درباره من

سوم دي ماه 1331 در تهران متولد شدم. پس از اتمام دوران دبيرستان به خاطر علاقه اي که به پرواز داشتم به نيروي هوايي پيوستم. در ادامه به آمريکا اعزام شدم، در بازگشت به ايران اولين پروازم را در تاريخ 18/3/53 انجام دادم و با آغاز جنگ تحميلي، به صورت شبانه روزي در مناطق جنگي پرواز داشتم و افتخار كسب مدال طلاي بالاترين ساعات پرواز را به دست آوردم. به دليل سكته قلبي و عمل جراحي باز كه ... ادامه
تبليغات
وبلاگستان
باقي قضايا
  بررسی صنعت هوانوردی ایران

صنعت هوانوردي ما كجا مي رود ؟‌

evklaz9u1q95bllfdkz4.jpg

در برنامه چهارم توسعه كشور مي بايستي ۶۰ فروند از هواپيماهامون رو از رده خارج نماييم . يعني عمر طبيعي آن به سر مي آيند . ولي متآسفانه در حال حاضر ما هيچ الگوي بيست ساله تعريف شده  نداريم .

2moam54hmol5qr99728s.gif

k38xwi9iirit6pt0zxkz.jpg

صنعت هوانوردي ما كجا مي رود ؟‌

dwvmpxmbiu115wg05s6f.jpg

9rbfhs3owqrkdn5cmk54.jpgku9v2d7zye61qvmel1cz.jpg


اگه بدونيد چقدر دلم مي خواد خيلي راحت در مورد مسايلي كه به جامعه مربوطه حرف بزنم . مسايلي كه به تخصص ام يا رشته تحصيلي ام مربوطه سخن بگويم . ولي افسوس متآسفانه بعضي ها نقد سالم رو با تخريب يا زير سوال بردن شخص يا مجموعه اي اشتباه مي گيرند . من در مقدمه مطلب نخست ام گفتم نه دشمني با شخص خاصي دارم و نه در مورد مبحثي كه مي خواهم حرف بزنم ، مديريت اش رو مي شناسم . صرفآ در مقام خبرنگاري بي طرف و دلسوز ديدگاه شخصي خودم رو در باره صنعت هوانوردي كشور بيان مي كنم . اميدوارم فتح بابي در مورد ساير مسايل كلان بشه ....

 

 در بحث هاي قبلي با بررسي آمار سوانح هوايي در كشور از بعد از انقلاب به اين ور ، نظر خوانندگان رو تا اندازه اي به عمق مطلب نزديك نمودم . همچنين با مروزي هر چند ناقص به آمار هواپيما ربايي در كشور زمينه را براي بيان نظرات ام آماده نمودم . اميدوارم هر از گاهي با درج مطالب تحليلي در باره مسايل اجتمايي و خدماتي كشور ، راه گشاي مشكلات عديده اي باشم كه سر راه مديران دلسوز قرار گرفته است .


گارد ويژه هواپيما  :

 

 

من معتقدم اگر قراره مجموعه بزرگي چون  " صنعت هوانوردي كشور " به نقد و بررسي كشيده  بشه . بايستي ابتدا به نكات مثبت آن پرداخت . به قول معروف اول بايد برادري ام رو ثابت كنم . در بررسي هايي كه انجام دادم و در لابه لاي مطلب قبلي به آن اشاره نمودم بحث " يگان حفاظت هواپيمايي " بود . همان طور كه مي دونيد تا پيش از بوجود آمدن اين يگان آمار هواپيما ربايي در كشور سير صعودي داشت . ابتدا از نيروي هوايي خودمون بگم ... بعد از فرار بني صدر از درون پايگاه هوايي مهرآباد كه با همكاري نيروهاي آموزش و سازمان ديده گروهك منافقين صورت پذيرفت . اهميت تشكيل گارد ويژه براي حفاظت و تآمين امنيت پروازهاي لجستيك نيروي هوايي احساس شد . به همين منظور از پرسنل گروه ضربت كه بعد از شكل گيري انقلاب اسلامي در پايگاه هاي نظامي به وجود آمده بود استفاده نمودند . و پس از آموزش هاي ابتدايي آن ها رو مسلح و با لباس شخصي روانه پروازهاي روزانه نمودند . اما متآسفانه ساختار مديريتي آن با كمي اشكال مواجه بود . به اين صورت كه اين برادران به جاي اين كه به صورت مخفي همراه با مسافران سوار هواپيما بشوند . اغلب مشاهده مي شد بعد از سوار شدن مسافران با ريخت و شمايل كاملآ مشخص در حالي كه بر آمدگي سلاح آن ها از زير پيراهن معلوم بود ، داخل هواپيما مي شدند . اين نكته رو نبايد  فراموش نمود كه مسافر عادي هرگز در طول سفر به سرش نمي زد كه هوس ربودن هواپيما رو به مورد اجرا بگذاره !! بلكه افرادي كه مرتكب اين جرم بين المللي مي گشتند صد در صد آموزش ديده و راه هاي خنثي نمودن رو فرا گرفته بودند . اين مسئله مخصوصآ در مسير پرواز هاي طولاني كه مستلزم نشستن هواپيما در پايگاه ديگر بود خيلي غير حرفه اي نمو پيدا مي كرد . به اين صورت كه وقتي ميني بوسي براي حمل خدمه به پاي هواپيما مي آمد ، اين برادران هم به همراه آن ها سوار ماشين كروي پروازي مي شدند . خب تجسم كنيد در ميان هفت - هشت نفر خلبان با لباس پرواز حضور برادران با لباس شخصي و پيراهن هاي گشاد روي شلوار دقيقآ قابل شناسايي براي مسافران بود . يا در همين اواخري كه من پرواز مي كردم شاهد بودم كه اين عزيزان در پروازهايي كه مسافر هم نداشتيم تشريف مي آوردند !! خب طبيعي است كه باعث دلسردي خدمه پرواز مي شد . و يه نوع حس بي اعتمادي رو رواج مي داد . من بارها به شوخي به اين عزيزان مي گفتم اگه ما بخواهيم تو هوا كاري بكنيم  شما چگونه متوجه مي شويد !!!؟؟ فراموش نكنيد در پرواز كوچكترين شليك و انفجار باعث خروج هواي فشرده گشته و تا خلبان بخواهد هواپيما رو به ارتفاع ده هزار پايي بياورد ، همه از همون سوراخ به بيرون كشيده مي شوند !! و اون طفلك ها مي گفتند ما تقصير نداريم .... مديرمون از ما خواسته است ! البته از حق نبايد گذشت با تشكيل و حضور اين افراد واقعآ امنيت به پرواز ها برگشت . و ديگه ما مورد هواپيما ربايي در هواپيماهاي ارتش نداشتيم . اگر ديده مي شدند ... اگر تابلو بودند ... اگر نكات ايمني رو خوب رعايت نمي كردند ، ولي الحق و انصاف خوب از عهده مسئوليت شون بر اومدند    ....

 

 

و اما  همين حكايت رو در هواپيمايي ملي بشنويد  . در اون جا به دليل گستردگي پرواز ها و آمار بالاي مسافرها ضريب ريسك پذيري بالايي داشت . به همين دليل سپاه پاسداران انقلاب اسلامي با آموزش عده اي از برادران ورزيده سپاه " يگان حفاظت هواپيمايي " رو به وجود آورد . اين يگان نسبت به برو بچه هاي گروه ضربت پايگاه حرفه اي تر برخورد نمودند . لااقل درچيدمان مابين مسافران مسايل ايمني و پوششي رو خوب رعايت نمود . اما اين كار هم در ابتدا با مشكل مديريتي مواحه بود ! به اين صورت كه هريك از شركت هاي هواپيمايي مستقلآ براي خود گارد ويژه مخصوص خودش رو داشت !! واين امر مسلمآ نمي توانست تضمين دهنده كامل ايمني در پرواز ها باشد . چون همان طور كه گفتم هم حجم پروازها نسبت به پرواز هاي ارتش بالا بود . و هم تعدا مسافر ها با آن قابل قياس نبودند . اين كار يك مديريت واحدي رو مي طلبيد كه با سازماندهي و آموزش كليه پروازها رو پوشش كامل بدهد . كه الحمدالله اين مشكل رفع شد . و  اگه اشتباه نكنم از سال ۱۳۸۲به بعد تمام افراد اين واحد امنيتي به صورت مجموعه اي مستقل شكل گرفت . و برادران گارد به صورت چرخشي در تمام خطوط هوايي و شركت هاي تابعه آن به انجام وظيفه مي پردازند . همين امر سبب آن شده است كه آمار هواپيما ربايي خيلي پائين آمده است . و در پست قبلي حتمآ ديديد كه بيش از ده ها مورد مسافران اقدام به اين كار نمودند ولي با هوشياري اين افراد نقشه آن ها عقيم ماند . خب به اين تصميم مي گويند يك عمل مديريتي عالي و مناسب . كه متآسفانه من در كمتر جايي ديده يا خوندم كه از مديريت خوب اين مجموعه سخني به ميان آمده باشد ..

Filedonypl5b2rutl3pw7gl8aqoi.jpgio8hxscopok69gpq6m1x.jpg

8jjfsj52n8vz1rfpd80a.jpgbmtmvajwydigggrf4cuf.jpgjtotezzf68gv425j0ggk.jpg

 

 

 

گزارش ايكائو رو شنيديد ....؟ 

 

 

حال كه بحث مديريت پيش اومد بد نيست به گزارش سازمان جهاني هواپيمايي كشوري " ايكائو " توجه كنيم . اين سازمان اومده آمار سوانح هوايي كشور ها رو در يك پروسه زماني ، يعني از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۸۶  بررسي نموده است . كه متآسفانه در اين مدت ما ۱۳۸۲ نفر كشته در سوانح مختلف هواپيمايي داشته ايم . به همين دليل   آمار سوانح  هوايي  ايران رتبه اول را كسب كرده است .    نكته جالب در اين بررسي اين است كه كشورهايي چون تركيه ، قطر ، كويت ، امارات ، سوريه ، عمان كه سه برابر ما حجم پرواز هاشون است .  تا حالا هيچ سانحه اي كه منجر به فوت بشه نداشتند !!  ما فقط يك قلم در پانزده سانحه غير نظامي ۱۳۶۵ نفر كشته داشتيم .

 

ميانگين سن هواپيما در كشور ما ۲۰ سال است . در صورتي كه در اروپا و خاورميانه و كشور هاي شرق آسيا ۱۰ سال مي باشد .در خود آمريكا هم اين ميانگين ۸ سال است . البته ما نبايد خودمون رو با كشوري چون امريكا كه سازنده انواع هواپيما هاي جور وا جور است  مقايسه نماييم . ولي اين حق رو داريم كه با كشور هاي كوچكي چون فطر و كويت وضعيت خودمون رو مقايسه نماييم .. آيا هيچ مي دانيد نا امن شدن خطوط هوايي چه ضربه شديدي به اقتصاد كشور وارد مي كنه ؟!  مي دونيد داشتن يك صنعت گردشگري پويا چه درآمدي رو نصيب اقتصاد يه مملكت مي كنه ؟ اون هم كشوري به بزرگي ايران كه داراي جاذبه هاي خيلي فراوان در صنعت توريسم بين المللي است . و تمام اين ها به صنعت هوانوردي ما وابسته است . من منكر زحمات و تلاش مديران و مسئولان محترم هواپيمايي كشور نيستم . بحث من بر سر مديريت كلان اين صنعت است . كه در حال حاضر ساختار هماهنگ بين مجموعه صنعت هوايي اعم از صنعتي و بازرگاني در حال حاضر وجود ندارد .  دليل اصلي آن هم به نظر من اين است كه تمام مسئولين چه مديران خطوط هوايي و چه مسئولين سازمان هواپيمايي كشوري صرفآ ديد اقتصادي و تجاري به اين صنعت دارند . و طبيعي است كه اين نوع ديدگاه به صنعت هواپيمايي ما ضربه مي زند .

 

 در حال حاضر تمام دغدغه مديران ما سر مسايلي چون تآخير در پرواز ها و نقص فني ناوگان تحت اختيارشون است . در صورتي كه راه نجات براي خروج از اين مشكلات دست و پا گير از مدت ها پيش در مقابل روي آن ها گذاشته شده است . و آن چيزي نيست جز اجراي اصل ۴۴ قانون اساسي . يعني واگذاري به بخش خصوصي . و تا اون جا كه من مي دانم اگر اين امر به طور كامل تحقق يابد ، ديگه مشكل بزرگي كه پيش روي مديران ما است و همه مي دونيم بيشترين انرژي آن ها صرف تآمين قطعات و لوازم يدكي هواپيماست كه بخاطر مسايل تحريم دست و بال آن ها بسته است از بين خواهد رفت . زيرا تا اون جا كه من اطلاع دارم طرف حساب تحريم دولت ايران است . نه بخش خصوصي ...

 

t8fiyl0l98xdnffnfuvz.jpg

 

FiledonyFiledony

 

 

آيا هواپيماهاي دست دوم قابليت ايمني دارند ..؟ 

 

 

يكي از پرسش هايي كه اغلب خوانندگان محترم مطرح مي نمايند ، بحث هواپيماهاي دست دوم در ناوگان هوايي كشور ما است . و اكثر مردم معتقدند چون اين هواپيما ها عمر مفيد خود را سپري نموده اند ديگر امنيت چنداني براي مسافرت هاي ما نخواهند داشت . همان طور كه مي دونيد بخش عظيمي از ناوگان هوايي ما رو همين هواپيماها تشكيل مي دهند . مثل هواپيماهاي  فوكر - ۱۰۰ كه وقتي ما خريديم حدود هشت سال سابقه پرواز در كشور فروشنده داشتند . يا هواپيماهاي ايرباس ۳۰۰ كه از كشور تركيه خريداري نموديم يا توپولف ها .. هر كدوم سال ها پرواز داشتند . من بر خلاف عقيده و شايعاتي كه بين مردم مرسوم است با قاطعيت اعلام مي كنم اولآ اصلآ جاي نگراني و دغدغه نيست . زيرا همان گونه كه در پست هاي قبلي يادآوري نمودم كشور ما داراي بهترين و كارآمدترين متخصصان حرفه اي درصنعت هوانوردي است . كه من در كمتر كشوري چنين نيروي كارآمد و ماهر ديده ام . دليل آن هم در كشورهاي توليد كننده به دليل فراواني قطعات و نبود مشكلات تهيه ، متخصصان آن ها تنها به تعويض سيستم ها بسنده مي نمايند . موضوعي كه من بارها در سفر و ماموريت به كشورهاي جهان چه در رژيم گذشته و چه در اين نظام از نزديك شاهد آن بودم . ولي برادران متخصص ما چه در ارتش و چه در هواپيمايي كشوري بقدري تبحر و مهارت دارند كه بي اغراق اكثر پرواز هاي ما روي كاكل اون ها مي چرخه .. و در پاسخ به اين پرسش كه آيا هواپيماهاي دست دوم قابليت ايمني دارند ..؟ عرض مي كنم بله .. به شرطي كه سيستم هاي نظارتي آن افزايش پيدا كند و به حال خودش ولش نكنيم . واين امر زماني تحقق كامل مي يابد كه در قالب بخش خصوصي و مالكيت شخصي فعاليت نمايند . براي نمونه اگر ما به راندمان همين چند شركت خصوصي حال حاضر نظري بيندازيم خواهيم ديد مثلآ شركتي چون هواپيمايي " ماهان " كه توسط بخش خصوصي اداره مي شود . يا " كيش اير " چقدر در سيستم مديريتي خود موفق هستند . وتوانسته اند از پس مشكلات عديده اي كه در صنعت هواپيمايي ما چنگ انداخته است ، به راحتي عبور نمايند .

 

3y5iuyzkl2igr7mh6asd.jpg

 

 

ewegkfol8iechka8m0sy.jpg135vpb7auytbkxnuyg2j.jpg0stvy8qqgt1fhtkceumy.jpg

 

 مديريت كلان در صنعت هوانوردي  : 

 

اين همه مقدمه چيني كردم تا به بحث مديريت برسم . به عبارتي تمام تلاش من اين بود  با مثال هايي كه زدم به اينجا برسم كه صنعت هوانوردي ايران مستلزم توجه بيشتري از سوي مسئولان كشور است . زيرا تنها با مديريت توانمند مي توانيم جلوي مشكلات پيش روي خود رو برداريم . واقعيت اين است در حال حاضر در اين صنعت حياتي كشور ، ما برنامه ريزي طولاني و بلند مدت نداريم . و دليل عمده آن هم تغير مديران ارشد اين نهاد است كه ان ها هم به برنامه ريزي مقطعي و كوتاه مدت پسنده مي نمايند . اگر چه من اقتصاد دان نيستم . ولي به خوبي مي دونم در برنامه چهارم توسعه كشور مي بايستي ۶۰ فروند از هواپيماهامون رو از رده خارج نماييم . يعني عمر طبيعي آن به سر مي آيند . ولي متآسفانه در حال حاضر ما هيچ الگوي بيست ساله تعريف شده  نداريم .

 

 

تغيرات زود به هنگام مديران در اين صنعت باعث شده است كه هيچ چشم اندازي از خريد و سرمايه گذاري نداشته باشيم . از ديگر عوامل مشكل زا در اين بخش يكي هم متخصص نبودن مديران ما است . زيرا همان گونه كه مي دانيد رسم بر اين شده است كه از خلبان ها براي مديريت صنعت هوانوردي استفاده مي شود . آن چه مسلم است يك خلبان حرفه اي هرگز نمي تواند مدير متخصصي باشد .  البته من هرگز قصد زير سوال بردن اين عزيزان رو ندارم ولي بحث من كلي است . از اون جايي كه متآسفانه  در كشور آموزش آكادميك مديريت هوانوردي نداريم . اين باعث شده است كه به مديريت يك خلبان پسنده نمائيم . كه اين امر در دراز مدت تآثير نامطلوبي بر تصميم گيري هاي كلان ما مي گذارد . در حالي كه استعداد هاي جوان فراواني در كشور وجود دارند كه علاقه مند به فراگيري رشته مديريت در اين زمينه هستند . بالابردن سطح ايمني پروازها تنها نياز به يك برنامه ريزي بلند مدت و كلان دارد كه در برنامه هاي كوتاه مدت هرگز نتيجه نمي دهد .  تنها در سايه مديريت قوي مي توان پيش بيني نيازهاي آتي ناوگان هوايي رو نمود . افزودن يك يا چند مدل هواپيما به چرخه خدمت دهي نيازمند آموزش و تمرين هاي طولاني نيروي كار است .

 

 

در يك جمع بندي كلي به اين نتيجه مي رسم براي عبور از مشكلات عديده اي كه فرا روي مديران اين صنعت قرار گرفته است اجراي اصل ۴۴ قانون اساسي و سپردن شركت هاي هواپيمايي به بخش هاي خصوصي و مالكيت مردمي است . زيرا با تحقق اين اصل قانوني علاوه بر افزايش نظارت سيستم هاي اجرايي امنيت پرواز ها هم افزايش يافته و مديران بخش هاي خصوصي وقتي در عرصه رقابت سالم قرار گيرند مجبورند براي بقاء و افزايش سرمايه برنامه ريزي هاي كلاني بنمايند چيزي كه متاسفانه كمتر در حال حاضر در صنعت هوانوردي كشور به چشم مي خورد .

 

جا دارد از دوست عزيزم آرمان به خاطر همكاري در ارائه آمار و سرفصل هاي مورد بحث تشكر و قدرداني نمايم

 

يك توضيح ضروري : دوستان عزيز و محترم . متاسفانه به دليل بستن اشتباهي صفحه ، بخش اعظمي از انتهاي مطلب پاك شد كه به خاطر خستگي و عدم داشتن تمركز لازم ، بخش پاياني اين مطلب رو از دست دادم .

 

با تشكر و احترام

 

بهروز مدرسي

 

                             ايام به كام

r3q10av7egwq79syn6xk.jpg

همان گونه كه پيش از اين اعلام كرده بودم ، خوانندگان محترم مي توانند كالا هاي خود را جهت درج رايگان در اين بخش ارسال فرمايند . اما ظاهرآ جز تعداد معدودي استقبال نفرمودند . مستدعي است پس از ارسال فايل تبليغي خود به آدرس جي ميل بنده ، در آخرين پست كامنت بگذاريد . بديهي است در حال حاضر به دليل تبليغات كم محدوديتي وجود ندارد

 jzm2ynhgwltynljjjynj.jpg

http://www.filedony.com/

اينجا 

jlrapz6z2dchq2hl4k6m.jpg 

 به اطلاع اون دسته از دوستاني كه تازه به جمع خوانندگان اين سايت پيوسته اند برسانم . شمه اي از مطالب گذشته رو در پستي مستقل قرار داده ام كه با مراجعه به آن با گلچيني از مطالب قديمي مواجه خواهيد شد . براي مطالعه مطالب فوق لطفآ ( اينجا ) را كليك فرماييد .

بدون شک یکی از دردناک ترین سوانحی که اخیرآ مردم ایران شاهد و داغدار آن بوده اند ، سقوط هواپيماي  سي -۱۳۰ حامل خبرنگاران بود . بنده افتخار دارم تحليلي كه در مقام يه كارشناس در سه پست تنظيم نمودم تقديم شما خوانندگان گرامي نمايم .

        حلقه‌زرد: ابتدای باند‌های فرودگاه مهرآباد - حلقه‌ی قرمز: شهرک توحید (منازل مسکونی نیروی هوایی) - مسیر آبی: مسیر فرضی حرکت هواپیما برای فرود اضطراری

حلقه‌زرد: ابتدای باند‌های فرودگاه مهرآباد
حلقه‌ی قرمز: شهرک توحید (منازل مسکونی نیروی هوایی)
مسیر آبی: مسیر فرضی حرکت هواپیما برای فرود اضطراری
(Google Earth )

 دلايل گفته نشده از سقوط هواپيماي خبرنگاران  - قسمت اول  ( اينجا )

 چرا هواپيماي خبرنگاران سقوط كرد ؟  - قسمت دوم  ( اينجا )

  بررسي و تحليل دلايل احتمالي سقوط هواپيماي سي - ۱۳۰ - بخش آخر  ( اينجا)

 


موفق و پيروز باشيد



- تعداد بازديد
  • 11567
  • مرتبه

    نظرات
    شما هم چيزي بنويسيد
    • هر چي دلتان مي خواهد بنويسيد. اينجا مربوط به شماست اگر نظر خصوصي‌اي داريد لطف کنيد و از طريق اي‌ميل (behrouz.journalist at gmail.com) مطرح کنيد، ممنون.






    مشخصات حفظ شود؟

    از تگ‌هاي HTML هم مي‌توانيد در نظرتان استفاده کنيد.

     
    Copyright 2007 by Behrouz Moddaresi | Design by WebStudio | Powered By Movable Type 3.35