اما ماجراي جدال من با سايت بالاترين از آن جا آغاز شد كه چند روزي از راه اندازي وبلاگم نگذشته بود و از شما چه پنهون هر چه سوژه دم دستي هم داشتم، درج كرده بودم و ديگه براي پست جديد مطلبي نداشتم . هر چه به مغز آلزايمر گرفته ام هم فشار وارد مي كردم چيزي عايدم نمي شد . و عاقبت بعد از كلي كلنجار رفتن ، ياد ضرب المثل فوق افتادم كه ميگه : سلموني ها وقتي بي كار مي شن سر خودشون را مي تراشند . اين امر سبب گرديد من هم سر وبلاگ هاي ديگه رو بتراشم ... ببخشيد يعني اين كه از وبلاگ هاي ديگر بنويسم . گشتم.... و گشتم .... ..بهترين وبلاگي كه نظرم را جلب كرد بالاترين بود .

طبق عادت هميشگي ، عينك نقد را به چشمم زدم و شروع كردم به مطالعه .... بالا رفتم .... خوب بود ..

پايين اومدم خوب بود . زير و رو كردم ..خير اصلآ انگار زمانه هم با من لج كرده بود . چيزي براي نقد پيدا نكردم . با خودم گفتم مگر ميشه سايتي به اين عظمت سوتي موتي نداده باشد ؟

ساعت ها كلنجار رفتم ..... يك بار از زاويه نوآوري مرور كردم . يك بار از زاويه روش هاي  اطلاع رساني چكش كردم .... نخير  ، هيچ نقطه ضعفي نيافتم . عينك نقد نويسي  را از چشمم بيرون آورده  و با عصبانيت به گوشه اي پرتاب كردم .

اين بار زره بين مخصوص كالبد شكافي مطالب را دستم گرفتم و به دقت بالاترين را بررسي كردم . هارموني رنگ ها ، توازن لي آوت ها ، اصول طراحي ، فنون گرافيكي ... اي بابا مگه مي شه ؟

چطور امكان داره ؟ خلاصه همين طوري دنبال يك ضعفي ، اشكالي ، چيزي مي گشتم كه بشه بهش گير داد و سر آغاز مطلب نقدي براي وبلاگم بشه،  اما پيدا نكردم  كه نكردم .

با خودم فكر مي كردم كه، خيلي خوب مي شد اگه مي تونستم حتي يك خط انتقاد از بالاترين  مي نوشتم . اون وقت ديگه غصه نداشتم . مشكل كمبود بازديد كننده از وبلاگم حل مي شد . چون شنيده بودم آدم هاي كوچك اگر به آدم هاي بزرگ و صاحب نام گير بدن ، خيلي زود مطرح مي شن . تو دهن ها مي افتند. همين طور وبلاگ هاي كم بيننده هم اگر به وبلاگ هاي پر مخاطب ايراد بگيرند و يك مقدار هم تهمت و افترا بزنن ديگه نونشون تو روغنه .

ولي از اقبال بلند من ، نشد كه نشد . اين بود كه تصميم گرفتم حالا كه سوژه اي براي نگارش   نقد منفي از بالاترين  ندارم ، بهتره چند خطي از محسناتش بنويسم ......

اين بود كه سريع و هول هولكي شروع كردم از اوصاف بالاترين نوشتن . هر چه به ذهن ناقصم رسيد ، نوشتم . يادم مياد هشتم فروردين ماه بود كه بعد از ساعت ها تفكر و تفحص ، عاقبت مطلب در باره بالاترين را  پست كردم .

اما هنوز عرق مطلبم در اينترنت خشك نشده بود كه يكي از همكاران نكته سنج تر از خودم بنام آقاي حميد ثبوتي از وبلاگ :

و در ادامه براي اين كه دوباره سكته نكنم و خرج بچه هايم به گردنش نيفته ، نوشت : شما با اين همه سابقه مطبوعاتي كه داري مردم انتطار درج مطالب خيلي قوي تر از اين ها را از شما دارند . ولي من متوجه شدم كه منظور حميد آقا اينه كه : بابا جون تو اگه ننويسي خيلي بهتره كه بنويسي . طفلي حق داشت . و معتقد بود كه ارزش بالاترين ، خيلي فراتر از اين مطالب است .

اين حرف آقاي حميد ثبوتي در مورد بالاترين ديگه خواب و خوراك را ازم گرفت . از دم دماي صبح شروع كردم به نوشتن .... هي بنويس ، پاك كن . هي بنويس ، بنويس ....

ساعت ۶ صبح :  البته واضح و مبرهن است كه بالاترين ......

.............................................................................................

.......................................................... نه فايده نداره .

ساعت ۹ صبح : اگر ما منصفانه بخواهيم به لحاظ نو آوري و تنوع مطالب بالاترين ......

.....................................................................................

.......................................

ساعت ۱ بعد از ظهر : بالاترين ، تنها وبلاگي است كه كامل است و ................

..................................... ناگهان صدايي مي آيد .... خوب گوش مي كنم مي بينم صداي عيال مربوطه است كه يه ريز قر مي زنه و مي گه : پيرمرد خجالت بكش ، دست بردار ، آخه اين ديگه چه صيغه اي است كه از صبح يك دم پشت كامپيوتر نشستي ؟ هم تلفن و اشغال كردي و هم جلوي دست و بال منو گرفتي. مرد كه نبايد خونه نشين باشه . فردا كه پول برق و تلفن ....

.................

.............. و من بي توجه به نق ونوق همسرم هي دارم مي نويسم ..........

ساعت ۳ بعد از ظهر : ...........................................

.............................. خدايا عجب گيري افتادم ، ديگه ذهنم جواب نمي ده ... هر چه مي نويسم به نظرم ضعيف مي ياد .....

ساعت ۵ بعد از ظهر : ...............................

..................................................

.................... سرم داره گيج مي ره ، هر چه نوشتم  پاك كردم . عجب گرفتاري براي خودم درست كردم . .................

....................... نه اينارو اگه حميد بخونه باز به من ايراد مي گيره .....

ساعت ۷ بعد از ظهر : ..............................

........... نخير بي فايده ست . در اين جدل من شكست خوردم . اعتراف مي كنم  .به خدا اعتراف مي كنم كه من در حد نگارش نيستم .... نيستم ....

شاید فردا تونستم بنویسم . باید اول فکر حمید را از سرم بیرون کنم .