با زنی " وسواس " زندگي كردن ، واقعآ هنر است .

من اصلآ كاري به اين موضوع ندارم كه ، وسواس يك بيماري است . فقط اينو مي دونم زندگي كردن با يك همسر "وسواسي " واقعآ هنر بزرگيه . اصلآ هنر چيه ..؟ يك شاهكار به تمام معناست ! مخصوصآ براي كسي كه ۳۱ سال با چنين فردي زير يك سقف زندگي كرده باشد .

البته شنيده ام "وسواس " درجات متفاوتي داره . مث هر كاري درجه يك و دو  و سه ..... داره . كه هر درجه ، تبعات خاص خودش رو داره . ولي من مي خواهم از زني حرف بزنم كه واقعآ  " سوپر وسواسه " يا به عبارت صحيح تر ، مافوق وسواسه !! . اما قبل از هر چيزي .. آيا براي شما فرقي مي كنه كه همسر اين خانم كي باشه ؟ منظورم اينه ، اون شخص مي تونه هر كسي باشه ... دوست من ، همسايه ديوار به ديوارم ، يا حتي خود من ! پس لطفآ در كامنت هاتون هي نپرسيد اين خانم آيا همسر من است يا خير ؟

وقتي ۳۱ سال پيش به خواستگاري همسرم رفتم ، اصلآ در خوابم هم نمي ديدم كه اين دختر خانم ريزه ميزه ، ممكنه دمار از روزگارام در بياره !! و كاري كنه كه همه اقوام و دوستان به خاطر اجراي مقررات سخت و قرون وسطايي خونه، قيد ما را به كلي بزنن ! و سالي يه بار هم كه بخاطر عيد نوروز يا مراسم مهم بخوان اين ور ها آفتابي بشن ، بدنشون از ترس بلرزه كه مبادا خطايي ازشون سر بزنه !!

اولين نشانه وسواس :

اوايل ازدواجمون بود . تازه به يه آپارتمان ده طبقه اي نقل مكان كرده بوديم . و من بي خبر از همه جا ، طبقه بالا را انتحاب كرده بودم كه چشم انداز زيبايي داشت . اما همون ابتدا  بعد از ظهر ها وقتي از محل كارم به خونه مي آمدم ، با تعجب مي ديدم از طبقه اول تا دهم ، راه پله ها و اطراف ساختمون خيس است ! معلوم بود  حسابي شستنش ! ولي چون دوزاري ام كج بود نمي دونستم اين تميزي و براقي از كجا آب مي خوره ....

مدتي گذشت ، من هم به اين خيسي ساختمون عادت كرده بودم . تا اين كه يه روز از سر كار به خونه ميامدم ، يكي از همسايه ها جلوم را گرفت .. بنده خدا با حجب و حياي فراوان و با كلي مقدمه چيني گفت ... خيلي عذر مي خوام ... ببخشيد .. ممكنه به همسرتون بفرماييد ، اين قدر هر روز در و ديوار ها رو نشوره !!! گفتم چي ؟  درو ديوار به همسرم چه ارتباطي داره ؟ ...طرف فهميد كه حسابي از مرحله پرت ام .. به هزار مصيبت حاليم كرد كه ... هر روز عيال مربوطه از بالا شيلنگ مي گيره تا پائين  رو مي شوره !! حالا چرا تا پائين ..؟ بعد ها فهميدم ابتدا طبقه خودمون رو ( يعني دهم ) رو حسابي مي شوره ، سپس آب هاي حاصله را به اجبار از راه پله به طبقه نهم برده ... بعد هشتم .. و همين طور الي آخر تا پائين .... !!

تمام خواهش و تمنا هاي من براي انصراف او از اين كار بي فايده بود .... كم كم هر روز به تعداد معترضين ،  اضافه مي شد ..  بنده خدا ها از صداي شرشر روزانه آب كلافه شده بودند .... و هر روز افراد جديد تري منتظر برگشت من جلوي ساختمان به انتظار مي نشستند ! يواش يواش داشتم به اين روند عادت مي كردم  كه يه روز رئيس ادارمون منو صدا كرد و ورقه شكايتي رو كه مدير تاسيسات مجتمع نوشته بود و به دليل شستشوي مستمر بالكن ها ، تموم چراغ هاي ساختمان اتصالي كرده بود رو به دستم داد ... ( آخه زير هر بالكن ، يه رديف چراغ نصب شده بود ). .. بگذريم ... دقيقآ يادم نيست چقدر از حقوقم بابت تعويض سيم كشي ازم كسر شد .. ولي مگه اين سناريو پاياني داشت ..؟

هنوز اقساط تعمير سيم كشي ساختمون تموم نشده بود كه اين بار مدير آتشنشاني از دستم عارض شد !! دليلش خيلي خنده داره ... عيال مربوطه براي سرعت بخشيدن به امر شستشوي روزانه ، ديگه به شيلنگ كوچك خونه اكتفا نكرده ، بلكه از لوله ي شير هاي اضطراري آتش نشاني كه در هر طبقه مستقر بود ، و فشار بسيار قوي اي هم داشت ، براي شستشو استفاده مي كرد .... !!!

عادت هاي ديگر .... :

اينايي رو كه گفتم ، مربوط به بيرون ساختمان و شعاع عملياتي اش بود .. اما داخل خونه اوضاع كاملآ فرق مي كرد ... اولآ از كله سحر تا بوق سگ جارو دستش و تمام خونه را ، مرتب تميز مي كرد ، و تا حالا هم ادامه داره .. ورود با كفش ، حتي از روي غفلت گناه كبيره اي محسوب مي گرده . شايد باورتون نشه .. دستشويي و توالت خونه مون از اطاق عمل بيمارستان هم تميز تر و هم استرليزتره !! كافي است پا مون رو فقط تو دستشويي بگذاريم ... حتي اگه كاري هم انجام نداده باشيم ، مثلآ فقط به آئينه نگاه كرده باشيم  در هر وضعيتي كه باشه ، يعني اگه حتي مهمون رو در بايستي داري خونه باشه ، يا در حال غذا خوردن ، فيلم ديدن ، آشپزي كردن باشه ، فوري پشت سرمون ميره و اونجا رو حسابي مي شوره و بعدش با دستمال مخصوصي كه داره ، روش دستمال مي كشه ...

اسم دستمل رو آوردم ، بد نيست اشاره كنم كه تو خونه ما ده ها نوع دستمال به در رو ديوار آشپزخونه آويزونه .. و هريك كاربرد خاص خودشو داره .. يكي ويژه دستشويي ، يكي مخصوص سينك آشپزخونه ، يكي براي شيشه ها ، يكي براي كف موزائيك ها و .... واي به حالمون اگه اشتباهي دست به دستمال هاي او بزنيم . ديگه اون روز روزگارمون سياهه .. يادم مياد يه بار مي خواستم چايي بريزم ، قوري داغ بود ، ناخود آگاه اولين دستمال رو برداشتم .... چشمتون روز بد نبينه ... چه قشقرقي بپا شد !!

تو خونه موقع كار پاي كامپيوتر ، عادت دارم چايي بخورم و هر از گاهي سيگاري دود كنم ، به خداوندي خدا سوگند ، هنوز سيگارو تو زير سيگاري خاموش نكردم ، كه هر جايي باشه ، مث فرفره پيداش مي شه و ميره زير سيگاري رو خالي بعد شستشو و سپس با دستمال خشكش مي كنه و سر جاش مي زاره .. امكان نداره دو تا ته سيگار تو زير سيگاري باقي بمونه .. نمي دونم از كجا مي دونه كه سيگارم به اتمام رسيده ؟

گفتم سيگار... شايد باورتون نشه ، عادت دارم باكسي سيگار بخرم .. به محض آوردن جعبه سيگار ، قبل از بردن به اطاق ام ، بايد مراحل خاصي رو اين باكس سيگار طي كنه ، و گرنه  مرتكب گناه جبران ناپذيري گشته ام . بله مي گفتم ... او ابتدا با ظرافت خاصي سيگار ها رو از جعبه بيرون مياره ... سپس در هر بسته رو باز مي كنه و با بيرون آوردن تمام بيست نخ سيگار ، ابتدا قوطي سيگار رو حسابي مي تكونه تا اگر خداي ناكرده چند دونه توتون كه معمولآ ته قوطي حمع ميشه رو خالي كنه .. سپس با دقت هر نخ سيگارو با حوصله محكم فوت مي كنه و يكي يكي تو جعبه قرار مي ده امكان نداره در خونه ما سيگاري آك بند پيدا بشه ...

به محض آمدن به خونه ، تمام كف كفش ها رو حسابي با اسكاچ و مايع ظرفشويي ، مي سابه .. حتي دم پايي ها رو ، كافي است فقط يه دقيقه پات كني تا مثلآ روي ايوون خونه بري .... پروسه شستن زير و رو ادامه ميابه .. سالي دو سه بار شستشوي كلي است .. به اين معنا همه چيز از بزرگ و كوچيك به حمام برده ميشه و از بالا تا پائين آب كشيده مي شود ! از يخچال فريزر بگير تا ظروف و پرده ها و ... خلاصه همه چيز .. خيلي وحشتناكه يخدا .... مخصوصآ نزديكي هاي عيد ... من فكر كنم تنها فردي هستم كه از هر چه عيده بيزارم .. چون شدت و وسعت شستشو ها افزايش مي يابه .. در اين مواقع دستيار هم داره .. هر كسي هم مجاز به كمك كردن نيست . خدا بيامرز زهرا رخت شور را قبول داشت كه اون هم عمرشو داد به شما .. بعد از اون مرحومه ، افراد زيادي براي دستياري كانديد شدن ... ولي باور كنيد از كنكور و شوراي نگهبان هم سخت گير تره ... تازه خودش هم پا به پاي دستياره كمك مي كنه ... با وجود اين ، آخر شب كه طرف مي خواد بره خونه شون ، نعشش مي رسه ...

مقررات ويژه خونه ي ما :

• ورود هر نوع ميوه اي كه تخم ، هسته ، پرز و خلاصه هر چيز زايدي داشته باشه قدغنه .. مثلآ انار .. جزء ميوه هاي ممنوعه است . چون دونه داره و امكانش هست كه خداي ناكرده دانه اي ناخود آگاه به گوشه اي پرت بشه ... يادمه كه پارسال حسابي هوس انار كرده بودم . يك جا ديدم انار درشت قرمز مي فروشند ، دل رو به دريا زدم ، هفت، هشت كيلو خريدم .. و قبل از سلام و عليك ، فوري گفتم دوستم از يزد سوغاتي آورده ... گفت : دوستت غلط كرده ! تو يزد ميوه ي ديگري نبود كه مصيبت منو زياد نكنه ؟ !! و فردايش ديدم قسمت زيادي از اون ها رو به همسايه ها هديه كرده و به اون ها مي گفت : از آب گذشته است .. قابل شما رو نداره .... !!
• ورود نارگيل به خاطر پرزش ، هندونه و خربزه  به دليل تخمش ، اجازه ورود به خونه ما رو نارن ..!!
• ورود نان هاي كنجدي از هر نوعش ... بربري .. سنگك به خونه ما ممنوعه .. با متخلف برخورد اخلاقي مي شود .. اگه خداي ناكرده از دست شاطر در بره و موقع پاشيدن كنجد ، يكي دو دونه به نون ما پرت بشه .. بايد حواسم جمع باشه قبل از رسيدن به خونه ، پاك سازي بشه .. و گرنه صبحونه  كوفت ام ميشه ...
• ورود عسل ، خامه ، شيره ، مربا و هر چيزي كه موقع خوردن امكان چكه كردن داشته باشه ، به كلي فدغنه ...!
• اصولآ تمام چيز هايي تو اين مايه ها ...

شايد باورتون نشه ، خريد جارو برقي در سال .... بله درست شنيديد ، سالي كم كم دو سه تا جارو برقي تو خونه ما اسقاط ميشه و زوال شون در مي ره ..! مدتي پيش سرم كمي شوره زده بود .. به خدا قسم ، مدت ها با جارو برقي به سرم افتاد تا حسابي اون ها رو پاك نكرد ، رخصت نشستن تو اطاق رو نيافتم . !! مصرف انواع شوينده، پاك كننده، اسيد ها و .... تو خونه ما سر به فلك گذاشته ..

سالي يكي دو بار عمر شير هاي دستشويي و آشپزخونه و ... به سر مياد .. و بر اثر مصرف بيش از حد از اون ها ... بايد تعويض بشن .  خريد يك ماشين لباسشويي هم  در سال تو سبد مصرف خونواده ما گنجونده شده است . چون طفلي در تمام ساعات شبانه روز روشنه ... هيچي پيدا نكنه كه بشوره .. دستمال هاشو تو ماشين مي ندازه ..

نظم و ترتيب :

تو خونه ما همه چيز هميشه سر جاشه ...  امكان نداره چوب كبريتي جا بجا بشه ، و عيال با اومدن تو خونه متوجه نشه .... حواسش حسابي جمع است . نميدونم علم غيب داره ..؟ استعداد داره ...؟ چي داره .. چون به محض ورود به خونه مي گه كه در نبودنش چه كار كردم !! جند تا چايي خوردم .... ؟ چند بار در يخچال رو باز كردم  و .... هميشه هم موقع تميز كردن قر مي زنه .. گاهي مي فهمم چي مي گه ... اما گاهي اصلآ متوجه نمي شوم چي زير لب مي گه .. اما مطمئن ام داره از كار هاي من ايراد مي گيره ..

خلاصه بگم ...  زندگي خاصي دارم .. فقط من تونستم از پسش بر بيام .. حتي اگه گاه گداري خواهرش يا دخترم براي مهموني خونمون بيان ... مرتب از او گله مي كنن كه  خانم جون از تو آشپزخونه بيا بيرون .. ما اومديم تو رو ببينيم .. اما الان ۴ ساعته كه همش پاي شير آبي ... معيار سنجش افراد از نگاه همسرم ، پاكيزه گي اون هاست .. هميشه از خدا گله مي كنه كه خدايا چرا شوهري شلخته نصيب من كردي ..؟ اين يكي رو راست مي گه ... من هيچ گاه نتونستم خودم رو با مقررات او وفق بدم !!

اين رو جدي مي گم ... اگه يه روزي بفهمه من خداي ناكرده با زني در ارتباط هستم ، اصلآ ناراحت نميشه .. اما اگه بفهمه در نبودنش مثلآ با كفش اومدم تو خونه يا با پاي برهنه رفتم تو دستشويي ، واقعآ سكته مي كنه !! يكي از هنر هاي او كه براي من خيلي عجيبه ... دمپايي هاي دستشويي رو طوري تنظيم مي كنه  ( يعني جلوي در قرار ميده ) كه اگر نصفه هاي شب كه او خوابه بخوام برم دسشتشويي ، خود به خود پاهام تو دمپايي مي ره !! يك بار چشم هامو بستم و سعي كردم طوري وارد دستشويي بشم كه به دمپايي نخورم !! باور مي كنيد امكان پذير نشد ..؟

ولي با اين اوصاف خدا رو روزي صد هزار بار شكر مي كنم كه مث زن هاي ديگه علاقه به زيور آلات و لباس و كيف و كفش نداره ..  تمام دغدغه هاي او تميزي ... تميزي و باز هم تميزي است ...  يه قالب صابون .. چند پودر لباسشويي .. يه مايع ظرفشويي .. تمام ابزار سرگرمي اوست ...

در پايان به يه نكته ديگه هم اشاره كنم و ختم كلام .. رفته بوديم اروپا .. در مراجعت مامور گمرك وقتي چمدان هاي بزرگ و سنگين ما رو بازرسي كرد ، كم مونده بود شاخ در بياره .. مي دونين چي با خودمون آورديم ..؟ حدستون درسته ... تمام چمدون هاي ما پر از انواع سوراخ دستشويي باز كني ، پودر لباسشويي .. اسكاچ .. اسيد ... و .. به خدا همه اينايي رو كه گفتم .. عين واقعيته .. بدون كم ترين اغراق .. هر كي باور نداره ، يه روز افتخار بده .. تا تمام اين گفته ها رو روي همسرم بگويم .. ببينيد تآئيد مي كنه يا نه ؟

ولي از حق نگذريم ، زني با وفا ، زحمتكش و با مراميه .. تو هيچ شرايطي تركم نكرد و هميشه يارم بود ..

                                                                    ايام به كام