دلتان مي خواهد بنويسيد. اينجا مربوط به شماست اگر نظر خصوصي‌اي داريد لطف کنيد و از طريق اي‌ميل (behrouz.journalist at gmail.com) مطرح کنيد، ممنون.