Oldpilot.ir | چند ثانیه تا جهنم ...

فاجعه ای که از بیخ گوش خلبان ها گذشت !

فاجعه ای که از بیخ گوش خلبانان گذشت عنوان ماجرای واقعی است که پیش از انقلاب رخ داد ولی به لحاظ خطای انسانی صدای آن را در نیاوردند . این حادثه به قدری وحشتناک بود که تصور آن برای هر خلبانی فاجعه است . ماجرایی که کارشناسان شانس نجات از آن را یک در میلیون تخمین زده بودند . حادثه ای که از آن نام می برم مربوط به رو در رویی یک فروند بوئینگ ۷۰۷ سوخت رسان با یک فروند هواپیمای سی - ۱۳۰ بر فراز جنوب شهر تهران است که به طور خیلی تصادفی و بر اثر مهارت هر دو خلبان از برخورد و فاجعه جلوگیری شد .

کامنتی از یکی از خوانندگان بسیار فرهیخته دریافت کردم که توصیه های درستی در باره رسم الخط نگارش به من یاد آوری فرمودند . ضمن تشکر از این دوست گرامی عرض کنم که من دقیقآ با حرف های این نازنین موافقم . و حتی در خیلی نشریات هم که در کنار نگارش ، كار ويرايش رو هم انجام مي دادم ، هميشه اين نكات و قواعد را در نظر داشتم . اما واقعيت اين است در موقع نوشتن وبلاگ ، به خاطر حسي و حالي كه براي راه يافتن به دنياي قديم مي گيرم ، متآسفانه دچار اين اشتباهات ويرايشي مي شوم . اما براي حفظ ساختار طبيعي وقايع و مستند گونه آن ، دست به تركيب آن نمي زنم .اگر چه به دليل صرف ساعت هاي متوالي براي اديت و مونتاژ تصاوير و نگارش ، ديگه فرصتي براي اين اعمال نمي ماند ! كه اميدوارم قصورم را ببخشيد .

و اما بحث كامنت و اظهار نظر شد .. لازم مي بينم به نكته اي مهم اشاره كنم . راستش رو بخواهيد نوشتن كامنت هاي فينگليشي خواننده ها رو به زحمت مي اندازد . مخصوصآ من كه مشكل بينايي هم دارم ! از طرفي به دليل اين كه بعضي از خوانندگان خارج از كشور دسترسي به فونت فارسي رو ندارند ، اين وضعيت رو تحمل مي كردم . اما اخيرآ دوست بسيار خوبم آقاي نادر رضوي نرم افزار فارسي نويس رو ارسال فرمودند كه ظاهرآ جواب هم داده است . به همين دليل از همه عزيزاني كه مشكل نگارش با فونت فارسي رو دارند ، لطفآ از اين نرم افزار استفاده فرمايند .

http://www.dodoost.com/aryanevis/

http://www.lightshine.ae/Home_app.asp

عمليات پايگاه يكم ترابري

در پست قبلي نوشتم كه تا پيش از پيروزي انقلاب اسلامي ، به عنوان مامور در واحد عمليات پايگاه يكم ترابري مشغول بودم . اون موقع عمليات پايگاه خيلي شلوغ بود . اكثرآ پاتوق فرماندهان رده بالاي نيروي هوايي بود . چون هواپيماهاي بوئينگ ۷۰۷ و جامبو جت ها رو تازه خريداري كرده بودند . و به حجم پرواز هاي خارج از كشور افزوده شده بود . اين موضوع رو بايد اضافه كنم كه هنوز هواپيمايي كشوري بوئينگ هاي ۷۴۷ را به ناوگان خود نيفزوده بود . و ابتدا اين نيروي هوايي بود كه آن ها رو به كار گرفت . پيش از ورود جت هاي بوئينگ ، بار اصلي لجستيك هوايي به خارج از كشور و مخصوصآ ايالت متحده آمريكا به عهده هواپيماهاي سي - ۱۳۰ بود . اون موقع به خاطر نو بودن هواپيماها كمتر با مشكلاتي كه امروز بچه ها با آن درگير هستند مواجه بوديم .

تهديد به مرگ سرهنگ خلبان

در باره سرهنگ " جواد حسيني " خلباني كه نخستين هواپيما ربايي بعد از انقلاب رو انجام داد ، در پست هاي قبلي نوشتم . و توضيح دادم به دليل اين كه اين اقسر خلبان در زمان حوادث پانزده خرداد سال ۱۳۴۲ كه كمك خلبان جوان سي - ۱۳۰ بود ، ماموريت انتقال و تبعيد حضرت امام خميني ( ره ) رو به عهده داشت . با پيروزي انقلاب او از طرف بعضي افراد تند رو تهديد به مرگ مي شود . به همين دليل نامه اي به حضرت امام ( ره ) نوشته و از ايشون امان مي خواهد . وي در نامه خود متذكر مي شود كه در آن ايام وي تابع دستورات مقامات مافوق خويش بوده است . و امام ( ره ) هم او را بخشيده و به عبارتي امان نامه مي دهد . ولي تند رو هاي متعصب همچنان تهديد هاي خود را نسبت به جان او هر روز افزايش مي دهند كه ناچار مجبور به فرار مي شود .

پيش از انقلاب همين سرهنگ حسيني رياست عمليات رو به عهده داشت . البته هيچ يك از پرسنل در باره گذشته وي و اين كه در جواني چه ماموريت هايي رفته است رو نمي دانستند . در اون زمان كه در عمليات بودم ، مي ديدم بنده خدا پيش از هر كسي وقايع انقلاب رو پي گيري مي كند و مرتب در باره اوضاع تظاهرات مي پرسد .. ولي هرگز دليل پرسش هاي او را نمي دانستم . من براي او خيلي احترام قائل بودم . چون لطف بزرگي در باره من انجام داده بود . قضيه از اين قرار بود كه قبل از آمدنم به واحد عمليات ، مدت ها در نوبت دريافت خانه هاي سازماني بودم . ولي از اون جا كه پرسنل خط پرواز تعدادشون نسبت به ساير پرسنل گردان هاي ديگر زياد بود ، از اين رو بچه ها خيلي در انتظار دريافت خانه سازماني مي ماندند .

خب من هم تقريبآ جديدي محسوب مي شدم و حالا حالا ها بايد در انتظار نوبت مي ماندم . از طرفي به خاطر فراموش كردن عشق سوسن ، به من توصيه شده بود كه اگه ازدواج كني ، حتمآ او را فراموش خواهي كرد ! چون از شما چه پنهون همه راه ها رو آزمايش كرده بودم . ولي لامصب از فكرم بيرون نمي رفت ! براي همين چشم بسته تن به ازدواجي دادم كه از فراق عشقي آتشين رهايي يابم . به عبارتي همه ابتدا عاشق مي شوند بعد ازدواج مي كنند . ولي من ازدواج كردم تا عشق را فراموش كنم !! خب اين هم تقدير من بود كه چنين بر پيشاني ام حك شده بود ! بگذريم ... چند ماهي از ازدواج من نگذشته بود كه يك روز كه در عمليات بودم ، نامه اي از ستاد خطاب به رئيس عمليات آمد كه در آن نوشته شده بود ... از اون جا كه فاز جديدي از خانه هاي سازماني به بهره برداري رسيده است ، مستدعي است افراد واجد شرايط رو طبق مقررات و سهميه تعين شده معرفي فرماييد .

وقتي نامه رو به دست جناب حسيني دادم ، ديدم تلفن رو برداشته و از سرپرست عمليات سوال كرد كه آيا از پرسنل كسي رو داريم كه فاقد مسكن سازماني باشند ؟ حالا من هم به صورت خبر دار جلوي ميز او ايستاده بودم تا نامه رو امضا كرده و بگيرم . توي دلم براي لحظه اي گفتم خوشا به حال بچه هاي عمليات ! كه بزودي صاحب خانه مجاني مي شوند ! در همين حال شنيدم كه جناب سرهنگ مي پرسد مطمئني كه كسي بي مسكن نيست ؟! ديگه نفهميدم كه طرف مقابل چي پاسخ مي دهد . و بعد از گذاشتن گوشي ديدم با خود نويسي كه جوهر سبز رنگ داشت ، چيزهايي در زير نامه مي نويسد . براي يك لحظه فكري به ذهنم خطور كرد ... كه چطوره بگم من هم خونه سازماني ندارم ! ولي راستش ترسيدم كه پاسخ اش منفي باشد !

آخه من در واحد عمليات مامور محسوب مي شدم . و مي دانستم اگه رو بزنم همين جمله رو به من تحويل خواهد داد . براي همين چيزي نگفته و نامه امضاء شده رو گرفتم . در حالي كه قصد ترك دفتر فرمانده رو داشتم ، نا خود آگاه به دستوري كه او با خطي خوانا در زير نامه نوشته بود نظري انداخنه و ديدم كه نوشته است .. هيچ يك از پرسنل اين واحد فاقد مسكن سازماني نيست ! .. اي دل غافل .. كاش قدرت بيان خواسته ام رو داشتم . ولي از اون جايي كه ايشون بر عكس ساير فرماندان ارشد ، اخلاقي نيكو و مهربون داشت ، دل رو به دريا زده و قبل از اين كه به در خروجي برسم .. برگشته و من من كنان و در حالي كه از خجالت و ترس خيس عرق بودم خطاب به وي گفتم ... قر.. قربان ... ببخشيد .. من چند ماهي است كه ازدواج كرده ام و خونه سازماني ندارم ..

هنوز جمله من تمام نشده بود كه ديدم از پشت ميز خود بلند شده و به طرف ام آمد .. ! تو دلم گفتم اي داد و بي داد .. ديدي چه غلطي كردم ..؟!! الانه كه بياد جلو و اون روي خودش رو به من نشون بده و بگه چقدر آدم پر رويي هستي ... ازدواج كردي كه كردي ... ! به من چه كه خونه نداري ..! تو همين فكرو خيال ها بودم كه ديدم به نزديك ام رسيده و گفت ... پسرم جدي تو خونه سازماني نداري ..؟ عرض كردم خير قربان ..! گفت چطور همچين چيزي ممكن است ؟ از تو جديدي ها خونه گرفته اند .. پيش خود گفتم عجب غلطي كردم ! اگه بگم پرسنل شما نيستم كه صاحب خونه نمي شوم ... اگه چيزي نگم فردا گندش در مي ياد .. و با اردنگي از خونه نو مي ندازند بيرون !! به همين سبب گفتم باور كنيد قربان من هنوز خانه سازماني دريافت نكرده ام

سرهنگ بلافاصله نامه را از دستم كشيده و به سمت ميز خودش رفت . و در حالي كه دولا شده بود تا مشخصات ام رو زير نامه بنويسه .. صبر كردم تا او اضافه كرده و سپس واقعيت رو به او بگويم . همين كه برگشت تا نامه رو به من بده .. با ترس و لرز گفتم .. آخ ... آخه قر.. قربان مي دونيد .. من مامور در عمليات هستم .. ! منتظر بودم كه دو باره برگرده و كلي هم دري وري بهم بگويه ...! ولي با تعجب ديدم گفت چه اشكالي داره ... ؟! مال ارتش سرخ كه نيستي ..! پسرم چرا زود تر بهم نگفتي ؟ من كه از خوشحالي دل تو دلم نبود .. با انرژي زايد الوصفي عرض كردم .. آخه فكر مي كردم به من تعلق نگيره .. و او در حالي كه با لبخندي مهربان نگاهم مي كرد ، گفت مبارك باشد .. و چند روز بعد به اتفاق همسرم به خانه هاي جديد و نو ساز پايگاه نقل و مكان كردم .

خاطره اندر خاطره ...

قبل از اين كه به ماجراي اين سرهنگ مهربان بپردازم ، اجازه مي خواهم يك خاطره هم از او بيان كنم . يك روز براي مسئله مهمي تمام امراي عاليرتبه نيروي هوايي به دفتر عمليات كه در طبقه دوم ستاد پايگاه يكم قرار داشت گرد آمده بودند . جلسه آن ها ساعت هاي متوالي به طول انجاميد . من هم در اتاق كناري شيفت بودم . در راهروي ستاد بر روي جالباسي تا چشم كار مي كرد كلاه هايي با نشان برگ زيتون ديده مي شد . راستش آدم وحشت مي كرد به اين همه كلاه امراي عالي رتبه ارتش نگاه كنه !! تقصيري هم نداشتم .. چون در دوران آموزش به ما آموخته بودند كه يك نظامي موظف است به درختي هم كه بر روي آن درجه مافوق نصب شده است ، احترام نظامي به جاي آورد ! و ديدن آن همه علامت نظامي من را به اون دوران برد !

عاقبت جلسه امرا و ژنرال هاي نيروي هوايي به پايان رسيد . در همين هنگام سرهنگ حسيني مرا صدا زده و ازم پرسيد مدرسي آيا گواهينامه رانندگي داري ؟‌ من در حالي كه در مقابل آن همه ژنرال رنگ و روي خود رو باخته بودم ، به عرض رسوندم ... بله قربان . و او سويچ ماشين جيپ اش رو به من داده و خواهش نمود دو نفر از آقايون ژنرال ها رو تا رمپ هلي كوپتر ببرم . از شما چه پنهون من تازه گواهينامه رانندگي گرفته بودم . و مهارت چنداني با ماشين جيپ كه فرمان اش هيدروليكي بود نداشتم . با دلهره پشت قرمان نشستم .. و در فرصتي كه ميهمانان با جناب حسيني خداحافظي مي كردند ، در حالي كه ماشين خاموش بود تمرين دنده هاش رو مي كردم !! كه يك وقت پيش اون ها اشتباه نكنم و آبرويم برود ! بالاخره آقايون آمدند و راه افتادم ..

بماند كه چه پدري از من در مسير ستاد تا گردان هلي كوپتر در آمد ... فقط دعا مي كردم كه از من ايراد نگيرند .. بعد از پياده شدن ميهمانان ، نفسي به راحتي كشيده و با خيال آسوده برگشتم . همين كه به جلوي ستاد رسيدم ، ديدم سرهنگ روي پله ها منتظر من است . سريع ماشين رو خاموش كرده و پياده شدم . و از هولي كه داشتم فراموش كردم ماشين را در دنده بگذارم ! جلوي ستاد پايگاه يكم شيب ملامي وجود دارد . من كه جلوي سپر ماشين خبر دار واستاده بودم ، يهو ديدم جيپ لعنتي آروم آروم به راه افتاد !! اين رو بگم كه اون موقع داشتن گواهينامه براي رانندگي در رمپ پرواز ، ملاك نبود و بايستي كارت مخصوص كه شبيه گواهينامه است هم اخذ كرده باشي . از شانس بد من سرهنگ هم از پله ها پائين مي آمد و من نمي توانستم جلوي چشمان او دو باره داخل ماشين شده و آن را در دنده قرار دهم . براي همين سعي كردم با پاهايم نگه دارم !

تجسم كنيد كه فرمانده شما به طرف تون مي آيد .. و شما هم مقررات ايمني رو نقض كرده ايد . و سعي داريد با پاهاي خود جلوي حركت ماشين لعنتي رو بگيريد ... سرهنگ هر لحظه به من نزديك و نزديك تر مي شد . و من هم از يك طرف ماشين به پاهايم فشار مي آورد و از طرف ديگر نمي توانستم مثل آدم درست حسابي خبر دار جلويش به ايستم !! عجب بدبختي اي گرفتار شده بودم !! در حالي كه چشمم به سرهنگ بود با پاهاي خود به سپر ماشين فشار مي آوردم كه راه نرود . همين كه سرهنگ نزديكم رسيد و من در حال احترام نظامي به او بودم ، تعادل ام به هم خورده و كمرم رو به ايشون به سمت جلو متمايل شد !! درست عين فيلم هاي كارتوني !! ديگه طاقت نياورده و در حالي كه بر اثر خم شدن كلاه ام از سرم افتاد ، برگشتم و با دو دستم ماشين رو نگه داشتم !!

سرهنگ حسيني كه حال روز من رو ديده بود اصلآ به روي مبارك خود نياورده و سريع رفت داخل ماشين نشست و از من خواست لطف كرده و او را تا منازل سازماني ، جلوي خونه اش برسونم . من كه از اين ماجرا خيلي حالم گرفته شده بود ، به روي خودم نياورده و بر عكس سعي كردم كه در طول مسير سوتي ديگري ندهم . اين در حالي بود كه مي دانستم اگه فرماندهي ديگر جاي او بود به خاطر اين سهل انگاري توبيخ ام مي كرد ! من آهسته شروع به حركت نموده و خيلي با احتياط سعي مي كردم رانندگي نمايم . از شما چه پنهون با خود فكر مي كردم اگه آتوي ديگري بهش بدم ، حتمآ روز بعد عذر من را از عمليات خواهد خواست .. ! ولي اگه بدشانسي بخواد سراغ كسي بياد ، پير و جوون نمي شناسه .. و خيلي راحت گريبان آدم رو مي گيره !!

همين جوري كه غرق در افكار خودم بودم و بابت حادثه پيش آمده داشتم فكر مي كردم ..به راه خودم ادامه دادم . در جلوي گردان هلي كوپتر ، بر روي جاده خط كشي هايي شده بود كه بي شباهت به خط كشي جدول در سر چهار راه ها نيست . معمولآ كسي به اين خط كشي ها توجه نمي كرد .. و همه خودرو ها با همون سرعتي كه داشتند از روي آن خط ها كه با رنگ هاي زرد و قرمز مشخص شده بود عبور مي كردند . من هم مثل همه مردم عادي با همون سرعت از روي خط كشي عبور كردم . چون نه چراغ راهنمايي وجود داشت .. نه تابلوي ايستي و نه چيز ديگر ... كه ناگهان ديدم سرهنگ به من دستور داد توقف كنم . اول تصور كردم مي خواد به گردان هلي كوپتر هم سر كشي كند . اما ديدم خيلي مهربانانه از من خواست تا پشت سرم رو ببينم !

من كه تا اون لحظه منظور او رو متوجه نشده بودم ، به پشت سرم نگاه كردم .. گفت پسرم خط كشي رو ديدي ..؟! پاسخ دادم بله قربان ... گفت مي دوني براي چه منظوري اين خط ها را ترسيم كرده اند ؟ .. كمي فكر كرده و گفتم ... براي عبور خلبانان هلي كوپتر است . گفت آفرين .. ولي مي دوني فلسفه آن چيست ؟ من كه فلسفه ملسفه حاليم نبود .. براي همين فقط سكوت كردم . سرهنگ دوباره با همون لحن گفت ... پسرم اتفاقي در يك گوشه شهرمون مي افته .. مثلآ حادثه اي رخ مي دهد .. و اين دو نفر خلبان كه گفتي قصد دارند سريع عبور كرده و بروند جان ده نفر كه حادثه ديده اند رو نجات دهند .. و تو با بي توجهي ات مي زني اين دونفر را مي كشي .... حالا بگو فكر مي كني تو چند نفر را كشتي ..؟!! من كه تازه دوزاري ام افتاده بود اين فرمانده با درايت چي مي گويد ، تا بناگوش خيس عرق شدم .. شايد باورتون نشه در تمام سال هايي كه در پايگاه خدمت مي كردم ، هر وقت به جلوي خط كشي ها مي رسيدم . به ياد حرف آن سرهنگ با مرام ، توقف كرده و دوباره به راه خود ادامه مي دادم . و جالبه هرگز طنين صداي او را فراموش نكرده ام .

آموزش پرواز در منطقه ...

خيلي حاشيه رفتم ببخشيد . با آمدن بوئينگ هاي سوخت رسان ، عده اي از خلبانان سي - ۱۳۰ براي آموزش و پرواز به گردان هاي بوئينگ منتقل شدند . برخي به گردان ۷۴۷ رفتند . و برخي هم به گردان سوخت رسان يا همون تانكرهاي ۷۰۷ .. كه در اين ميان اين جناب سرهنگ جواد حسيني ما هم به گردان ۷۰۷ منتقل شد . البته وي همچنان رئيس عمليات پايگاه بود . ولي بر روي سينه اش آرم ۷۰۷ چسبانده بود . كه نشون مي داد وي ديگه از سي - ۱۳۰ رفته است . البته وي در گردان سي - ۱۳۰ معلم خلبان هم بود . اون ايام خلبانان سوخت رسان براي آموزش خلبانان و همچين خدمه اپراتور سوخت هر روز ساعت ها پرواز مي رفتند . كه گاهي تمرين هاي آن ها به همراه هواپيماهاي كاري بود و گاهي هم فقط با بچه هاي خودشون تمرين مي كردند ..

از طرفي در گردان سي - ۱۳۰ تعدادي از كمك خلبان هاي قديمي هم چك شده و خلبان يك شده بودند . البته اين رو هم بگويم كه بستگي به استعداد بچه ها داشت .. گاهي بودند افسراني كه با وجود سال ها پرواز و تجربه ، هيچ گاه خلبان يك نمي شدند .. و اين در حالي بود كه نفراتي كه يعد از آن ها آمده بودند نه تنها خلبان يك ريال بلكه معلم خلبان هم شده بودند . البته بعضي ها خودشون نمي خواستند خلبان يك شده و مسئوليت شون زياد بشه .. بعضي ها هم واقعآ كم استعداد بوده و به عبارتي دوزاري شون كج بود و آموزش هاي لازم رو فرا نمي گرفتند ! همين قضيه براي فرماندهي هواپيما هم صدق مي كرد . يعني خلبان يكي كه تشخيص مي دادند قابليت فرماندهي هواپيما رو داره ، در ليست پرواز به آمريكا براي چك قرار مي دادند .

در تمام ماموريت هايي كه هواپيماهاي سي - ۱۳۰ به آمريكا انجام مي داد ، علاوه بر كروي اصلي ، چند نفر هم شاگرد براي آموزش همراه بچه ها به ليست اضافه مي شد . آزمون فرماندهي هواپيما حتمآ در مسير آمريكا به عمل مي آمد .. چون اون موقع دستگاه هاي ناوبري مثل حالا پيشرفته و مدرن نبود . و براي هواپيمايي كه ساعت ها مي بايستي ازروي اقيانوس پرواز كند ، نياز به مهارت هاي خاصي داشت . براي روشن شدن ذهن خوانندگان جوون عرض كنم كه از اون جا كه روي دريا وسايل ناوبري كاملي وجود نداشت .. در صورت از كار افتادن همان سيستم ها ، خلبان بايد مي دانست كه چگونه راه درست را پيدا كند . و گرنه در روي اقيانوس پهناور گم مي شد . كافي بود يك ساعت اضافه بچرخد .. ديگه سوخت براي رسيدن باقي نمي ماند .

به همين دليل اگر هواپيما در روز سيستم هاي ناوبري اش رو از دست مي داد ، بهترين روش تماس با كشتي هاي مسافربري و ناوهاي دريايي بود كه مي شد مسير درست را پيدا كرد . ولي در شب كه هيچ كشتي يا ناوي ديده نمي شود ، راه حلي ديگري انديشيده بودند . به اين صورت كه ، كتابچه هايي در اين گونه مسير ها در اختيارمون قرار مي دادند كه در آن تمام حركت ستاره ها به تاريخ روز ، ساعت و حتي دقيقه ترسيم شده بود ! مثلآ امشب كه سي ام دي ماه است ، اگه ما بر روي اقيانوس گم مي شديم .. كتاب را باز كرده و شكل ترسيمي ستاره ها رو كه مربوط به همان روز و ساعت بود ، پيدا كرده و براي ده دقيقه بعدش ، شكل چيدمان ستاره ها رو به خاطر سپرده و آن گاه دوربين مخصوصي مثل چشم زير دريايي ها داشتيم كه از سوراخي در سقف كابين بيرون آمده و با رصد ستاره ها رآس همون ساعتي كه تنظيم كرده بوديم ، به ستاره ها نگاه مي كرديم . و در كتاب نوشته بود كه كتاب ستاره علامت شمال يا جنوب است . و ما به اين وسيله راه را مي يافتيم .

الان با آمدن سيستم هاي جي پي اس خيلي راحت موقعيت خودت رو در هر كجاي دنيا باشي پيدا مي كني .. بله عرض مي كردم كه بودند كساني كه بارها به اين مسير طولاني و لذت بخش آمريكا سفر مي كردند ولي هرگز فرمانده هواپيما نمي شدند .. از اين نمونه ها زياد داشتيم . بله مي گفتم در همين ايام كه خلبان دوم ها چك مي شدند ، افسري به نام " بهزاد عابديان " زودتر از همدوره اي هاي خودش به عنوان خلبان يك چك شد . او افسر مودب و تحصيل كرده اي بود كه در خانواده اي فرهنگي تربيت شده بود . و همان طور كه گفتم خيلي زود در صندلي چپ نشست . مدت زيادي از خلبان يكي او سپري نشده بود كه در تمام آرمون هاي مربوطه قبول شده و خيلي زود به عنوان خلبان تاكتيكال شناخته شد و اسم او به عمليات فرستاده شد .

چند ثانيه تا جهنم ...

اين خلبان ماهر ، در مدت كوتاهي هم به مقام معلم خلباني صعود كرد . در همون ايامي كه او براي آزمون هاي مخصوص معلمي توسط اساتيد پيشكوت چك مي شد ، حادثه نزديك بود به وقوع بپوندد كه اگر چنين مي شد ، بخش اعظمي از جنوب شهر تهران در آتش مي سوخت و انسان هاي زيادي به هلاكت مي رسيدند . ولي درايت و تصميم صحيح هر دو خلبان باعث نجات هر دو هواپيما گرديد . به عبارتي در يك سو بوئينگ سوخت رسان ۷۰۷ به خلباني سرهنگ جواد حسيني .. از سوي مقابل سي - ۱۳۰ به خلباني بهزاد عابديان بر فراز جنوب شهر تهران ناگهان رو در روي هم در امدند .. واكنش سريع هر دو خلبان باعث نجات و تعجب تمام كارشناسان داخلي و خارجي قرار گرفت و تا مدت ها در عمليات نقل اين ماجرا بود .

ماجرا از اين قرا بود كه در يك روز آفتابي كه دقيقآ يادم نيست در چه تاريخي اين اتفاق روي داد ، يك فروند بوئينگ ۷۰۷ تانكر به خلباني سرهنگ حسيني و جمعي از اساتيد خلبان و به همراه تني چند از شاگردان براي آموزش و تمرين از باند فرودگاه مهرآباد به سوس منطقه از پيش تعين شده پرواز ميس كند .. همه چيز به صورت طبيعي طي مي شود .. و هز از گاهي براي تمرين فرود و برخاست با هماهنگي برج مراقبت مهرآباد ، آن ها تمرين نشستن را انجام مي دهند و دوباره به منطقه مورد نظر پرواز مي كنند . هواپيماي بوئينگ طبق برنامه اين بار منطقه را به سوي تهران براي نشست برخاستي ديگر ترك مي كند .. طبق نقشه آن ها مي بايستي تقريبآ از روي بهشت زهرا گردش به چپ كرده و تقريبآ از حوالي ورامين ، ترمينال جنوب و راه آهن به سمت فرودگاه عمل اپروچ را انجام دهند . كاري كه تاكنون صد ها بار انجام داده بودند

درست در ساعاتي كه بوئينگ قصد تقرب را داشته هواپيماي سي ۰ ۱۳۰ هم به خلباني بهزاد عابديان سرو كله اش در همون منطقه پيدا مي شود .. دقيقآ يادم نيست كه سي - ۱۳۰ از ماموريت لجستيكي خود بر مي گشت يا در حال عبور از منطقه فوق بود .. كه به دليل اشتباه مسئول برج مراقبت ، اين دو هواپيما در جنوب تهران به سوي يكديگر حر كت مي كنند !! همان گونه كه مي دانيد خلبان هر چه هم ماهر باشد ، در چنين شرايطي به دليل سرعت زياد قادر به تشخيص هواپيماي ديگري در جلوي خود نيست ، چون هواپيماي طرف مقابل هم با سرعت نزديك مي شود ، وزماني كه خلبان ترافيك را در مقابل خود ببيند ، تا قبل از هر اقدامي آن ها به هم برخورد كرده و اجازه عكس العمل به هيچ وجه پيدا نمي كند . ولي وقتي خدا به كسي رحم كند اين چنين مي شود كه براي اين دو هواپيما و اين دو خلبان خوب روي داد و به خير گذشت ..

آن گونه كه سرهنگ حسيني به محض نشستن در عمليات براي فرمانده پايگاه و ساير دوستانش با رنگ پريده تعريف مي كرد ... اين بود كه وي در حال اپروچ بوده و لحظه اي كه به سمت چپ گردش مي كند تا در زاويه تقرب قرار گيرد ، ناگهان سايه وحشتناك يك غول بي شاخ و دم رو مي بينه كه دقيقآ در همون ارتفاع به سمت او مي آيد .. وي ادامه داد به محض اين كه سايه هواپيما رو ديدم ، با حركت سريع و جنون آميزي طبق مقررات پروازي بلافاصله با همون سرعت به سمت راست خود پيچيدم .. و در حالي كه چشم هاي خود را بسته بودم ، منتظر برخورد قسمتي از بال با هواپيماي مقابل بودم .. وقتي ديدم به خير گذشته ، بدون اين كه به روي خودم بياورم و يا به بچه هاي داخل كابين حرفي بزنم .. با دست و پايي لرزان خود را به مهر آباد رسونده و هواپيما رو خاموش كردم ..

هنوز حرف هاي اين فرمانده با تجربه تمام نشده بود كه ديدم بهزاد عابديني كه اون موقع ستوان يك بود با رنگ و رويي مثل گچ اجازه داخل شدن رو گرفته و وارد جمع خلبانان شد .. او اصلآ نمي توانست راه برود .. سرباز عمليات مقداري آب براي هر دو خلبان آورده و اين بار نوبت افسر جوان بود كه بعد از نوشيدن جرعه اي آب شروع به تعريف ماجرا كرد .. او هم دقيقآ حرف هاي سرهنگ رو تكرار مي كرد .. و گفت براي يك لحظه فكر كردم نوك به نوك برخورد خواهيم كرد .. از اين رو به سرعت فرمان را به سمت راست پيچونده و از سوي ديگر هواپيماي بوئينگ هم به خاطر همين واكنش از كنار هم ميلي متري عبور كرده و هر دو سالم به زمين نشستند . ديگه توضيحات برج به درد نمي خورد هر چه بود خطر از بيخ گوش هر دو خلبان گذشته بود . اين موضوع به خاطر مسئوليتي كه حسيني در عمليات پايگاه داشت بايكوت مانده و از طرفي شكل گرفتن انقلاب اسلامي و تظاهرات مردمي مانع از پي گيري هاي مربوطه شد . بعد از مدتي هم حسيني با ربودن يك فروند هواپيماي سي - ۱۳۰ به همراه خانواده اش به تركيه گريخته و از اون جا راهي آمريكا شد . من هر وقت ياد اين ماجرا مي افتم واقعآ از اين كه اين چنين از برخورد نجات يافته اند واقعآ تعجب مي كنم .

با تشكر و اخترام

بهروز مدرسي

ايام به كام

به اطلاع اون دسته از دوستاني كه تازه به جمع خوانندگان اين سايت پيوسته اند برسانم . شمه اي از مطالب گذشته رو در پستي مستقل قرار داده ام كه با مراجعه به آن با گلچيني از مطالب قديمي مواجه خواهيد شد . براي مطالعه مطالب فوق لطفآ ( اينجا ) را كليك فرماييد .

بدون شک یکی از دردناک ترین سوانحی که اخیرآ مردم ایران شاهد و داغدار آن بوده اند ، سقوط هواپيماي سي -۱۳۰ حامل خبرنگاران بود . بنده افتخار دارم تحليلي كه در مقام يه كارشناس در سه پست تنظيم نمودم تقديم شما خوانندگان گرامي نمايم .

دلايل گفته نشده از سقوط هواپيماي خبرنگاران - قسمت اول (اينجا )

چرا هواپيماي خبرنگاران سقوط كرد ؟ - قسمت دوم (اينجا )

بررسي و تحليل دلايل احتمالي سقوط هواپيماي سي - ۱۳۰ - بخش آخر ( اينجا )

همان گونه كه پيش از اين اعلام كرده بودم ، خوانندگان محترم مي توانند كالا هاي خود را جهت درج رايگان در اين بخش ارسال فرمايند . اما ظاهرآ جز تعداد معدودي استقبال نفرمودند . مستدعي است پس از ارسال فايل تبليغي خود به آدرس جي ميل بنده ، در آخرين پست كامنت بگذاريد . بديهي است در حال حاضر به دليل تبليغات كم محدوديتي وجود ندارد

http://www.filedony.com/

اينجا

http://www.talashco.ir/

- تعداد بازديد

3956

مرتبه

نظرات

آفای مدرسی عزیز،

در یک کلام باید بگیم با سایتتون حسابی حال کردیم. خیلی عالی بود. ایشالا که موفق باشید. به کلبه حقیر ما هم سری بزنید.

یا علی
پاسخ
سپاسگزارم عزيز ، چشم حتمآ در خدمت خواهم بود

| بی جناقها

باتشکر ازشما به دلیل سایت بسیار خوبی که دارید لطفا درصورت امکان درمورد حادثه برخورد یک هواپیمای مسیر تهران مشهدبا یک هواپیمای شکاری
درهنگام پرواز درفرودگاه مهراباد که چند سال پیش اتفاق افتادتوضیح دهید
پاسخ
مجيد عزيزم .. اطلاعات و دانسته هاي من در باره اين حادثه همانند شماست . ولي مطمئن باشيد اگه خبري به دستم رسيد حتمآ به آن مي پردازم
مرسي از لطف ات

| مجید

سلام کاپیتان عزیز
این اولین باریست که پارسی مینویسم (روی اینترنت) و از شما و دوستتان آقای رضوی بسیار ممنونم.

چند عکس براتو ن فرستادم که امیدوارم خوشتون بیاد.

مهرداد٫ انگلیس

سپاس مهرداد عزيز
هنوز اي ميل ام رو چك نكرده ام . ولي از لطف شما واقعآ ممنونم

| مهرداد

سلام عمو بهروز خیلی مخلصیم خسته نباشید.عمو واقعا اگر این حادثه رخ می داد یک فاجعه بزرگ بود البته اگر کاری به اذن خدا بخواهد انجام نشود حتما پیش نمی ایدودر ان کار یک حکمتی وجود دارد که حظم ان برای ما دشوار است.راستی عمو من در پست قبلی شما نوشته بودم من راadd کنید منظورم این بودکه در ایمیل خودتون من راaddکنید از شانس بد من نمیدونم چرا ID من شما روadd نمیکنه تا من شماره تلفنم را به شما برسونم عمو بازهم ببخشید شما رو اذیت میکنم و تو ز0حمت می اندازمتون .reza tehran.یاعلی
پاسخ
رضا جان فكر كنم شما متوجه منظور من نميشوي .. عزيزم حروف انگليسي با فارسي پس و پيش مي افتد و من واقعآ نمي دانم شما را به كجا بايد اضافه كنم ؟ اگه منظورت آي .دي ياهو مسنجر است كه من استفاده نمي كنم . و منظور شما را نمي فهمم به كدام ليست اضافه كنم
لطفآ بدون استفاده از كلمات لاتين سوال خودت را بپرس

| reza{خلبان جوان}

سلام بهروز عزيزم
lپس از چند هفته دوباره به سایتت سر زدم و مطلب بهروز وثوقی و کاه و یونجه را خواندم و تعصبات جنابعالی را.خيلي خوب تحسين كردم معلوم است آن هنرپیشه معروف وقتی که هیکلل ورزشكاري شما را ديد ترس برش داشته و اينجوري توصيف كرد
راستي بهروز جان هميشره ام مرتب سراغ شما را از من مي گيرد ..و مي گويد چرا كم به من سر مي زند به او گفتم بهروز جان سرش شلوغه حتمآ مياد آبجي جان .. نالوطي برو يك احوالي بپرس . او خيلي مديون كارهاي شماست .
خيلي باحالي سالار
.پاسخ
حسني جان .. خيلي ممنون از تعريف شما
به همشيره خيلي سلام برسان و بگو حتمآ بهش سر خواهم زد .. فقط كمي سرم شلوغ است . راستي مادر حالش چطوره ؟ سلام من را به ايشون هم برسون و بگو خيلي دلم براي محبت هاش تنگ شده .. اگر گذرم به اون طرف ها افتاد ، حتمآ خدمت خواهم رسيد

| حسنی

سلام کاپیتان عزیز
مثل همیشه عالی بود چند سوال داشتم
۱-آیا توانستید با خانواده خلبان شهید مصاحبه ای انجام بدهید.
۲-آیا توانستید آن دوست گمشده اتان یعنی خانواده بغداد چی را بیابید
۳-می توانید از اقدامات انجام یافته اتان در مجله پرواز ما خوانندگان را آگاه سازید خیلی دلم می خواهد بدانم کار آن مجله به کجا کشیده شد.
من وقتی شنیدم که شما سر دبیر یک مجله مر بوط به صنعت هوایی شدید خیلی خیلی
خوشحال شدم چون جای شما آنجاست.
۴-من به شخصه خوشحال هستم که این وبلاگ اختصاص به خاطرات شما در ارتباط با پرواز
است این گونه خیلی بهتر است(البته این نظر من است تا دیگران چه گویند)
۵-پیشنهاد می کنم این آدرس نرم افزار فارسی نویس همیشه در بخش حرفهای خودمانی
اتان باقی بماند
یا حق
پاسخ :
نادر عزيزم با تشكر از دقت نظر موشكافانه شما ، در رابطه با خانواده شهيد بابك گوهري ، اون فردي كه اي ميل زده بود كه مي تواند اين رابطه را بر قرار كند ، ازش خبري ندارم
در رابطه با خانواده بغدادچي عرض كنم كه يكي از خوانندگان خوب و هميشگي سايت در آمريكا برام نوشت كه زحمت جستجو را متحمل شده و با چند خانواده به همين نام هم صحبت كرده ولي متآسفانه آن ها تشابه اسمي بوده است . و هنوز از آن ها خبري نيست . ولي اميد زياد دارم كه روزي توسط خوانندگان خوب سايت پيدا شوند .
نادر جان در باره مجله پرواز بگويم .. اين مجله چند ماهي بود كه منتشر نمي شد و در تمام اين سال ها برادر مدير مسئول آن را منتشر مي كرد . از آن جا كه ايشان در كنار مجله كار فروش ماكت هواپيما ، سي . دي و كتاب هاي مربوط را انجام مي داد ، ديگه اشتياقي براي انتشار نداشت ... تا اين كه .. اجازه بده اصل ماجرا را در حرف هاي خودموني پست بعدي توضيح دهم
در باره نرم افزار ، دستت درد نكنه از اين پس در زير تمام پست ها لينك را قرار مي دهم
موفق باشي

| nader razavy

آقاي مدرسي عزيز
سلام
چقدر دنياي پرواز دنياي عجيبيه. پر از تضاده. خوبي و بدي رو با هم داره و خطر و لذت رو! ميدونين خاطراتي مثل اين براي كسايي كه فقط خواننده هستند و هيچ ارتباطي با دنياي پرواز نداردن يا كساني كه خودشون خلبانن يا دستي بر آتش دارند خيلي لذت بخش و هيجان انگيزه اما...
اما وقتي يكي از عزيزترين هات پروازيه و تو فقط از روي زمين مي توني شاهد رفتن و برگشتنش باشي و كاري بيشتر از اين از دستت بر نمي آد اين خاطرات برات يه جور ديگه اي معنا ميشن!فكر ميكنم همسرتون يا فرزندتون بيشتر و بهتر بفهمه كه من چي ميگم! اما حتي براي ماها هم اين خاطرات زيبا و عجيبه و خوندنشون مخصوصا با اون لحن روايي زيباي شما خيلي لذت بخشه. با كمال اشتياق منتظر بقيه نوشته هاتون هستم. راستي ميشه از جنگ و خاطرات جنگ هم بنويسين؟
پاسخ
خيلي ممنون دامون جان
حتمآ در باره جنگ هم خواهم نوشت

| دامون

رضا از کرج با سلام ..صحبت مجله پرواز شد...مدتی می خریدم کیفیتش متغیر بود یکبار خوب ..یکبار بد..صنایع هوایی غرب را تبلیغ می کرد..برعکس مجله صنایع هوایی وزارت دفاع ،صنعت هوایی شرق را تبلیغ می کنه ..از همه بدتر این مجله در کرج توزیع نمی شد....از اینها گذشته یک فروشگاه بزرگی بنام اوج پرواز بالاتر از میدان فردوسی بود که ماکت های نمایشی و قابل پرواز می فروخت متاسفانه جمع کرد و اثری از آن باقی نماند و فروشگاه مشابهی هم پیدا نکردم ...این از شانس افراد علاقمند به پرواز در ایران است ...چنانچه شما نشانی از چنین فروشگاه هایی دارید علاقمندان را مطلع کنید ...دعا گوی شما.. رضا ...از کرج
پاسخ
رضا جان در باره مجله پرواز در پست بعدي اشاره اي كوتاه كرده ام ولي هر چه كه لازم داري بگو تا من ليست قيمت آن را برايت بفرستم

| reza

جناب مدرسی عزیزم
سلام
راستش بعد از پست قبلی تصمیم به عرض ارادت داشتم که نشد.
همیشه به شرافت و وطن پرستی ارتش و ارتشان افتخار میکردم و میکنم و باور دارم که همین دوری از سیاست و عدم مداخله در اون یکی از بزرگترین امتیازات اونهاست.
از شنیدن اینکه مسئولیت مجله پرواز رو به عهده گرفتین خیلی خوشحالم و میدونم با شناختی که ازتون دارم در صورت داشتن امکانات لازم از موفق ترین مطبوعات تخصصی خواهد بود.
من از خوانندگان پرواز بودم و از شماره 3 اون رو داشتم. متاسفانه در سالهای آخر و حتی دوره جدید این مجله بسیار نامنظم منتشر میشد و همینطور سرشار بود از غلطهای املایی و انشایی و تخصصی. به امید موفقیت شما
ارادتمند
یاسر
ياسر جان خيلي ممنون از اظهار نظرت ... پسرم خدمت شما دوست گرامي عرض كنم همان گونه كه شما اشاره فرمودي در صورت بودن امكانات مي شود با تجربه همكاران پروازي آميخت و رسانه اي تخصصي منتش كرد . اما متآسفانه مديريت نشريه به دليل اين كه هيچ اعتقادي به هزينه كردن نداشته و معتقد است مطالب آن را مي توان از نامه هاي ارسالي و خبرهايي كه مشتاقان به دفتر مجله مي فرستند بايد يك مجله تخصصي را تكميل كرد !! اين امر صورت پذير نشده و من از روز اول عرض كردم مجله را نمي شود صلواتي بيرون داد .. بايد براي ابتدايي ترين ابزار هزينه كرد .. كه متآسفانه قبول نكردند و من بعد از 40 روز تلاش دوام نياورده و استعفا ء دادم . البته در باره كل ماجراهاي اين 40 روز ، درپستي مفصل خواهم نوشت . تا خوانندگان بدانند متوليان فرهنگي ما چه كساني هستند

| یاسر

سلااااااااااااام اقای مدرسی....عزیز
واییییییی عجب حادثه ی عجیبی.....تقریبا میشه گفت
باور نکردنی.....راستی از خاطره ی سرهنگ حسینی واقعا خوشم اومد....
واقعا...من عاشق این نوع طریف کردن شمام...
به قولا خیلی با نوشتهاتون....حال کردم.....بهم فاز داد
.....بازم ممنون از خاطرات قشنگتون
در پناه حق
النا جان نازنين و دوست داشتني ام
من قلبآ افتخار مي كنم عزيزاني پر شور چون شما از نوشته هاي ضعيف ام تعريف مي كند . اميدوارم لياقت تعاريف دوستان خوبي چون شما را داشته باشم .. راستي النا جان برات كامنت گذاشتم كه از تصوير بالاي صفحه وبلاگ ات خيلي خوشم اومده است .. من را با خود به دوران خاطره ها برد آيا فايل تصويري آن را داري برام بفرستي ؟

| النا از دوبی

ای داد از این همه بیداد
خواهم که ز غم شوم آزاد
از جور و ستم همه فریاد
چون هستی من شده بر باد...
پاسخ
اميدوارم هميشه شاد و سرسبز باشي

| الهام

سلام استاد
با اجازه ي شما مي خواستم به يكي از خوانندگان سايت(رضا از كرج)ادرس يك فروشگاه وسايل هوانوردي كه همهههههههههه چيز داره رو بدم فقط چون همه چيزش درجه يك و اصل گرونه.

فروشگاه جپسن(jeppesen):
سعادت اباد-برج طوس -فروشگاه جپسن.

| dispatcher_67

سالها دل از ما طلب جام جم ميكردآن چه خود داشت زبيگانه تمناميكرد سلام به جناب مدرسي مهربان.من خيلي اتفاقي از اين سايت زيبا گذر كردم و شرح حال شمارو خوندم.ميخوام يه راز بزرگوبهتون بگم.وقتي به يه چيز فكر ميكنيم بهش جون ميديم ووقتي حسش ميكنيم اونو جذب ميكنيم وزماني كه تصورش كنيم ممكن پشت در خونمون منتظر باشه.از همين امشب شروع كنيد و خودتونو ريلكس كنيد سپس با صداي بلند من عالي خودتونو صدا بزنيد و همه ي خاسته هاتونو رو بهش بگيد وسپس بهش بگيد اي من عالي وجود من ازت ممنونم كه آرزوها و نيازهامو براورده كردي و اين ايمان رو بهش ديد كه بهش كاملا مطمينيد.سپس هر وقت يادتون افتاد با صداي بلند بگيد هم هچيز عالي و همين طور هم خواهد شد.بهش دقيقا بگيد. بگيد مثل1)يك شغل خوب ميخوام2)پول به حد كافي3)كونهاي كه مال خودم باشه و...هر لحظه اطمينانتونو بيشتر كنيدو حتي يه لحظه هم نااميد نشيد .جوابشو اگر به من عاليتون ايمان داشته بشيد خيلي زود ميينيد.در حال حاضر خودم روز به روز شاهد مجزات زيادي در زندگگيم هستم و ميدونم كه هر چي از من عالي وجودم بخوام بهم مده.چيزايي هر كي اين رازو نميدونه فكر ميكنه بايد ا آخر عمرش جون بكنه تا بدست بياره ولي لينطور نست.اينم وبلاگم كه تازه تو گوگل ثتنامش كرم ايشالا 1 ماه ديگهok ميشه.خواهش ميكنم جناب مدرسي اجازه بديدبقيه هم اين مطالبو بخونند.يك دنيا سپاسگزار.
پاسخ
دوست عزيزم ممنونم كه راهنمايي فرمودي .. بله اين واقعيت داره چون تلقين خيلي در كامروايي موثر است مخصوصآ هندو ها و چيني ها اين روش ها را تدريس مي كنند

| فرشته

سلام استاد گرامي اقاي مدرسي اين بنده حقير چندمين باره كه برات عرض ارادت ميكنم ولي تا به حال پيغامهاي من نميدانم به دستت رسيده يا من مشاهده نكردم دوستدارت از اذربايجان سلدوز ياشاسين اذربايجان
پاسخ
نعمت عزيزم .. دست شما درد نكنه ... بله عزيزم هرچه كامنت فرستادي من بلافاصله پاسخ داده ام
تعجب مي كنم چرا فكر مي كني به دست من نرسيده است .
شايد دليل اش اين است كه در پست هاي قديمي كامنت گذاشتي ، و الان فراموش كردي كه در كدوم پست بوده است ..
تعمت جان من هيچ كامنتي را بي پاسخ نمي گذارم .. حتي اگه به من توهين كرده باشند
از شما هم به خاطر كامنت هايي كه فرستادي تشكر مي كنم ... و توصيه مي كنم كامنت هايت را در اخرين پست بنويس تا گم نكني
شاد و پايدار باشي

| نعمت

سلام از سایت بسیار زیباتون تشکر می کنم.
من به دنبال چندتا ماکت هواپیما هستم. اگه کمک کنید ممنون میشم.
sina.akhavan@gmail.com
پاسخ
سينا جان .. من نمي دونم كجا هستي .. منظورم ايران هستي يا خارج از كشور .. اگر ايران هستي در كدوم شهر ؟
سينا جان هم در تهران وجود داره و هم مي تونم آدرس بدم مكاتبه كن از روسيه برات بفرستند
شما به آدرس sh.roshan2002@gmail.com>
به نام آقاي شهرام نامه بنويس و هر چه مي خواهي بهش بگو تا برات بفرسته
موفق باشي

| sina

جناب آقای مدرسی
با سلام

اول باید از مطالب زیبای وبلاگ شما تشکر کنم.

خلبان "بهزاد عابدیان" که شما در این خاطره از ایشون نام بردید، یکی از اساتید بنده در دوره آموزش های زمینی دروس خلبانی بودند.

ایشون درس های Weight & Balance و Jet Performance رو تدریس می کردند و استادی با حوصله، مهربان و دقیق بودند.

خواندن خاطره ای از استادم برای من خیلی جالب بود و از این بابت از شما تشکر می کنم.
پاسخ
رامین عزیز و نازنین
چقدر من را خوشحال کردی از این که یادی از دوست عزیزم فرمودی .. من خیلی وقت است از ایشون خبری ندارم .. آخرین پروازی که به اتفاق انجام دادیم .. تهران - زاهدان - تهران بود که یادمه آخر های شب به تهران رسیدیم .. و دیگه از او هیچ خبری ندارم
خوشحال می شوم اگه خبری از او داری برایم بنویسی
آخه من خبر های بدی در مورد او شنیدم .. می خواهم بدونم واقعیت داره یا شایعه است ..!!؟
ممنون از شما

| رامین

با سلام من نمونه سوالات استاندارد E&E vرو لازم دارم لطفا کمکم کنید

| مسعود

شما هم چيزي بنويسيد

هر چي دلتان مي خواهد بنويسيد. اينجا مربوط به شماست اگر نظر خصوصي‌اي داريد لطف کنيد و از طريق اي‌ميل (behrouz.journalist at gmail.com) مطرح کنيد، ممنون.