سخني با خوانندگان عزيز :

• از تمام عزيزاني كه زحمت كشيده و اي ميل ارسال فرمودند و يا در بخش نظرات ، پيغام گذاشتند ، سپاسگزارم . از اين كه گاهي ذر پاسخ شما دوستان وقفه اي ايجاد مي گردد ، پوزش مي خواهم.
• مطلب فوق صرفآ روايت از عملكرد چند همكار در گروه ضربت قديم است . ولي چيزي از  ارزش و زحمات برادران در اين نهاد كم نمي كند .

                                                   *****

بهتره براي ياد آوري عرض نمايم كه در اوايل انقلاب عده اي افراد ناباب در كميته ها و نهاد هاي حساس از جمله " گروه ضربت " پايگاه خودمون رخنه كرده بودند ، كه خوشبختانه با درايت مسئولان ، جاي خود را به نيرو هاي دلسوزي سپردند . اينك قصد دارم خاطراتي از زرنگي اين افراد نقل كنم ..

قبل از اين كه انقلاب به پيروزي برسه ، هر وقت پروازي به جزيره كيش داشتيم ، طبق معمول بچه ها براي خود و دوستان تا مي تونستند ، خريد مي كردند . گمرگ جزيره هم تقريبآ به برو بچه هاي كادر پرواز به آن صورت كاري نداشت . فقط در مورد خروج " ويسكي " كمي سخت گيري مي نمود . اون هم نه به شيشه هاي كوچك و معمولي ، بلكه يك نوع ويسكي با مارك " جاني واكر " وجود داشت كه ابعاد شيشه آن تقريبآ به يك متر مي رسيد !! حتي افرادي كه مشروب خور نبودند ، براي دكور آن رو مي خريدند . كه گمرك براي هر دو نفر ، يك شيشه از آن رو اجازه خروج مي داد ...

در اولين پروازي كه بعد از انقلاب به كيش داشتم ، قرار بود وسايل كاخ شاه رو كه توسط دادگاه هاي انقلاب مصادره شده بود ، به تهران بياوريم . در اون ايام تعدادي از بچه هاي خودمون از افسر گرفته تا درجه دار به گروه ضربت پايگاه پيوسته بودند . و هميشه هم اسلحه كلت كمري با خود حمل مي كردند . اين رو هم اضافه نمايم كه بعضي از همين برادران ، زياد پايبند ائدولوژي و مذهب نبودند ! بلكه بر عكس از پرسنل شرور و متخلفي بودند كه براي كسب قدرت و زد و بند به اين نهاد پيوسته بودند ! منتها تصور عام بر اين بود كه اين عده ، الحمدالله متحول گشته اند . چون ذات انقلاب چنين است .....

از قضا اون روز هم يكي از همين برادران به عنوان " لود مستر " ، ايضآ براي خريد در اين پرواز با ما بود . او كه در پرواز همواره سعي مي كرد با بازي با اسلحه اش اداي " رينگو " رو در آورده وقدرت نمايي نمايد ، اما وقتي از گوشي اش مكالمه بچه ها رو مبني بر خريد ويسكي رو شنيد ، وارد گود شده و عنوان نمود ، من آشنا هاي زيادي در جزيره دارم و هر تعداد كه بخواهيد براتون تهيه مي نمايم !! و حتي اصرار داشت مقدار زيادي خريدكنيم ، چون در پرواز هاي بعدي حتي يك قطره هم گير نخواهد آمد ....

اگر چه در ابتداي امر پيشنهاد خريد اين كالا صرفآ جنبه شوخي و طنز داشت ، اما با پيوستن برادر ( پ ) به اين گفتگو ، رنگ واقعيت به خود گرفت . حتي يادم مي آيد كه تعدادي از همكاران از جمله خود من ، خواستار آن نبوديم . ولي چون يك تيم بوديم ، مقرر شد دو كارتن توسط اين برادر خريداري شود ، و به تعداد مساوي بين خدمه تقسيم گردد . و هر كسي كه لازم نداشت ، به هر همكاري كه مايل است در تهران واگذار نمايد . روي اين اصل يكي از بچه ها كل مبلغ جنس رو به برادر تحويل داد ، تا در مراجعت هر كي دونگ خود را بدهد ....

وقتي در جزيره زيباي كيش نشستيم ،‌ استوار ( پ ) سريع ماشين گرفته و زودتر از بقيه راهي بازار نزد رابط هاي خويش شتافت . ما هم پس از انجام وظايف بعد از پرواز ، به اتفاق همكاران راهي شهر شديم . اولين واقعه اي كه همه رو متعجب كرد ، حركت يكي از برادران انقلابي بود . جريان از اين قرار بود كه برادر پاسداري كه يكي از چشم هايش رو هم از دست داده بود ، سوار بر بولدزري وارد فروشگاهي كه مملو از مشروبات خارجي بود گشته و ضمن خرد كردن ويترين و كليه اسباب و اثاثيه و مشروبات ، در حال پاك سازي بود ...

از طرفي هم صاحب آن مغازه در حالي كه داد و فغان اش به آسمون رفته بود ، حكمي رو به مردم نشون مي داد كه از طرف نخست وزيري به وي اجازه خروج مشروبات را داده بود ! وي در همون حال مي گفت ، اين تمام سرمايه من است . وقتي مقامات جمهوري اسلامي قبول فرمودند كه من گناهي نداشتم. و فرهنگ جامعه در اون زمان اين جوري ايجاب مي كرد ، حالا چرا اين برادر سرمايه ميليوني من رو خراب مي كنه ؟! به هر حال ما بعد از اين كه در شهر گشتي زديم و خريد هاي خودمون رو انجام داديم ، سر ساعتي كه قرار با بچه ها داشتيم ، به سوي فرودگاه جزيره راهي شديم . ولي از برادر ( پ ) خبري نداشتيم .....

بعد از بارگيري و سوار كردن مسافران ، آماده پرواز شديم . ولي همچنان نگران و چشم به راه برادر ( پ ) بوديم . زياد هم نمي شد مسافران رو معطل كرد . چون هوا بسيار گرم بود . در همين اثنا ديدم يك ماشين آتش نشاني با سرعت وارد رمپ شده و به سمت در عقب كه پشت به گمرك بود توقف نمود . و در يك چشم به هم زدن ، برادر عزيزمان ، كارتن هاي مربوطه رو داخل هواپيما گذاشت . تازه دوزاري ام افتاد كه از موقعيت عبور و مرور ماشين هاي آتش نشاني فرودگاه استفاده كرده و از اين طريق كالاي ممنوعه رو عبور داده است ....

وقتي به پرواز در آمديم ، بعد از مدتي يكي از بچه ها قلم كاغذ برداشته اسامي كساني كه واقعآ ويسكي مي خواستند رو ياداشت كرده و نسبت به تعدادي كه قرار بود بردارند ، پول مي گرفت . نوبت به برادر ( پ ) كه رسيد يادم نيست كه چه تعدادي رو در خواست كرد . ولي يادمه كه وقتي قرار بود پول جنس رو بدهد ،در حالي كه دستش روي اسلحه اش قرار داشت ، گفت : من كه نبايد پول بدهم !! همكارمون ابتدا فكر كرد داره شوخي مي كنه ! اما وقتي دوباره تقاضاي پول كرد ، متوجه شد برادر شوخي نمي كند . و رك گفت : اگه بخواهيد از من پول بگيريد ،  وقتي رسيديم تهران ،‌ همه اجناس رو مصادره كرده و همه شما ها رو تحويل گروه ضربت خواهم داد !!

استوار ( پ ) بعد از نشان دادن چهره واقعي خود ، همه بچه ها از ترس آبروشان بدون استثناء گفتند :  ما قيد ويسكي رو زديم !! در اين ميان چهره اون همكاري كه از جيبش پول هنگفتي رو داده بود ، واقعآ تماشايي بود . طفلك 24 شيشه ويسكي تو اون شرايط رو دستش مونده بود . و معلوم نبود چه به سر كالا اش خواهد آمد . و چگونه خواهد توانست پول خود را وصول كند !. واقعآ غمگين و ناراحت بود . برادر ( پ ) هم با خاطر جمعي كارتن ها رو در قسمت دم هواپيما كه هميشه  خنك است جا سازي نموده بود . و خودش هم با خيال آسوده به خواب عميقي فرو رفته بود ...

راستش رو بخواهيد اون ايام من خيلي ماجرا جو و بقولي " زبل " بودم ( بر عكس حالا كه خيلي افتاده و بي سر زبون شده ام ) دلم به حال اش سوخت . بهش گفتم درسته من سهمي از اين خريد ندارم ولي كاري مي كنم كه ديگه هوس باج گيري از همكاراي خودش رو نكنه ! به كمك همون دوستم يواشكي رفتيم و كارتن ها رو از قسمت عقب طياره برداشته ، به جلوي هواپيما  منتقل كرديم . وقتي تهران رسيديم ، استوار ( پ ) به تصوري كه اجناس در قسمت دم طياره قرار دارند ، در عقب هواپيما  را به سمت بالا كشيده و قفل كرد تا محموله هايي كه بار زده ايم رو تخليه نمايد ......

به راننده ّFollow Me ( مرا تعقيب كنيد ) كه از دوستانم بود گفتم : سيد جان يه لطفي در حق ام بكن . گفت امر بفرماييد . گفتم گاز ماشين ات رو بگير و با سرعت به سمت پايگاه شكاري حركت كن و اگه برادر فلاني به تعقيب ات اومد ، همين طور به سمت خودت بكش و سر گرم اش كن . عوض اش فردا بيا يه شيريني حسابي از من بگير . بنده خدا قبول كرده و پشت ماشين خط پرواز نشسته و به سرعت از پاي طياره عبور كرده  و به سوي رمپ شكاري حركت كرد . رفتم نزد برادر مربوطه در حالي كه به شونه اش مي زدم گفتم : شنيدم ويسكي مجاني مي خواهي ؟ و بدون اين كه فرصت پاسخ بدهم ، گفتم ويسكي ها با اون ماشين داره از در پايگاه خارج مي شه ....

براي يك لحظه فكر كرد شوخي مي كنم . وقتي درب دم طياره رو پائين آورد ، ديد جا تره و از بچه خبري نيست !  از ناراحتي داشت سكته مي كرد . سريع پريد پشت فرمان جيپ ترمينال و به دنبال خودروي استيشن سيد به راه افتاد . ما هم با فراغ بال دو بسته كارتن كذايي رو به همراه وسايلي كه خريده بوديم سوار ماشيني كه براي بردن ما آمده بود كرديم و از جهت مخالف برادر ، بعني از درب پايگاه ترابري بيرون آمديم . دوستم از خوشحالي داشت بال در مي آورد . به قول خودش هم براي پول اش ، هم براي كم شدن روي برادر ...

فرداي آن روز همين همكارم به خونه ما آمده و دو تا شيشه ويسكي برام هديه آورد . هر چه گفتم بدر من نمي خورد ... زير بار نمي رفت . يهو يادم اومد شوهر دختر عمه ام يه زماني فقط ويسكي مي خورد . از اين رو قبول كردم و بعد از دريافت هدايا ، چند روز بعد به فاميل ام دادم . اما بشنويد چه ما جرايي به سر اين ويسكي ها آمد ؟ مدت ها از اين جريان  گذشته بود . يه روز كه خونه همين فاميل ام دعوت شده بودم ، همسرش گفت بهروز جان مي دوني چه به سر ويسكي ها اومد ؟ گفتم نه ؟ چي شده ..؟

گفت : يه روز از پنجره آشپز خونه ديدم كه يه روحاني با يك برادر پاسدار در حالي كه كاغذ كوچكي در دست داشت، از سر كوچه به طرف پائين مي آيند . و هر از گاهي زنگ خانه اي رو به صدا در مي آوردند . و انگار آدرس مي پرسند .. وحشت زده شدم و به شوهرم گفتم جريان ويسكي هاي تو لو رفته است !! و الان يك روحاني با يك پاسدار دارند خونه به خونه سراغ  آدرس ما رو مي گيرند . و ليكن سريع از ترس آبرو سر دو شيشه ويسكي رو باز كرده و به داخل چاه توالت ريختيم .... بعد از گذشت دقايقي متوجه توهم خود گشتيم . زيرا آن حاج آقا روضه خون بوده و چون چشم اش ضعيف بود ،به كمك فرزندش كه شكل و شمايل پاسداران رو داشت ، سراغ محل روضه رو مي پرسيد !!

                                                ادامه ماجراي برادران گروه ضربت در پست بعدي

با احترام و تشكر :

بهروز مدرسي

                                                             ايام به كام